Να κλείσουν τα οδοφράγματα...

ΕΝΑ από τα σοβαρότερα σφάλματα, που έχει διαπράξει η δική μας πλευρά στη διάρκεια της προηγούμενης διακυβέρνησης, είναι το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, ή, καλύτερα, η αποδοχή της εισήγησης του Ραούφ Ντενκτάς για άνοιγμά τους. Γιατί περί παγίδας επρόκειτο. Και μάλιστα καλοστημένης, καλομελετημένης και καλομεθοδευμένης.

Δυστυχώς, όλα σχεδόν τα κόμματα, είτε δημοσίως, είτε σιωπηρώς, επιδοκίμασαν ή ανέχθηκαν ή δεν αντιτάχθηκαν στην εξόφθαλμα εθνικά επιζήμια απόφαση της τότε κυβέρνησης, η οποία άφησε «το όλο θέμα στη συνείδηση του καθενός». Αντί να πάρει συγκεκριμένη θέση και να καθοδηγήσει το λαό, εν ανάγκη και με απαγόρευση της διέλευσης, και μάλιστα με τους όρους και τις προϋποθέσεις του ψευδοκράτους, που ισοδυναμούσαν με έμμεση αναγνώρισή του (επίδειξη ταυτοτήτων ή διαβατηρίων, προσωπικού ελέγχου κ.α.).

Σήμερα, έξι περίπου χρόνια μετά το άνοιγμά τους, τα οδοφράγματα αυτά έχουν αποδειχθεί πραγματικός δούρειος ίππος και μέσο καταστροφικών συνεπειών για την ελληνοκυπριακή πλευρά αλλά και για την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία.

Γιατί, πέραν από το θέμα της έμμεσης αναγνώρισης του ψευδοκράτους, μέσω των οδοφραγμάτων αυτών μας διοχετεύουν τα ναρκωτικά που καταστρέφουν τη νεολαία μας, διακινούνται οι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου για να αποφύγουν τη σύλληψη ή την καταδίκη για τα εγκλήματά τους, διέρχονται συστηματικά οι Ελληνοκύπριοι επαγγελματίες θαμώνες των καζίνων που τροφοδοτούν με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τα ταμεία του ψευδοκράτους και καταστρέφουν τα οικονομικά τους και διαλύουν τις οικογένειές τους.

Έχουμε, όμως, και το άλλο αφαιμακτικό της οικονομίας μας φαινόμενο, και πάλι μέσω των οδοφραγμάτων, όπου διέρχονται οι τουρίστες για να μεταβούν από τις ελεύθερες περιοχές και να παραμείνουν στα κατεχόμενα ξενοδοχεία μας, καθώς και το πρόσφατο, που αφορά τις χιλιάδες των Ισραηλινών που επισκέπτονται τα τουρκοκυπριακά καζίνα για να ικανοποιήσουν το πανάκριβο χόμπι τους και πάλι διερχόμενοι μέσω των οδοφραγμάτων της ντροπής, της οικονομικής, κοινωνικής και κρατικής μας υπονόμευσης και της εθνικής μας αναξιοπρέπειας.

Και, βεβαίως, θα πρέπει να κλείσουν, εδώ και τώρα, τα θλιβερά και επαναίσχυντα αυτά σημεία που σημαίνουν την κατοχή και τη λεηλασία των εδαφών και των περιουσιών μας από τους γνήσιους απογόνους του βαρβαρικού Αττίλα, έστω κι αν με αυτή μας την απαίτηση θα προκαλέσουμε την οργή και την αγανάκτηση του Νίκου του ΔΗΣΥ και του Άντρου του ΑΚΕΛ της θλιβερής επαναπροσέγγισης ή του εθνικού μας ξεβρακώματος.

Η τελευταία ευκαιρία

ΓΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ευκαιρία να λυθεί το κυπριακό πρόβλημα μίλησε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών μετά τη συνάντησή του με τον κ. Χριστόφια, επαναλαμβάνοντας τις θέσεις που εξέφρασε ο ειδικός αντιπρόσωπός του στην Κύπρο κ. Ντάουνερ.  Με την ίδια ακριβώς γλώσσα μίλησαν και μιλούν οι Αγγλοαμερικανοί, αλλά και η Σουηδική προεδρία δια στόματος Κάρλ Μπίλτ, Υπουργού των Εξωτερικών.

Για να επακολουθήσουν οι ασυγκάλυπτες απειλές του Τούρκου πρωθυπουργού κ. Ερτογάν από του επισημότατου βήματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.  Ο κ. Ερτογάν δεν περιορίστηκε απλώς να τονίσει ότι ο διεξαγόμενος διάλογος μεταξύ Χριστόφια και Ταλάτ αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για λύση του κυπριακού. Μας υπέδειξε, εξίσου έντονα, ασυγκάλυπτα και απειλητικά, ότι το κυπριακό πρόβλημα θα πρέπει να λυθεί μέχρι τέλους του τρέχοντος έτους, ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί και πάλιν η έξωθεν παρέμβαση, δηλαδή η επιδιαιτησία, και ότι τα δημοψηφίσματα για την έγκριση ή απόρριψη της λύσης πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο μέχρι την άνοιξη του 2010. Αλλιώς, μας είπε ξεκάθαρα, η Τουρκία θα πάρει σκληρά μέτρα.

Και δεν μας έφταναν όλα αυτά, είχαμε και την έσωθεν πιεστική παραίνεση. Ταυτόχρονα και ταυτόσημα. Ήταν η πολιτική σοφία του ηγέτη του ΔΗΣΥ κ. Νίκου Αναστασιάδη, η οποία του υπαγόρευσε να μας συμβουλεύσει, ξεκάθαρα και παστρικά, ότι ο διεξαγόμενος διάλογος μεταξύ Χριστόφια και Ταλάτ αποτελεί την τελευταία μας ευκαιρία. Πλήρης ταύτιση με τους αξιωματούχους του ΟΗΕ, τους Αγγλοαμερικανούς και τους Σουηδούς.  Αλλά και τον Ταλάτ και τον Ερτογάν.

Κι όταν, με αφορμή και αυτή του την αχαρακτήριστη δήλωση και θέση, ο κ. Αναστασιάδης έγινε δέκτης των πυρών και της κριτικής απαξίωσης των πάντων στην Κύπρο, αναγκάστηκε να διευκρινίσει. Και να μας πει ότι τον παρεξηγήσαμε. Γιατί, λέει, εννοούσε ότι θα είναι η τελευταία ευκαιρία για λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας!!

Κι αν ακόμη τον πιστέψουμε, μεγάλος καημός μας πλάκωσε! Γιατί θα χάσουμε το κελεπούρι. Τη λύση, που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του τρισάθλιου και εθνικά καταστροφικού σχεδίου Ανάν. Αυτή τη λύση μας προτρέπει πιεστικά και πάλιν ο αδιόρθωτος ηγέτης του ΔΗΣΥ να σπεύσουμε να αποδεχθούμε. Γιατί μετά θα είναι αργά. Γιατί τώρα είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Να μην την χάσουμε λοιπόν. Έστω κι αν μ’ αυτή εμείς στο τέλος θα χαθούμε.