Ξεκουραστείτε και ...

• Του Γιώργου Γεωργίου

Ομολογώ πως αυτό το σημείωμα έχει γραφτεί κάπου στη περιοχή της ελεύθερης Αμμοχώστου, ανάμεσα στο βαθύ μπλε της θάλασσας, στο πολύχρωμο μωσαϊκό των προερχομένων από πολλές χώρες τουριστών και στην ηχητική Βαβέλ, ανάμεσα στη μουσική που υποτίθεται ταιριάζει στην εποχή και στην ανοχή σε αυθυποβαλλόμενες καταχρήσεις.
Αναπόφευκτα, τα γραφόμενα θα είναι αποτέλεσμα επιρροής της ραστώνης του καλοκαιριού και της δήθεν ανεμελιάς των διακοπών.

Είναι γεγονός: Η ζωή συνεχίζεται, οι διακοπές δίνουν την ευκαρία στον εργαζόμενο να ξεφύγει, έστω και επιφανειακά, έστω και για λίγο από την ασφυκτική πίεση της καθημερινότητας, τα προβλήματα και οι λύσεις τους μετατίθενται για λίγο παραπέρα.

Είναι όμως κάποιες θύμισες που καθιστούν την απόδραση ακόμα πιο επιφανειακή.

Λίγο πιο πέρα από την υποτιθέμενη ανεμελιά, απλώνεται η πόλη – φάντασμα, έρμαιο στους σχεδιασμούς του κατακτητή και των ψεύτικων υποσχέσεων των διαφόρων, ξένων και ντόπιων. Δεν μπορείς να την περιφρονήσεις. Φωνάζει πως δεν αντέχει άλλο. Την έζωσαν τα αγριόχορτα και τα φίδια και τα μεγάλα λόγια.

Λίγο πιο πέρα από την υποτιθέμενη ανεμελιά, δεσπόζει σαν ματωμένο μαχαίρι ο ιστός που πάνω του άφησε την τελευταία του πνοή ο Σολωμός, ο οποίος δεν άντεξε την οργή από την δολοφονία του Τάσου. Το χώμα είναι ακόμα νοτισμένο από το αίμα των δύο παλικαριών.

Στην ίδια περίμετρο, μια φιλήσυχη πόλη θρηνεί από το 2005 το χαμό πολλών αθώων ψυχών, που τις πήρε μαζί της η ανευθυνότητα και η ασυδοσία. Το Παραλίμνι, όπως και όλη η Κύπρος, ντύθηκε στα μαύρα εκείνο τον μαύρο Αύγουστο και δεν πρόκειται να είναι ποτέ όπως ήταν πριν την αεροπορική τραγωδία του 2005.

Όλα αυτά καθιστούν την προσπάθεια για παράδοση στις αγκάλες της θερινής ανάπαυλας δύσκολη. 

Είπαμε: Οι λίγες ημέρες που έχει ο κάθε ένας από εμάς για να ξεφύγει από την καθημερινότητα, πρέπει να είναι πολύτιμες. Είναι αυτό που ο κάθε μεροκαματιάρης, ο κάθε εργαζόμενος περιμένει με αγωνία, ακόμα και από την επομένη ημέρα που τελειώνουν οι διακοπές.

Αλλά: Όλα δείχνουν ότι τις θερινές διακοπές θα διαδεχθούν δύσκολες ημέρες. Οι ξένοι θα αρχίσουν να δρέφουν τις δάφνες των μεθοδεύσεων επί δύο έτη και θα αρχίσουν να απομυζούν τα αποτελέσματα της αποτυχημένης πολιτικής του Χριστόφια.

Γίνεται λόγος για άσκηση πιέσεων, για διεθνή διάσκεψη, για χρονοδιαγράμματα, για επιδιαιτησίες. Γίνεται να μην τα σκεφτόμαστε αυτά;

Θα τα πούμε ξανά σε δύο εβδομάδες, καθώς Το Ποντίκι θα «ξεκουραστεί» για μια εβδομάδα, όπως συνηθίζει τα επτά χρόνια.

Σας ευχόμαστε οι διακοπές να περάσουν όμορφα και ας προετοιμαστουμε γι’ αυτά που έρχονται.


... προετοιμαστείτε!


Υ.Γ. Τι έγινε Μάνο; Έκανες την πρώτη σου διεθνή γνωριμία; Πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε «έρωτα» το παιγνίδι με την Παουλίνα!