ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΒΡΥΚΟΛΑΚΙΑΖΕΙ!

Η ανεπάρκεια της παρούσας διακυβέρνησης να πείσει, όχι μόνο τα κόμματα που είχαν μια σθεναρή στάση έναντι του σχεδίου Ανάν, αλλά και το λαό, ότι στις απευθείας συνομιλίες λειτουργεί σε βάση αρχών, την αναγκάζει να μετέρχεται διαφόρων μεθόδων, για να αντιμετωπίσει τα πυρά.
Το τελευταίο, φτηνό κόλπό, είναι η επίκληση της κωδικοποίησης του Εθνικού Συμβουλίου του Απριλίου του 2005, επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου.
Η χρήση της κωδικοποίησης γίνεται για να ριχτεί στάχτη στα μάτια του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ κυρίως, καθώς η ηγεσία του ΔΗΣΥ δεν έχει αντίρρηση για το πως εξελίσσονται τα πράγματα.
Η κωδικοποίηση του 2005 δεν ήταν τίποτε άλλο από την καταγραφή των θέσεων των κομμάτων και όπως είχε δηλώσει τότε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, η κωδικοποίηση δεν ήταν δεσμευτική για τον ίδιο.

Όπως ήταν φυσικό, η κωδικοποίηση περιελάμβανε πολλές θέσεις του ΑΚΕΛ και του ΔΗΣΥ, οι οποίες ήταν πανομοιότυπες με πρόνοιες του σχεδίου Ανάν ή πλησίαζαν πολύ τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν.
n Το τέχνασμα του Χριστόφια κατάλαβε πρώτος ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος, Δημήτρης Συλλούρης, ο οποίος μάλιστα προέβη σε μια πρώτη προειδοποίηση.

Αντιδράσεις υπήρξαν όμως και από το ΔΗΚΟ και συγκεκριμένα από τον Αναπληρωτή Πρόεδρο, Γιώργο Κολοκασίδη. Οι αντιδράσεις αυτές προέκυψαν από το ύφος και το περιεχόμενο της επιστολής Χριστόφια προς τον ΓΓ του ΟΗΕ, την οποία δημοσιεύουμε αυτούσια.
Όντως, η επιστολή του Χριστόφια προς τον Μπαν – Κι – Μουν «μυρίζει» από μακριά σχέδιο Ανάν.

Περιεκτικά, η επιστολή του Χριστόφια προς τον ΓΓ του ΟΗΕ «καταγγέλει» την τουρκική πλευρά ότι καταθέτει προτάσεις χειρότερες από τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν και περίπου συστήνει στα Ηνωμένα Έθνη να πιέσουν του τούρκους να τις εγκαταλείψουν και να επιστρέψουμε στο σχέδιο Ανάν!
Επίσης μέσα από την επιστολή του ο Χριστόφιας παραδέχεται έμμεσα ότι η δική του αντίληψη περί της βάσης των συνομιλιών, δείχνει το σχέ
διο Ανάν!

•  Εν τω μεταξύ, συνεχίζονται την ερχόμενη εβδομάδα οι εντατικές συνομιλίες, με άμεσο κίνδυνο την καταγραφή των δήθεν συγκλίσεων στα θέματα της Διακυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Οικονομίας, η οποία καταγραφή θα επιδιωχθεί απόν τα Ηνωμένα Έθνη να «κλειδωθεί» και να θεωρηθεί δέσμευση ή ενός είδους ενδιάμεση συμφωνία.