www.pontiki.com.cy: Επικίνδυνες ψευδαισθήσεις...πολιτικές παραισθήσεις Επικίνδυνες ψευδαισθήσεις...πολιτικές παραισθήσεις ================================================================================ administrator on 29/01/2010 10:48:00 Ο κ. Δημήτρης Χριστόφιας παραμένει επικίνδυνα υποδουλωμένος στις ευσεβοποθικές ιδεοληψίες του. Οι οποίες απεδείχθησαν ήδη επικίνδυνες για την εθνική μας υπόθεση. Γιατί ο ίδιος, κατειλημμένος από το βάρος των κομμουνιστικών διεθνιστικών του καταβολών, εχειρίσθη την εθνική μας υπόθεση με κριτήρια που πόρρω απέχουν από την αντικειμενική πραγματικότητα. Και με μεγάλη πολιτική αφέλεια προέβη σε μονομερείς, οδυνηρές παραχωρήσεις προς την τουρκική πλευρά για να βοηθήσει, όπως ο ίδιος δημοσίως ομολόγησε, τον αδελφικό του κομμουνιστή σύντροφο Μεχμέτ Αλή Ταλάτ. Μια ομολογία που κυριολεκτικά τρομάζει και αφήνει άναυδο κάθε ορθολογικά σκεπτόμενο Ελληνοκύπριο. Η εξήγηση είναι απλή. Και διερωτούμαστε κι εμείς και όλοι οι συμπολίτες μας πώς δεν την αντιλαμβάνεται και ο δικός μας Πρόεδρος κ. Χριστόφιας: Εκείνος που αποφασίζει για το κυπριακό πρόβλημα δεν είναι ο Τουρκοκύπριος εγκάθετος της Άγκυρας κ. Ταλάτ, αλλά τα μεγάλα αφεντικά του: η κυβέρνηση, οι στρατιωτικοί και οι τεχνοκράτες της Τουρκίας. Η πιο πάνω διαπίστωση δεν είναι πρόσφατη. Ούτε πρωτοφανής ή εκπληκτική. Είναι πασίγνωστη και στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Παρά ταύτα ο εκλελεγμένος (ελέω Αναστασιάδη, Πουργουρίδη και Χάσικου) ηγέτης των Ελληνοκυπρίων και εκπρόσωπός μας στις διεξαγόμενες συνομιλίες, παραμένει αμετάθετα προσκολλημένος στην αφελή αλλά και πολλαπλά επιζήμια αντίληψη, ότι ο κ. Ταλάτ πρέπει να βοηθηθεί να παραμείνει ψευδοπρόεδρος των Τουρκοκυπρίων και συνομιλητής. Ζει, τρέφεται και διαποτίζει την ουσία και τους χειρισμούς του κυπριακού με ψευδαισθήσεις ο κ. Χριστόφιας. Ψευδαισθήσεις συντροφικού διεθνισμού. Οι οποίες τον υποκίνησαν και τον ενέπνευσαν να αποδεχθεί την εκ περιτροπής προεδρία, τη σταθμισμένη ψήφο, τα δύο ισότιμα συνιστώντα στέητς, τις 50,000 εποίκους … Και με ανταπόδοση του κ. Ταλάτ, η οποία μόνον ως ύβρη και καταισχύνη μπορεί να χαρακτηρισθεί, κρίνοντας από το αίσχιστο πακέτο που ως προθυμότατος εντολοδόχος της Άγκυρας μας διαβίβασε για τη διακυβέρνηση και την κατανομή της εκτελεστικής εξουσίας. Παρόλα αυτά ο κ. Χριστόφιας εξακολουθεί να ζει στον κόσμο του. Και να δηλώνει, ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου κατά την επιστροφή του από την Αθήνα, ότι ο Ντερβίς Έρογλου είναι επικίνδυνος και ανεπιθύμητος για μας, γιατί αν εκλεγεί ψευδοπρόεδρος θα εργασθεί για τη διχοτόμηση. Και παρακάμπτει ή παραγνωρίζει ο κύριος Πρόεδρός μας ότι και ο κ. Ταλάτ την ίδια λύση υποστηρίζει στην ουσία, χρησιμοποιώντας διαφορετική ορολογία. Και, ακόμη, ότι οι διζωνικές, δικοινοτικές, συνομοσπονδιακές θέσεις του οδηγούν σε κράτος έκτρωμα που προδιαγράφει τον τελικό στόχο της Τουρκίας, δηλαδή την τουρκοποίηση της πατρίδας μας.Αυτά και για τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ κ. Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να διαλαλεί στη διαπασών ότι «το νέο Σχέδιο δεν πρέπει να περιλαμβάνει πρόνοιες που να διαταράσσουν την ισορροπία ή να αίρουν τα προνόμια που δίνονται στην τουρκοκυπριακή κοινότητα».Πρόκειται για τις γνωστές πολιτικές παραισθήσεις του κ. Αναστασιάδη, που καθιστούν δέσμια την πατρίδα μας στην τουρκική αδηφαγία. Για ποια ενότητα κόπτεται ο κ. Χριστόφιας Κατάντησε το πιο αδικημένο και καταπονημένο σύνθημα. Η πολυταλαίπωρη ενότητα. Γιατί σύνθημα και μάλιστα εντυπώσεων και πολιτικών σκοπιμοτήτων το κατάντησαν οι ανά την Ελλάδα και την Κύπρο πολιτικοί ηγέτες. Ενότητα, λένε, όλων των δυνάμεων και αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων μας. Και εξαντλούν στην καλόηχη αυτή συνθηματολογία το καθήκον τους έναντι του λαού και της πατρίδας μας! Και, βεβαίως, και έναντι της ιστορίας! Μιας πατρίδας και μιας ιστορίας που δημιουργήθηκαν, πλάστηκαν και απαθανατίστηκαν με αγώνες, θυσίες και ολοκαυτώματα. Μιας πατρίδας και μιας ιστορίας που προτιμούν να στρέψουν αλλού το πρόσωπό τους από τους σύγχρονους Έλληνες, Ελλαδίτες και Κυπρίους, και να κλείσουν τα μάτια για να μη μας βλέπουν και να καταπίνουν το σάλιο τους για να μη μας φτύσουν. Αυτή την ιστορία και αυτή την πατρίδα δεν τις δημιούργησαν οι συνθηματολογίες και οι δημοκοπίες. Τις δημιούργησεν η αρραγής ενότητα, η οποία εδράστηκε και θεμελιώθηκε πάνω σε αρχές και ιδεώδη, σε αξίες και ιδανικά. Και όχι σε ψευδοδιλήμματα και ουτοπικές συντροφικές ιδεολογίες. Ούτε σε ψοφοδεησμό και δουλοπρέπεια έναντι των ξένων. Και κάμψη της μέσης απέναντι στην τουρκική θρασύτητα. Στο πρόσφατο καθυστερημένο κοινό κάλεσμα των κυρίων Παπανδρέου και Χριστόφια για ενότητα και σύμπνοια απαντούμε παρόντες. Αλλά σε ενότητα κοινού σκοπού και κοινού στόχου. Σκοπού και στόχου που να στοχεύουν στην απαλλαγή της χώρας από τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής. Σκοπού και στόχου που να συνάδουν με την εθνική αξιοπρέπεια και την ιστορική αυτοσυνείδηση. Σκοπού και στόχου με πραγματικό περιεχόμενο. Σκοπού και στόχου που θα υλοποιούν τη βούληση και την επιταγή νεκρών και ζώντων που καθαγίασαν με το αίμα και το μόχθο τους την πατρώα γη. Αυτό το περιεχόμενο πρέπει να έχει η ενότητα για να είναι πραγματικής διάρκειας και αποτελεσματική. Ενότητα βασισμένη στη συμπεριφορά του καλού παιδιού και του υπάκουου ηττημένου ούτε πραγματοποιείται ούτε καν νοείται. Η νόθευση του εθνισμού με το διεθνισμό, από τον οποίο διαπνέονται οι ακελικοί κυβερνώντες του Προέδρου Χριστόφια, δεν μπορεί και δεν νοείται να θεμελιώσει ενότητα, η οποία να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών. Τέτοια ενότητα θα είναι κίβδηλη και μικρόπνοη. Και, κυρίως, θα είναι συνταγή πορείας προς τον αφανισμό του Κυπριακού Ελληνισμού