Ένας Πρόεδρος μεταπτωτικός, αντιφατικός, αυτοαναιρούμενος και ακατανόητος

• Του δρα Χριστόδουλου Χριστοδούλου*

ΕΙΝΑΙ, τουλάχιστον, ακατανόητος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ακατανόητος και αστάθμητος, κρινόμενος με κοινούς πολιτικούς όρους. Και αντιφατικός, παλινδρομικός και μεταπτωτικός. Δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος που να αιτιολογεί ή, πολύ περισσότερο, να δικαιολογεί πολιτική προκατάληψη έναντι του Προέδρου κ. Χριστόφια. Οι καιροί που περνάμε είναι δύσκολοι. Οι περιστάσεις όσον ποτέ άλλοτε κρίσιμες. Και η ανάγκη για σύνεση, συναίνεση και κατανόηση όσον ποτέ άλλοτε επιτακτική. Το εθνικό μας θέμα διέρχεται την πιο δραματική του φάση. Η οικονομία μας κυριολεκτικά έχει οδηγηθεί στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Και η οποιαδήποτε άσκηση αβάσιμης κριτικής, λόγω ιδεολογικών διαφορών ή προσωπικών ή κομματικών σκοπιμοτήτων, θα συνιστούσε συμπεριφορά εγκληματική. Εγκληματική όμως και ασύγγνωστη θα ήταν και η συμπεριφορά οποιουδήποτε ο οποίος, ενώπιον των κρίσιμων αυτών στιγμών και δραματικών περιστάσεων, θα μεταβαλλόταν σε κατευθυνόμενο χειροκροτητή των άστοχων, ακατανόητων και, δυστυχώς, επιζήμιων χειρισμών και ολέθριων σφαλμάτων του Προέδρου μας. Αυτός ο ρόλος δεν αρμόζει σε διαλογικώς συμπεριφερόμενα όντα, αλλά σε άβουλες ανθρωπόμορφες οντότητες.

Υπό το πρίσμα αυτής της αντικειμενικής προσέγγισης και με βάση αυτή την ελεύθερη προαίρεση προσεγγίζουμε τις πολιτικές, τις θέσεις, τις απόψεις και τους χειρισμούς του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια. Και είναι, δυστυχώς, δυστυχέστατα, απειράριθμα τα σφάλματα, οι αντιφάσεις, οι μεταπτώσεις και οι παλινδρομήσεις του. Που θα μπορούσαν απλώς να εντοπισθούν αλλά να παραμερισθούν, άκριτα και αδιάφορα, και να αποδοθούν στο γεγονός ότι ο άνθρωπος ζει στον κόσμο του. Στον κόσμο των δικών του ιδεοληψιών, των δικών του παρωχημένων δογμάτων, των δικών του πεπερασμένων και εξωπραγματικών ευσεβοποθισμών. Αυτό, όμως, υπό συνθήκες συνήθεις. Υπό καταστάσεις πολιτικής ομαλότητας και οικονομικής και κοινωνικής σταθερότητας και θετικής προοπτικής.

Θα μας ήταν αδιάφορος ο κ. Χριστόφιας, ακόμη και ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν η Κύπρος δεν είχε φθάσει στο σημείο που είναι σήμερα. Στα πρόθυρα της ολικής καταστροφής. Ένεκα των απίστευτων προχειροτήτων, των εσφαλμένων και των ερασιτεχνικών χειρισμών του σε όλα τα βασικά θέματα και σε όλους τους ζωτικούς τομείς της ζωής μας. Που επηρεάζουν καθοριστικά το παρόν και το μέλλον μας. Τη δική μας επιβίωση και την επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού που θα μας διαδεχθεί. Των απογόνων μας, οι οποίοι θα κληθούν να δώσουν ιστορική συνέχεια, συνεπή προς τη μέχρι τώρα πολυταλανισμένη άλλα αλοξοδρόμητη πορεία μας. Δυστυχώς, το επαναλαμβάνουμε, οι δραματικές συνέπειες και οι ζημιογόνες επιπτώσεις της τετράχρονης πολιτείας του Προέδρου Χριστόφια δεν μας αφήνουν άλλη επιλογή. Είμαστε καθηκόντως υποχρεωμένοι να επισημάνουμε τα κυριότερα τουλάχιστον και όσα είναι δυνατόν να χωρέσει ένα περιορισμένης έκτασης άρθρο, όπως το παρόν, άτοπα, ανεπίτρεπτα και οδυνηρά για τον τόπο ολισθήματα του Προέδρου μας. Για να γνωρίζει ο λαός και το μέγεθός τους και τις επιπτώσεις τους. Και τη σημασία τους και την αντικειμενική τους ερμηνεία. Παραθέτουμε, συνεπώς, τα κατά τη γνώμη μας κυριότερα, που συνθέτουν το ακατανόητο, το μεταπτωτικό και το παλινδρομικό στοιχείο, το οποίο διαχέει την πολιτική θεωρία και πρακτική του Προέδρου μας: (1) Διακήρυξε πριν από την εκλογή του ως Προέδρου και διαλάλησε με επίταση καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, ότι μόνον αυτός μπορεί να μας λύσει το Κυπριακό. Και να γωνιάσει την Τουρκία. Γιατί έχει, είπε, την κατάλληλη παρόμοια χημεία με τον κομμουνιστή σύντροφό του Μεχμέτ Αλή Ταλάτ.

Για να αποδειχθεί, μετά από δύο και πλέον χρόνια συνομιλιών τους, ότι ο κ. Ταλάτ πήρε μόνον, και μάλιστα πολλά και σημαντικά, χωρίς να δώσει. Ότι ο κ. Χριστόφιας ακολούθησε ένα θλιβερό και εθνικά πολυεπιζήμιο μονόδρομο παροχών χωρίς, έστω, και μια αντιπαροχή. Και ο Ταλάτ να αποδεικνύεται πιστό μίσθαρνο όργανο της Τουρκίας, εξίσου αδιάλλακτο με τον προκάτοχό του Ραούφ Ντενκτάς. Και να συνιστά έναν ακαταγώνιστο Δούρειο Ίππο. Αλλά με την Τουρκία αντί να γωνιάζεται, όπως ευαγγελίσθηκε ο Πρόεδρός μας, να γωνιάζει η ίδια τον κ. Χριστόφια. Πήραν οι Τούρκοι, Ταλάτ και Έρτογαν, τις γενναιόδωρες παραχωρήσεις του κ. Χριστόφια, όπως την εκ περιτροπής προεδρία, την παραμονή 50 χιλιάδων εποίκων, τα δύο ισότιμα συνιστώντα «στέητς», τη σταθμισμένη ψήφο και αρκετά άλλα, γνωστά και άγνωστα, χωρίς να δώσουν στον κ. Χριστόφια ούτε μία σπιθαμή κατεχόμενου εδάφους και χωρίς να αποσύρουν έστω και ένα στρατιώτη τους από την Κύπρο. Και με την Τουρκία να αποτελεί μόνο μέρος της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος! Γιατί, κατά τον παντογνώστη και αλάθητο Πρόεδρό μας, το κυπριακό πρόβλημα είναι υπόθεση μόνο των Κυπρίων! (2) Ως Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ τάχθηκε με σφοδρότητα εναντίον της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, στη συνέχεια, κατά της προσχώρησής μας στη ζώνη του ευρώ. Για να ομολογήσει, κατόπιν, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ότι η στάση του εκείνη ήταν λανθασμένη.

Και να αναφωνήσει δημοσίως το βαρυσήμαντο mea culpa. Αλλά και να ξαναθυμηθεί, πριν λίγες μέρες, μιλώντας εκ του προχείρου στα εγκαίνια του Κέντρου Εξυπηρέτησης Πολιτών Αμμοχώστου, τον προηγούμενο ορθόδοξο κομμουνιστικό εαυτό του και να επιτεθεί με ασυγκάλυπτη ειρωνεία και υποκειμενική προκατάληψη κατά της Ενωμένης Ευρώπης, τονίζοντας, μεταξύ άλλων: «Σήμερα αποκαλύπτονται τα αγγελικά πέπλα, διότι η Ευρώπη χρειάζεται να δει τον πολίτη στα μάτια με θαλπωρή αντί να τον κυνηγά και να του φορτώνει τις επιπτώσεις της κρίσης….». Επιζήτησε την αντιδικαίωση μέσα από μια κρίση, που, τουλάχιστον για τις επιπτώσεις της στην Κύπρο, ευθύνεται ο ίδιος αν όχι αποκλειστικά, τουλάχιστον πολύ περισσότερο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με τις οικονομικές ασχετοσύνες του, με τις εξωπραγματικές, αντιπαραγωγικές δημόσιες δαπάνες, με τα γενναιόδωρα επιδόματα στους λαθρομετανάστες, με την δωρεάν ιατρική περίθαλψη των Τουρκοκυπρίων, με την πολυτελή αίθουσα δεξιώσεων στο Προεδρικό Μέγαρο, με τα ταξίδια του με ενοικίαση ιδιωτικών τζετ ….. (3) Διερωτήθηκε γιατί να πάμε στο Γκριν Τρι που μας κάλεσε ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, αφού τέτοια συμμετοχή μας δεν θα έχει νόημα, δεδομένου ότι «η Τουρκική πλευρά έχει υπαναχωρήσει από τα συμφωνηθέντα και οι συνομιλίες καρκινοβατούν». Παραταύτα επανήλθε για να τονίσει ότι οφείλουμε να πάμε στο Γκριν Τρι, αφού θα μας καλέσει ο Γενικός Γραμματέας. Θαυμάστε συνέπεια, αριστοτεχνικούς χειρισμούς και αξιόπιστη πολιτική. (4) Διακήρυξε και εξακολουθεί να διαλαλεί με στόμφο ότι η κυβέρνησή του είναι υπέρ των πτωχών, των αδυνάτων, των εργαζομένων, των μη εχόντων. Κι όμως, στη διάρκεια της διακυβέρνησής του έγιναν τόσες και τέτοιες περικοπές στις απολαβές των εργαζομένων, που δεν έγιναν ποτέ προηγουμένως. Επιβλήθηκαν τόσες και τέτοιες φορολογίες, που δεν έγιναν ποτέ προηγουμένως. Η ανεργία ανήλθε σε τέτοιο και τόσο βαθμό που δεν υπήρξε ποτέ προηγουμένως. (5) Κατηγόρησε και κατηγορεί το καπιταλιστικό σύστημα ως το αποκλειστικό αίτιο για την οικονομική και κοινωνική κακοδαιμονία μας. Κι όμως, είναι με βάση αυτό το σύστημα, σε μια από τις πολλές παραλλαγές του, που ο κ. Χριστόφιας παρέλαβε από τον προκάτοχό του, Πρόεδρο Τάσο Παπαδόπουλο, δημοσιονομικό πλεόνασμα 600 εκατομμυρίων ευρώ και το μετέτρεψε σε έλλειμμα ενός δισεκατομμυρίου ευρώ. Και είναι με βάση το ίδιο σύστημα που, εύχαρις, επαγγέλλεται ανάκαμψη της οικονομίας και οικονομική και κοινωνική πρόοδο και ευημερία. (6) Χαρακτήρισε, στην αρχή, τον Έρντογαν ως μετριοπαθή πολιτικό που θα μπορούσε να συμβάλει σε λύση του κυπριακού. Για να τον κακίζει σήμερα και να του επιρρίπτει, και ορθώς, όλη την ευθύνη για την καρκινοβασία των συνομιλιών. Ταυτόχρονα τον εκλιπαρεί να συναντηθούν για ψάρι στο Βόσπορο ή έστω για έναν καφέ για να του εξηγήσει το όραμά του για την Κύπρο! Σπεύδει, επίσης, να τον εξευμενίσει, χωρίς την έγκριση κανενός, τάσσοντας ακόμη και συνδιαχείριση των κοιτασμάτων αερίου της ΑΟΖ μας και πώλησή τους μέσω της Τουρκίας. Γιατί, κατά την «προσφυή» και ευφάνταστή του σύλληψη, οι συμφωνίες του 1960 δίνουν προνόμια στις μητέρες πατρίδες, τα οποία, σε περίπτωση λύσης, θα συνεχισθούν! Ακριβώς την ίδια μέρα που καλούσε τις δύο μητέρες πατρίδες «να μας αφήσουν ήσυχους». Θεέ και Κύριε, που τώρα ανακάλυψε ότι υπάρχεις και ο κ. Χριστόφιας, προστάτευσέ μας. Σκέπε μας και φύλαττέ μας. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να αποφύγουμε τον όλεθρο και τον αφανισμό από την πολιτική θεομηνία. Τα παραδείγματα των προεδρικών παλινωδιών, αντιφάσεων και μεταπτώσεων είναι, δυστυχώς πολυάριθμα. Και οι δραματικές επιπτώσεις τους εξόφθαλμες. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι συνεχίζονται. Και, καθώς φαίνεται, θα συνεχισθούν. Ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα είναι ακόμη στο τιμόνι της εξουσίας για άλλους δεκατρείς μήνες. * Πρώην Υπουργός Οικονομικών και Εσωτερικών και τέως Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου