Τι άλλο θα χαρίσουμε στους Τούρκους...

Αδιαφορία λόγω πιθανού κλεισίματος του κυπριακού!
ΕΡΜΑΙΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ Η ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ!
Ανύπαρκτο (και) το Ναυτικό! – Πλήρης εγκατάλειψη!



Αφορμή για την προβολή αυτού του θέματος μας έδωσε το άρθρο  του Γλαύκου Καριόλου, Μέλους του Συνδέσμου Εφέδρων Βατραχανθρώπων Κυπριακού Ναυτικού, ο οποίος αποκαλύπτει τη «ναυτική» μας γύμνια και την πλήρη αδυναμία της Κυπριακής Δημοκρατίας έστω να επιτηρεί την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της (ΑΟΖ).
Ο τεράστιος πλούτος που κρύβουν οι θάλασσες της Κύπρου, ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει ακόμα και διαπραγματευτικό χαρτί και ένας τρόπος να προσεγγιστούν ακόμα και τα αμερικανικά συμφέροντα, δεν μπορεί να αξιοποιηθεί, καθώς δεν υπάρχουν οι ναυτικές δυνατότητες.
Η εγκατάλειψη του Ναυτικού και κατ’ επέκταση των δυνατοτήτων της ΑΟΖ αντανακλά την ανικανότητα της κυβέρνησης να αντιλαμβάνεται τη σημασία κάποιων καταστάσεων, αλλά και το ολόπλευρο δόσιμο της στην προσπάθεια να κλείσει το κυπριακό.
Και άμα κλείσει και μετά… ΑΟΖ γιοκ!

Γράφει λοιπόν ο Γλαύκος Καριόλου:


«Έχει επικρατήσει στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας ο όρος Ε.Ε.Ζ (Exclusive Economic Zone)  ή στα Ελληνικά  Α.Ο.Ζ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) να σημαίνει είτε 200 ναυτικά μίλια (ή 370,4 χιλιόμετρα) ή την μέση απόσταση μεταξύ παράκτιων ή παράλιων κρατών . Τώρα με τις τεχνολογικές δυνατότητες πρόσβασης στον πλούτο που κρύβουν τα βαθειά νερά και ιδιαίτερα  κάτω από τον βυθό, είτε αυτός είναι υδρογονάνθρακες, είτε είναι αρχαίοι πολιτισμοί και ναυάγια, είτε μαργαριτάρια ή σφουγγάρια,  η σημασία της ΑΟΖ είναι τεράστια. Είναι γι’ αυτό που οι διαφορές μεταξύ κρατών αναφορικά με την ΑΟΖ είναι συχνή πηγή πολύ επικίνδυνων διενέξεων. Πολύ γνωστό παράδειγμα ήταν η διένεξη ή άλλως πως ο «Πόλεμος του Μπακαλιάρου» όπου -όχι δύο εχθρικές χώρες όπως Κύπρος-Τουρκία- αλλά δύο «φίλες» χώρες η Ισλανδία και η Αγγλία κόντεψαν να βυθίσουν σκάφη ο ένας του άλλου όταν η Ισλανδία το 1972 αποφάσισε -όπως ακριβώς η Κύπρος- να κηρύξει ΑΟΖ. Η Ισλανδία έφθασε στο σημείο να κόβει τα δίχτυα και να επιτίθεται σε Βρετανικές ψαρότρατες και να ακολουθήσουν εμβολισμοί πολεμικών φρεγάδων και άλλων πολεμικών ή μη σκαφών των δύο φιλικών χωρών. Αφού η αδύνατη Ισλανδία απείλησε το 1976  ότι θα κλείσει τις βάσεις του ΝΑΤΟ εκεί, το θέμα υποτίθεται διευθετήθηκε, μπροστά στην φοβερή πολεμική ναυτική δύναμη της Αγγλίας η Ισλανδία αναγκαστικά επέτρεψε το ψάρεμα στην δική της ΑΟΖ  σε 24  Αγγλικές ψαρότρατες! Η περίπτωση της Νότιας Σινικής Θάλασσας στην Κίνα εξακολουθεί, ενώ εδώ στην γειτονιά μας η καθημερινή διαμάχη μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας (η Τουρκία απείλησε ότι ΑΟΖ σημαίνει πόλεμο!!) μαζί με τα γεγονότα των Ιμίων (που είναι σοβαρότερα αφού αφορούν όχι  θέμα ΑΟΖ αλλά αυτά καθ’ αυτά τα χωρικά ύδατα!) μιλούν από μόνα τους.
Όπως όλοι γνωρίζουμε η Κύπρος πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κήρυξε ΑΟΖ. Μετά από κάποιες ενδείξεις η περιοχή χωρίστηκε σε οικόπεδα και προσκλήθηκαν Οργανισμοί να πλειοδοτήσουν για να εκμεταλλευτούν τα πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Αμέσως η Οθωμανική Τουρκία αντέδρασε, πρώτα έστειλε το ναυτικό της για ασκήσεις ακριβώς στην ίδια περιοχή της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ παράλληλα κατάφερε να διώξει εταιρείες που είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον απειλώντας ότι θα στερήσει δικαιώματα τους από τους αγωγούς μεταφοράς πετρελαίου δια μέσου της Τουρκίας ή ακόμη και με αποκλεισμούς από προσφορές τεράστιων Τουρκικών κρατικών έργων, κλπ. Άραγε είναι ποτέ δυνατόν  η Οθωμανική Τουρκία να δείξει την ίδια «κατανόηση» που έδειξε η Αγγλία στον «πόλεμο του μπακαλιάρου»!
Ότι όμως και να συμβεί, δηλαδή ακόμη και με μία απόλυτα άψογη και εξαιρετική επίλυση του Κυπριακού προβλήματος ο έλεγχος της Κυπριακής ΑΟΖ χρειάζεται την ύπαρξη σημαντικής ή έστω ικανοποιητικής ναυτικής δύναμης. Σε μια ανάλυση κινδύνων για την Κυπριακή ΑΟΖ η Οθωμανική Τουρκία σίγουρα δεν είναι ο μοναδικός κίνδυνος. Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην ΑΟΖ σχεδόν 30% του χρόνου είναι μία κατάσταση θάλασσας πάνω από 6 μποφόρ. Σήμερα δυστυχώς η Κύπρος δεν διαθέτει οποιαδήποτε ναυτική επιχειρησιακή άνεση ή δυνατότητα για συνθήκες πέραν των 6 μποφόρ. Αποτελεί κάκιστη και επικίνδυνη πρακτική τα σημερινά πολύ μικρά σε μέγεθος περιπολικά ακτοπλοϊκά σκάφη του Κυπριακού Ναυτικού να επιχειρούν με καιρικές συνθήκες πάνω από 5 ή 6 μποφόρ στην ανοιχτή θάλασσα και έξω από την χωρική θάλασσα της Κύπρου. Επιφανείς μελετητές του Δικαίου της θάλασσας τονίζουν εμφαντικά ότι για να κηρύξει –ουσιαστικά- κάποιο κράτος ΑΟΖ,  «επιβάλλεται να έχει το ελάχιστο: δυνατό ναυτικό και  δυνατή αεροπορία» ώστε να μπορεί να επιχειρεί,  να προστατεύει, να παρακολουθεί, να διασώζει, να μεταφέρει, να υπηρετεί και να είναι γενικά παρούσα στην δική της κηρυχθείσα  ΑΟΖ σχεδόν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Δεν είναι δυνατόν λογικά η Κυπριακή Δημοκρατία να έχει κηρύξει ΑΟΖ όταν η ίδια δεν διαθέτει κανένα σκάφος του Ναυτικού, πάνω από 70 ή 80 μέτρα ικανό να έχει άνετη, ανεξάρτητη, αυτόνομη και αποτελεσματική επιχειρησιακή  δυνατότητα για ικανοποιητικό αριθμό ημερών, σε συνθήκες πάνω από 6 μποφόρ. Ούτε και η παρουσία κατάλληλων ελικοπτέρων ή άλλων αεροσκαφών ΧΩΡΙΣ ναυτική υποστήριξη είναι δυνατόν να λειτουργήσει. Εκτός από την εχθρική Οθωμανική Τουρκία, τις άσχημες καιρικές συνθήκες στην ανοικτή θάλασσα της Κυπριακής ΑΟΖ, υπάρχει πληθώρα κινδύνων και αναγκών που μια ανάλυση κινδύνου καταδεικνύει όπως: σοβαρά ατυχήματα, μεγάλες ρυπάνσεις, το εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και γενικά της φύλαξης του Νοτιότερου συνόρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά μαζί με πολλά άλλα κινδυνεύουν να αποκαλύψουν για μία ακόμη φορά ότι οι Κυβερνήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας «περπατούμε με γυμνά πόδια στα αγκάθια». Επομένως δεν είναι πλέον δυνατόν το Κυπριακό Ναυτικό να παραμένει υποβαθμισμένο στο βαθμό που είναι σήμερα. Ούτε είναι δυνατόν εντελώς γελοία κονδύλια συντήρησης μηχανών και αναβάθμισης υφιστάμενων σκαφών είτε να αναβάλλονται ή να αποκόπτονται ή να μειώνονται θέτοντας σε ΑΜΕΣΟ κίνδυνο ανθρώπινες ζωές επίλεκτου ναυτικού προσωπικού. Οι φορολογούμενοι πολίτες οι οποίοι υπηρετούμε και ως έφεδροι, έχουμε την δυνατότητα να γνωρίζουμε την τεράστια Κρατική αδυναμία να αναγνωρίσει την θεμελιακή βλάβη που θα έχει για το μέλλον της Κύπρου η εγκληματική αμέλεια όλων των Κυβερνήσεων στο να μην έχουμε σήμερα ένα έστω «ικανοποιητικό» ναυτικό. Πολύ σύντομα θα έλθει και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσει την κάθετη αναβάθμιση της σημερινής κατάστασης μερικής εγκατάλειψης.»