Νέο Είδος Πατριωτισμού;

• Του Κώστα Μαυρίδη

Αντί για τον πιο πάνω τίτλο, θα μπορούσε εξίσου τίτλος του άρθρου να ήταν: «Γιατί δεν Εξοργίζονται στο ΑΚΕΛ;» Ιδού η επεξήγηση.
Σε νέα του συνέντευξη στις 4.7.2010 (η άλλη ήταν μια βδομάδα πριν), ο Ν. Αναστασιάδης,  επαναλαμβάνει όσα είπε και προηγουμένως. Αυτή την φορά όμως αμφισβητεί ευθέως την θέληση του Προέδρου για λύση όταν δηλώνει δηκτικά ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας «ενδεχομένως να θέλει τη λύση». Δηλαδή, ενδεχομένως και να ΜΗΝ θέλει. Αυτό επιβεβαιώνεται κι αλλού στην συνέντευξη, όπου προβάλλει την ανάγκη «ο Πρόεδρος να πείσει ότι επιθυμεί τη λύση». Αυτά δείχνουν ότι ο Ν. Αναστασιάδης -που δεν εκφράζει κατ΄ ανάγκην τους ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ- αμφισβητεί ΣΗΜΕΡΑ την θέληση του Προέδρου για λύση.
Αρκετοί επικρίναμε τον Δ. Χριστόφια για την πολιτική του στο κυπριακό που ξεκίνησε με ανατροπή της 8ης Ιουλίου, ακολούθησε ο «νέος συνεταιρισμός δύο ισότιμων συνιστώντων states» της 23ης Μαΐου 2008, η εκ περιτροπής Προεδρία κ.ά. Ωστόσο, ουδέποτε αμφισβητήσαμε την θέλησή του για αποδεκτή λύση. Οι τόσες αρνητικές εξελίξεις απλά δείχνουν ότι ακολουθήθηκε λάθος πολιτική, στην οποία είχε από την αρχή αμέριστο συμπαραστάτη τον Ν. Αναστασιάδη, που με αυτοπεποίθηση το δήλωνε. Μάλιστα, ο Ά. Κυπριανού  (ΓΓ ΑΚΕΛ) ερμήνευε την στήριξη του Ν. Αναστασιάδη ως έγκριση ΟΛΩΝ των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ και πρόσθετε τα ποσοστά ΑΚΕΛ+ΔΗΣΥ για να αποφανθεί ότι η στήριξη άγγιζε το 70%. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, αυτά λέχθηκαν δημόσια. Το πλέον όμως απίστευτο σήμερα είναι που στο ΑΚΕΛ, δεν εξοργίζονται με εκείνον που αμφισβητεί ευθέως την θέληση του Προέδρου για λύση, αλλά με εκείνους που υποδεικνύαμε ότι η πολιτική  Χριστόφια-Αναστασιάδη ήταν από την αρχή λανθασμένη. Ένας σημαίνων πολιτικός αμφισβητεί την θέληση του Προέδρου για λύση, πράγμα που προκαλεί την δική μου οργή όπως και πολλών άλλων, αλλά στο ΑΚΕΛ οργίζονται με όσους οι εκτιμήσεις έχουν επαληθευτεί από τις εξελίξεις καθώς επιχειρούσαμε να συνδράμουμε διορθωτικά.  

Σε σχέση με το υπόλοιπο περιεχόμενο της νέας συνέντευξης, θα επικεντρωθώ μόνο σε μια διαπίστωση. Ο Ν. Αναστασιάδης επικρίνει δριμύτατα την πολιτική Δ. Χριστόφια διότι διαπιστώνει ότι η πολιτική αυτή μας έφερε σε σημείο που τα κακά «διαδέχεται το ένα το άλλο». Αλλά, αν και ο ίδιος υπήρξε εξαρχής πιστός συμπαραστάτης της πολιτικής αυτής, δεν φέρει καμία ευθύνη κι από πάνω, επιμένει στην ορθότητα της δικής του πολιτικής αντίληψης για την συνέχεια. Στην υπόδειξη ότι όλα έγιναν με την πλήρη στήριξη και του ιδίου, προβάλλει το εξής: «η στήριξη στον Πρόεδρο για δύο χρόνια αποδεικνύει την δική μας πρόθεση να στηρίξουμε πρωτοβουλίες» και θεωρεί πως δεν έχει καμία ευθύνη που αποδείχτηκε ότι η στήριξή του στις «πρωτοβουλίες» αποδείχτηκε λανθασμένη.   

Στην πραγματικότητα, έχουμε έναν πολιτικό που θεωρεί τον εαυτό του ικανό για Πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά με τις επιλογές του τοποθετείται και πάλι στο λανθασμένο μέρος της Ιστορίας. Υιοθέτησε μια πολιτική -όπως λέει- «για να αποδείξει την πρόθεσή του να στηρίξει πρωτοβουλίες» και στο τέλος η πολιτική αυτή ευθύνεται για τσουνάμι αρνητικών εξελίξεων. Όμως, δεν του ζητήθηκε να σχολιάσει το γεγονός ότι, πολύ πριν τις προεδρικές εκλογές δήλωνε την ετοιμότητά του να κάνει την μεγάλη «υπέρβαση» για να στηρίξει την εν λόγω πολιτική. Ούτε του ζητήθηκε να αξιολογήσει την δική του ευθύνη για στήριξη μιας πολιτικής που χρεοκόπησε. Ούτε ζητήθηκε να σχολιάσει ότι, η Τουρκία διεκδικεί επεμβατικά δικαιώματα υιοθετώντας τις δικές του απόψεις στο θέμα. Ούτε ζητήθηκε να σχολιάσει πως θα αντιμετωπίσουμε αύριο την Τουρκία εάν προβάλλει τις δικές του βαριές και αστήριχτες κατηγορίες κατά του Προέδρου. Το κυριότερο, δεν εξήγησε τι είδους πατριωτισμός είναι αυτός που δίνει επιχειρήματα στην Τουρκία. Όλα αυτά, καθώς στην ηγεσία του ΑΚΕΛ οργίζονται με όσους δικαιώθηκαν οι εκτιμήσεις τους στο κυπριακό, ενώ ανέχονται εκείνον που αμφισβητεί την θέληση του Προέδρου για λύση.

• Ο Κώστας Μαυρίδης    είναι ακαδημαϊκός.