Καυτές αλήθειες για τη διακυβέρνηση του Δημήτρη Χριστόφια (3)

Δεν θάταν πολιτικό έγκλημα να κάνει κάποιος αυστηρή κριτική στους κυβερνώντες.  Για τα έργα και τις ημέρες τους.  Για τον τρόπο που ασκούν την υπέρτατη δύναμη που τους παρέχει το πολίτευμα της δημοκρατίας.  Για την πολιτική και πολιτειακή εξουσία που τους εμπιστεύτηκε ο λαός με την ψήφο του.  Για τη συνάφεια των έργων τους με τις διακηρύξεις τους. Για τη συνέπεια των πράξεών τους με τις προεκλογικές εξαγγελίες τους.
Υπάρχει πάντοτε η ασφαλιστική δικλείδα στη δημοκρατία, που διασώζει τους θεσμούς και αποτρέπει την ασυδοσία και τη μονοκρατορία των κυβερνώντων.  Είναι ο έλεγχος, που με την κριτική της ασκεί η αντιπολίτευση στους διαχειριζομένους την πολιτική εξουσία. Είναι η συναίσθηση των κυβερνώντων ότι είναι υπόλογοι στη λαϊκή βούληση, που κατά πλειοψηφία τους ανέδειξε στην άρχουσα θέση των λειτουργών της Πολιτείας. Είναι, τέλος, η επιβράβευση ή η αποδοκιμασία των εκάστοτε κυβερνώντων με την επανεκλογή ή την μη επανεκλογή  τους από μέρους του λαού, όταν, με βάση το σύνταγμα και τους συνάδοντες με αυτό νόμους, θα προσφύγουν και πάλι σ’ αυτόν για να αποφανθεί οριστικά και τελεσίδικα ή αμετάκλητα αν θα ανανεώσει ή αν θα τους αφαιρέσει την εντολή.

• Είναι μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια που λειτουργεί αυτή εφημερίδα με το οποιοδήποτε μικρό ή μέσο ή μεγάλου μεγέθους εκτόπισμα και τη μικρή ή μεγάλη απήχησή της.  Είναι υπό το κράτος των πιο πάνω αρχών και αξιών που καταξιώνουν το δημοκρατικό πολίτευμα και τον ελεύθερο πολίτη, που λειτουργούμε και ενεργούμε, που ασκούμε το ρόλο μας και προβαίνουμε στην κριτική μας.  ‘Όχι μόνο προς την κυβέρνηση και τη συγκυβέρνηση, όχι μόνο προς τη επίσημη συμπολίτευση αλλά και την λανθάνουσα συμπολίτευση.  Ως μέσο μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας.  Ως μέσο ελεύθερης και ανεπηρέαστης άσκησης της αποστολής μας.  Ως έπαλξη  ταγμένη στην αντικειμενική πληροφόρηση του λαού.  Και την αποτροπή στρέβλωσης της δημοκρατίας.  Και την αποφυγή της νόσφισης της εξουσίας από μέρους των αρχόντων, ώστε να προστατεύονται τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των αρχομένων.

Η πρόταξή μας αυτή δεν είναι άσχετη με όσα κατά καιρούς μας αποδίδουν οι κρινόμενοι. Οι οποίοι είτε δεν αρέσκονται είτε δεν ανέχονται την κριτική των σφαλμάτων και των υπερβάσεών τους.  Ασφαλώς και οι σημερινοί κυβερνώντες υπό τον κ. Χριστόφια.  Αλλά και η συμπολιτευόμενη ευκαιριακή αντιπολίτευση της ηγετικής τριάδος του ΔΗΣΥ Αναστασιάδη, Πουργουρίδη και Χάσικου.

Γνωρίζουμε ότι δεν θα αποφύγουμε τις συνέπειες της δυσμένειας και της πολιτικής οργής των Ακελικών και ΔηκοΪκών εξουσιαστών. Για την άρνησή μας να συμβιβασθούμε.  Για την απόφασή μας να μην υποταχθούμε.  Για την εμμονή μας να έχουμε ελεύθερο το λόγο μας.  Γιατί δεν ενδίδουμε στις προτροπές και τις προειδοποιήσεις να «συνεργασθούμε».   Με αντάλλαγμα να σιγήσουμε ή να συμπεριφερόμαστε κατά παραγγελίαν.  Δεν μας πάει ο ρόλος και η αποστολή του παπικού αρχικαρδινάλιου. Αυτός είναι, «κληρονομικώ δικαίω», δοσμένος στον ηγέτη του ΑΚΕΛ από τον προκάτοχό του. Και  είναι έξω και αντίθετος προς τις πεποιθήσεις μας.  Η δική μας ελευθερία συνιστά οχυρό και ασπίδα για την ελευθερία των πολιτών. Οπωσδήποτε, η κριτική μας θα συνεχισθεί.  Αμείωτη και ανόθευτη.  Οι κυβερνώντες θα κρίνονται και θα επικρίνονται όταν κακώς πράττουν και όταν αρνούνται ορθώς να πράξουν.

Ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποτέλεσε και αποτελεί τη μεγαλύτερη πολιτική πρόκληση στα πολιτειακά πράγματα του τόπου μας από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Ο κ. Χριστόφιας φιλοδόξησε να ανεβάσει το κομμουνιστικό κόμμα της Κύπρου, του οποίου αδιαμφισβήτητα ηγήθη και, ακόμη, ουσιαστικά ηγείται, στην εξουσία.  Και να κυβερνήσει κάτω από σύνταγμα και νόμους που καθόλου δεν συνάδουν με το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό, ουτοπικό ιδεώδες της δικτατορίας του προλεταριάτου.

 
Πρέπει, με τόλμη και παρρησία να ομολογήσουμε ότι ο κ. Χριστόφιας, στα δύο αυτά χρόνια που κυβερνά τον τόπο, δεν έχει πείσει.  Αντίθετα έχει πλήρως απογοητεύσει.  Σε όλους τους τομείς.  Και στο εθνικό θέμα και στην εξωτερική πολιτική και στα θέματα της οικονομίας και της κοινωνίας.

 Με τα έργα και τις πράξεις του, με την καθημερινή πολιτική συμπεριφορά του απέδειξε ότι, ανεξάρτητα από τις προσωπικές προθέσεις και φιλοδοξίες του, συνιστά μια τραγική περίπτωση αυτοαναίρεσης, αυτοσύγκρουσης και αυτοεξουδετέρωσης. Ο κ. Χριστόφιας δεν κυβερνά ούτε ως κομμουνιστής ούτε ως κεφαλαιοκράτης.  Ούτε ως ελεύθερος δημοκράτης ούτε ως φανατικός μύστης και λάτρης της δικτατορίας του προλεταριάτου.

• Πολιτεύεται κρατώντας το τιμόνι μιας αστικού τύπου δημοκρατίας, με ταχύτητα που την οδηγεί προς τα όπισθεν, στην εποχή του Λένιν και του Στάλιν, του Κρουτσιώφ και του Μπρέζνιεφ.

Ο ίδιος συνιστά μια τραγική προσωπική και πολιτική περίπτωση.  Γιατί ζει στο αποτυχημένο ιδεολογικό παρελθόν, ενώ κρατεί τα πολιτικά ηνία μιας χώρας που οδεύει με αξιώσεις προς το μέλλον.

Kαι η αντίρροπη πολιτεία του συνιστά τη βάση της πολιτικής του αποτυχίας.  Με επιπτώσεις επιζήμιες για τον τόπο μας και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.  Τα αυτόδηλα δεδομένα πλεονάζουν.  Και τα γεγονότα το επιμαρτυρούν.  Αλλά θα συνεχίσουμε.  Δυστυχώς δεν έχουμε άλλη επιλογή.  Η διακυβέρνηση Χριστόφια δεν μας επιτρέπει να τηρήσουμε σιγή.