Ο Συγχυσμένος Βάτραχος σχολιάζει τα δείπνα!

-Δεν ξέρω τι θα βγει και που θα μας πάρει αυτή η ιστορία. Αυτό που διαισθάνομαι είναι πως το λαϊκό αισθητήριο μάλλον θα αποδειχθεί και πάλι αλάνθαστο.

Είναι σαν το κύμα που έρχεται και δένει με την στεριά, είναι σαν την θάλασσα πουν δεν περισσεύει αλλά στέκεται σαν σε τεντωμένο σχοινί ο ακροβάτης.

Σαν κατά τέτοιο μοιάζει και ο λόγος της κοινωνίας, η βούληση του λαού.

Και ας νομίζουν κάποιοι πως μπορούν να ελέγχουν, να ρυθμίζουν ακόμα και να τιθασεύουν την ένταση της βούλησης ή ακόμα και αυτή την ίδια βούληση των πολιτών.

Βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι και οι επιλογές μας, ως φαίνεται θα είναι εξίσου δυσάρεστες. Εύλογο δε ερώτημα το πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.  Πως καταλήξαμε σε αυτά τα τραγικά διλήμματα και πως θα αποφύγουμε συνδυασμένες και πολυεπίπεδες δυσμενής συνέπειες.

Το θλιβερό είναι πως υπήρξαν όλες οι θετικές συγκυρίες και συνθήκες ώστε να μην είχαμε φτάσει μέχρι εδώ.

Υπήρξε στο ξεκίνημα η συστράτευση. Υπήρξε η ανοχή στην δράση. Υπήρξε η πίστωση χρόνου στις επιλογές. Υπήρχε το υπόβαθρο για σωστή στρατηγική και σοβαρή, και με επιχειρηματολογία, διεκδίκηση που ήταν ασφαλώς η συμφωνία της 8ης Ιουλίου.

Υπήρξε, το ισχυρό θεμέλιο στήριξης της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου από τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει και να αξιοποιηθεί ως δέσμευση αυτών προς την ορθή κατεύθυνση.

Τα πιο πάνω, και όχι μόνο, υπήρχαν ή προϋπήρχαν της έναρξης του καθορισμού καθώς βέβαια και της υλοποίησης της στρατηγικής από μέρους του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Τρία (3) χρόνια παρά κάτι, μετά και είμαστε μάρτυρες μιας αδιέξοδης πορείας με συνέπειες οικτρές για τον Κυπριακό Ελληνισμό αφού, παρά την καλή πρόθεση, παρά τις προσφορές και τα δώρα, παρά την στρατηγική της λεγόμενης ευελιξίας, παρά την ανοχή της πλευράς μας σε κάθε πρόκληση, παρά την στήριξη στους κ. Ταλάτ και Έρογλου , παρά την επιεικώς χαρακτηριζόμενη ανοχή μας στην απενοχοποίηση της Τουρκίας, παρά την αδυναμία μας να ανακόψουμε σειρά δυσμενών εξελίξεων, βρισκόμαστε στην δυσάρεστη θέση μέχρι και να κινδυνεύουμε να χαρακτηριστούμε ως η υπεύθυνη για πιθανό ναυάγιο πλευρά.

Αν λοιπόν αυτό από μόνο του δεν αποτελεί αποτυχία της ακολουθούμενης στρατηγικής τότε τι θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως αποτυχία.

Αυτό βέβαια δεν είναι όλη η εικόνα. Τα πιο πάνω ήταν η περιγραφή της μισής διαδρομής. Το σταυροδρόμι είθισται να έχει και άλλη πορεία ενίοτε δε καλύτερη ή τουλάχιστον όχι χειρότερη από την πρώτη επιλογή.

Στη δική μας περίπτωση τα δεδομένα και της 2ης περίπτωσης/επιλογής θα είναι ως φαίνεται εξίσου ή ακόμη και πιο τραγικά. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Ασφυκτικό περιβάλλον αφόρητων πιέσεων για αποδοχή λύσης με περιεχόμενο απαράδεκτο. Σε αυτό δε προστίθεται ασφαλώς και η υποβολή από μέρους μας απαράδεκτων προτάσεων στο τραπέζι των συνομιλιών. (παραμονή 50,000 εποίκων, εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη ψήφος κ.α.) οι οποίες θα αποτελούν μέχρι τέλους θηλιά στο λαιμό της πλευράς μας. Οι οποίες ασφαλώς αν παραμείνουν στο “τραπέζι” μέχρι τέλους, θα αποτελούν εκ προϊμοίου, λόγο απόρριψης του οποιουδήποτε σχεδίου λύσης.

Έστω και τώρα λοιπόν, έστω και την υστάτη, ας πεισθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αλλάξει στρατηγική, να αξιοποιήσει την στάση της άλλης πλευράς ως επιχείρημα απεγκλωβισμού από απαράδεκτες πρόνοιες και ας επιδιώξει την ουσιαστική επανατοποθέτηση και ξεκαθάρισμα των θέσεων της πλευράς μας στο τραπέζι των συνομιλιών. Πρόσθετα ας προστρέξουμε ουσιαστικά και στην βάση θεμελιωμένης επιχειρηματολογίας να πείσουμε για το ορθό των θέσεων μας προβάλλοντας παράλληλα την ίδια ώρα την αποδεδειγμένα αδιάλλακτη στάση της Τουρκίας ειδικότερα την τελευταία περίοδο όπου αντί ως αποτέλεσμα της υποχωρητικής στάσης, της δικής μας πλευράς να υπάρξει πρόοδος (έστω και απαράδεκτη) υπήρξε ολοκληρωτική αποθράσυνση της Τουρκικής πλευράς τόσο στο τραπέζι των συνομιλιών όσο και στο επίπεδο της διπλωματίας.

Με αυτό τον τρόπο θα εξασφαλίσουμε τουλάχιστον την αποφυγή πρόσθετης διολίσθησης ενώ θα προετοιμάσουμε και το έδαφος για τα όρια ανοχής μας, καθώς βέβαια θα διαμορφώσουμε επιτέλους τις συνθήκες μιας αξιοπρεπούς διεκδικητικής με χαραγμένα τα επιτρεπόμενα ακραία μας όρια και περιθώρια.

Πρόσθετα και με ουσιαστική στόχευση την επίτευξη ενότητας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι σε θέση πάνω και μετά από την προώθηση  της πιο πάνω πολιτικής να επιδιώξει  και να πετύχει την συστράτευση όλων των πολιτικών δυνάμεων αλλά και του ίδιου ασφαλώς του λαού.

Η ενότητα και το εσωτερικό μέτωπο διανύουν μια δυσάρεστη περίοδο ως αποτέλεσμα μιας έντονης αντιπαράθεσης που κατά κύριο λόγο  προκλήθηκε από τις απαράδεκτες προτάσεις που κατέθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο τραπέζι των συνομιλιών και συντηρείται από αυτή την ίδια την εμμονή του να μην αποσύρει αυτές τις προτάσεις.

Ας μην απορεί λοιπόν και ας μην καμώνεται ο ίδιος ότι δεν ξέρει τι προκάλεσε και τι συντηρεί την σύγκρουση όπως δεν πρέπει να αναμένει δια μαγείας να επικρατήσει κλίμα ενότητας.

Υποσημείωση.

Τα πιο πάνω γράφτηκαν πριν τα πρόσθετα και πολύ αναβαθμισμένα «παναίρκα» με αποκορύφωμα το «γλειώδες ζιαφέτι» στο Κελλάκι.