Ο Κάστρο της Μεσογείου

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΕΙ απωθημένο του ανεκπλήρωτο ο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο άνθρωπος λειτουργεί περισσότερο με τη ψυχή παρά με τη λογική, οπόταν και τα σχετικά αποτελέσματα. Έτσι σιγά- σιγά βλέπουμε να πραγματοποιούνται όλες του οι επιθυμίες. Μια εξ αυτών είναι να παρουσιασθεί ως Εθνάρχης και Σωτήρας του τόπου. Προσπαθεί στις συνομιλίες αλλά δεν του κάθεται ο φίλος του ο Ταλάτ να λύσει το Κυπριακό. Κατά τ’ άλλα προσπαθεί να ικανοποιήσει το άλλο του απωθημένο που είναι να μετατραπεί ως αντίστοιχος ηγέτης με τον Μακάριο. Έτσι και η επίσκεψη του στη Κούβα ως πρόεδρος της Δημοκρατίας για να επαναφέρει το γνωστό σλόγκαν των Αμερικάνων και να επισύρει τη μήνη τους, χαρακτηρίζοντας τον ως ο Κάστρο της Μεσογείου.
Μάλιστα με συγκεκριμένες πράξεις και όχι με απλές υποθέσεις μπορούν να τον χαρακτηρίσουν κάτι τέτοιο , κάτι που έκανε και ο μέχρι πρότινος , φίλος και υποστηρικτής του , πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Πάει κι αυτό. Αμ το άλλο. Ήθελε ρε παιδί μου και ο Δημήτρης μας ένα πραξικόπημα. Δεν του έκατσε όμως πέρσι στην παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου η επιθυμία για ονειρικό πραξικόπημα, οπόταν φέτος όσοι τον είδαν στην εξέδρα, αντιλήφθηκαν ότι ήταν βαριεστημένος , αφού εξάλλου δεν είχε και άξιον.
Για να έρθει και ο αστυνομικός διευθυντής Κύπρος Μιχαηλίδης να μας πει ότι « έχουμε Δημοκρατία και ο καθένας μπορεί να λέει την άποψη του». Ναι , από πέρσι ήθελε να το πει ο άνθρωπος , αλλά βλέπετε οι αντιστασιακοί ( διάβαζε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και το περιβάλλον του) τον υποχρέωσαν να συλλάβει κάποιους ανθρώπους που μοίραζαν φυλλάδια.
Α,  ξεχάσαμε και το πρωτοσέλιδο  της Χαραυγής ( βλέπετε η συντρόφισσα Γκιούρωφ γνωρίζει τη ψυχοσύνθεση του προέδρου μας) που μιλούσε περί της ετοιμασίας πραξικοπήματος από σκοτεινούς κύκλους...
Μάλιστα σ’ αυτή τη χώρα ζούμε κι αυτοί μας κυβερνούν. Ψάχνουν στο βάθος της ψυχής τους και ικανοποιούν τα απωθημένα τους. Κι εμείς περιμένουμε να μας λύσουν τα προβλήματα. Η ατυχία μας είναι ότι δεν τους βγαίνει κανένα απωθημένο για δίκαιη κοινωνία...

Οι δαίμονες ...

ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ  δοθείσης οι συνετοί και ευρωπαίοι δημοσιογράφοι  πολιτικοί και άλλοι κοινωνικοί παράγοντες και θεσμοί ( καλημέρα στα μέλη της επιτροπής δεοντολογίας) μας νουθετούσαν. Μην δαιμονοποιείτε τους ξένους που έρχονται ως μεσολαβητές στο Κυπριακό. Επιτέλους διακήρυτταν ας τους αφήσουμε να δράσουν και μετά τους κρίνουμε. Έριχναν φυσικά και την γνωστή τους ατάκα , ότι όσοι το κάνουν δεν θέλουν λύση και ανέπνεαν καλύτερα συντρώγοντας με τους ξένους. Στους οποίους ξένους έλεγαν μην λαμβάνεται υπόψη τι λένε αυτοί οι περιθωριακοί, τρελοί δημοσιογράφοι και προχωρήστε στο έργο σας.
Φυσικά και τους έλεγαν και καμιά πληροφορία , πάντα υπό το μανδύα της ενημέρωσης τους, αν και εμείς για άλλο ένδυμα θα μιλούσαμε ότι κατέβαζαν, αλλά βλέπετε η επιτροπή δεοντολογίας δεν μας πολυχωνεύει, που κι αυτοί την προωθούσαν πάρα κάτω. Ανάμεσα σ’ αυτούς μας κατσάδιαζαν και ο αρχηγός τους ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ.
Ειδικά για τον Ντάουνερ μας έλεγε να μην τον ενοχλούμε και να τον αφήσουμε να κάνει τη δουλειά του. Για τον Πάσκοε , το άλλο τσογλάνι των Ηνωμένων Εθνών, φώναζε ότι βλέπουμε φαντάσματα και εχθρούς , ενώ αυτοί κάνουν την δουλειά τους . Κύλησε ο καιρός έβγαλε και καταδικαστική απόφαση κατά του Ποντικού η Επιτροπή δεοντολογίας και ήρθε η στιγμή που ανακάλυψαν όλοι  μέσω εγγράφων, ότι το Ντάουνερ δεν τον δαιμονοποιούσαμε, αλλά ήταν όντως δαίμονας σε βάρος της Κύπρου.
Ακόμη και ο αρχηγός τους ο έξαρχος Νικόλας Αναστασιάδης χαρακτήρισε ανόητες τις ενέργειες του. Μα εσείς Νικόλα μας που την πρώτη φορά μας είπατε ότι στα έγγραφα Ντάουνερ που σας παρουσίαζαν να καλείται τα Ηνωμένα Έθνη σε επιδιαιτησία και καρφώνατε Μέσα ενημέρωσης στο Αλεκάκι
(Αλεξάντερ είναι για τους φίλους του) ήταν διαστρεβλωμένα και τώρα τον χαρακτηρίζετε ανόητο. Αλλά φανταστήκατε να έγραφε κάποιος δημοσιογράφος ή να αποκαλούσε κάποιος πολιτικός τον Ντάουνερ, ανόητο τι θα γινόταν; Από την Πραξούλλα έως το Μακάριο ( όχι τον αείμνηστο, αλλά τον συνονόματο του δημοσιογράφο) θα κατηγορούσαν τους πάντες ως εχθρούς του τόπου που δεν θέλουν λύση. Για να μην πούμε ότι θα μας κατηγορούσαν και για εγκλήματα σε βάρος τουρκοκυπρίων.