Στα όρια απελπισίας ο "ευέλικτος"...
Πιστεύω ότι εκφράζω τις απόψεις πολλών συμπατριωτών μου λέγοντας ότι η απόδοση του Προέδρου μας στο εθνικό θέμα έχει φτάσει σε όρια απελπισίας. Οι τελευταίες επιδόσεις του επιβεβαιώνουν την άποψη αυτή με αποτέλεσμα να μην μιλούμε πια για ανεπάρκεια της πολιτικής μας ηγεσίας αλλά για αφέλεια, ασχετοσύνη και ανικανότητα. Διαπιστώθηκαν σοβαρές ελλείψεις όσον αφορά πολιτική σκέψη και οξυδέρκεια, πολιτική διορατικότητα και συμπεριφορά, γνώσεις και ικανότητα.
Ο Πρόεδρος μπήκε σε ένα λαβύρινθο για τον οποίο ο ίδιος είναι υπεύθυνος και από τον οποίο δεν θέλει να βγει. Επειδή ο άνθρωπος είπε ότι «λέγω όχι για να τσιμεντώσω το ναι» κουβαλά και ρίχνει τσιμέντο όπως-όπως για να σταθεί πάνω και να βροντοφωνάξει «έλυσα το Κυπριακό». Ούτε την ποιότητα του τσιμέντου επιλέγει ούτε την πραγματογνωμοσύνη έχει για να κατασκευάσει ένα υποφερτό οικοδόμημα λύσης. Εξελέγη με ψεύτικα συνθήματα περί αξιών και αρχών του διεθνούς δικαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνεχίζει να αναμασά για να μας «γελάσει» υποτιμώντας την κρίση όλων και στηριζόμενος στην πειθαρχεία του ΑΚΕΛ και στον Αναστασιάδη. Κάνει «προσφορές» διότι όπως ισχυρίζεται είναι «ευέλικτος».
Όμως χρησιμοποιεί την ευελιξία του κάνοντας μόνο ανεπίτρεπτες παραχωρήσεις: π.χ εκ περιτροπής προεδρία, έποικοι και σταθμισμένη ψήφο- και ανά πάσα στιγμή θα διαφανούν και οι παραχωρήσεις με την μορφή της «κατηγοριοποίησης» περιουσιών και της «διαφοροποίησης των εγγυήσεων».
- Δεν χρησιμοποιεί την ευελιξία του για να επανορθώσει τα λάθη του και να κρατήσει κάποια ισορροπία. Δεν λαμβάνει κανένα υπόψη. Δεν έχει ικανούς συμβούλους. Στέλνει τον καημένο τον υποτακτικό του κ. Τσελεπή στις τηλεοράσεις για να εξηγήσει και να υποστηρίξει τα πεπραγμένα του. Τον γελοιοποιεί διότι δεν έχει υπόθεση και διότι ελλείψει επαρκών γνώσεων αφήνει ερωτήσεις αναπάντητες ακολουθώντας την τακτική του «που σου νεύκω που πάεις».
Ο «διακεκριμένος νομικός» σύμβουλος του Προέδρου το μόνο που γνωρίζει είναι το Σχέδιο Ανάν - χωρίς να σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι έχει πλήρη συναίσθηση των εννοιών και των επιπτώσεων του. Και είναι με το Σχέδιο αυτό που κάνει ανεπίτρεπτες συγκρίσεις. Τα άλλα κομματικά στελέχη τι να σου κάνουν. Παπαγαλίζουν απλώς ευλαβικά τα «έξυπνα επιτεύγματα» του Προέδρου. Και η κατάσταση συνεχίζεται. Εναγκαλίσθηκε ο Πρόεδρος τους Άγγλους παραγνωρίζοντας την μόνιμη αγγλική πολιτική στο Κυπριακό που μας έφερε τόσα και τόσα δεινά. Κολακεύεται ο κ. Δημήτρης από τους Άγγλους οι οποίοι τον παίζουν στα δάχτυλα τους και τον έκαναν να πιστέψει ότι είναι φίλος του ο Άγγλος Πρωθυπουργός και θα τον βοηθήσει να λύσει το Κυπριακό σωστά. Κύριε Πρόεδρε σαν εσένα οι Εγγλέζοι κοροϊδεύουν πολλούς. Διάβασε λίγο την ιστορία της εξωτερική τους πολιτικής. Θα σου περάσουν την Αγγλική συνταγή διευθέτησης του Κυπριακού χωρίς να το καταλάβεις.
Αν θέλεις να λύσεις σωστά το Κυπριακό και να αφήσεις θετική ιστορία αφουγκράσου τις ανησυχίες του Κυπριακού λαού και εφάρμοσε στην πράξη την προαναγγελθείσα πολιτική σου περί αρχών και αξιών. Μην προσπαθείς να μας παριστάνεις τον μέγα πολιτικό που θα δώσει επιτέλους μια λύση στο Κυπριακό λόγω θάρρους και ρεαλισμού. Μην έχεις σαν πυξίδα σου το εφικτό δηλαδή αυτό μόνο που δέχεται η Άγκυρα. Διότι με την συνταγή αυτή, το Κυπριακό το λύνει και ο Ούτοπος. Προσπάθησε να δημιουργήσεις πιέσεις προς την Άγκυρα με επιχειρήματα και τακτική που θα στηρίζονται, όπως σου είπα επανειλημμένα, στις αρχές που λέγεις ότι πιστεύεις αλλά δεν τις τηρείς.
Με τις μεθόδους που ακολουθείς εξουδετερώνεις κάθε πίεση προς την Τουρκία τόσο από πολιτικούς όσο και από δικαστικούς κύκλους χωρίς να πετυχαίνεις τίποτα. Καταντήσαμε να ασκούν πιέσεις άτομα παρά η κυβέρνηση σου. Αλλά και τα ατομικά αυτά μέτρα κινδυνεύουν να εξουδετερωθούν από τους Τούρκους αξιοποιώντας την λανθασμένη τακτική σου. Έτσι σαν πρόχειρο παράδειγμα αναφέρω το γεγονός ότι στο Αγγλικό Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Όραμς οι δικηγόροι τους κατέθεσαν στο δικαστήριο δήλωση του φίλου σου του Ταλάτ στην οποία έλεγε ότι στο περιουσιακό έχετε προχωρήσει σε βαθμό που να αναμένεται συμφωνία σας διατεινόμενος ότι γι’ αυτό τον λόγο δεν χρειάζεται να βγει δικαστική απόφαση υπέρ του Αποστολίδη. Υπάρχουν και άλλα τέτοια παρατράγουδα και όταν ενδιαφερθείς μπορείς να τα μάθεις. Πολύ φοβούμαι όμως ότι δεν σε ενδιαφέρουν. Έχεις βάλει σαν στόχο στη ζωή σου την «λύση» του Κυπριακού για να αφήσεις ιστορία.
Πρέπει όμως να αντιληφθείς κ. Δημήτρη ότι η λύση πρέπει να είναι σωστή. Και αν η λύση που επιδιώκεις είναι μεν εφικτή αλλά όχι σωστή τότε θα καταστρέψεις ότι έμεινε στην πατρίδα μας και η ιστορία που θα αφήσεις πίσω σου θα είναι τραγική για εσένα και τις επόμενες γενεές των Ελληνοκυπρίων. Όποια δε λύση θεωρείς σήμερα ανέφικτη μην αποκλείεις ότι μπορείς να την κάνεις εφικτή και σωστή αν αλλάξεις τακτική. Φτάνει να μην τρομάζεις από τα τετελεσμένα και να αντιληφθείς ότι νομιμοποιώντας τα θα μείνουν και θα αυξηθούν στον αιώνα τον άπαντα. Πρέπει όμως να αλλάξεις μυαλά. Και αυτό πολύ φοβούμαι ότι είναι δύσκολο. Χρειάζεται και σωστή ευελιξία και αποτελεσματική αυτοκριτική.
Ιοβόλος
del.icio.us |
Digg
Email to a friend
Print version
Plain text
Πρόεδρε προχώρα και μην ακούς κανένα. Συνέχισε να τους γράφεις όλους κανόνικότατα, από το εθνικό συμβούλιο μέχρι και τον απλό λαό με τα παιδιά του. Πούλα τα, ή μάλλον χάριζέ τα, όλα. Από ανθρώπινα δικαιώματα μέχρι και τις ζωές μας. Κάθε μέρα γίνεσαι και καλύτερος. Μου θυμίζεις τα παιδικά μου χρόνια που έβλεπα τον θίασο του σπαθάρι στην Πλάκα, "Ο καραγκιόζης ΠΡΟΕΔΡΟΣ" (ζητώ συγγνώμη από τον καραγκιόζη)
Copy Paste
Στίγμα
Έπρεπε να φύγει αμέσως από τις συνομιλίες
| Εκτύπωση | 21/07/2011 | Με τον
Κωστάκη Αντωνίου
Μόλις άκουσε τις δηλώσεις Ερντογάν, ο Πρόεδρος Χριστόφιας έπρεπε να σηκωθεί από την καρέκλα και να δηλώσει στον Αλεξάντερ Ντάουνερ:
«Αποχωρώ από τις συνομιλίες. Μετά τις δηλώσεις του Τούρκου Πρωθυπουργού, δεν υπάρχει τίποτε να συζητηθεί στο τραπέζι των συνομιλιών. Οι συνομιλίες καθίστανται άνευ περιεχομένου. Έχουν υπονομευθεί πλήρως από την Τουρκία».
Να έφευγε, και να πήγαινε στο Προεδρικό και εκεί να συνέτασσε επιστολές προς το Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τους ηγέτες των κρατών μελών της Ε.Ε. στις οποίες να κατάγγελλε την Τουρκία και τον Ερντογάν, ότι κατέστησαν τις συνομιλίες άσκοπες και αχρείαστες, ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά αποσύρει όλες τις προτάσεις της και αφού αυτή είναι η τουρκική στάση, η Κυπριακή Δημοκρατία δεν πρόκειται να συναινέσει στην ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτά έπρεπε να πράξει ο Πρόεδρος και όχι να κάθεται να διερωτάται «πού το πάει ο Ερντογάν» και να εύχεται οι δηλώσεις του «να αποτελούν έκρηξη λόγων ενός αυθόρμητου ανθρώπου και όχι επίσημη πολιτική της Τουρκίας».
Αυτή και μόνο η αναφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας αποδεικνύει ότι δεν γνωρίζει τον αντίπαλό του, δεν ξέρει πώς πολιτεύεται η Τουρκία, άρα ζει σε κόσμο ψευδαισθήσεων.
Ακόμη και ο απλός και ο πιο αστοιχείωτος πολίτης γνωρίζει πού το πάει η Τουρκία, και δεν μπορεί να διαγνώσει το αυτονόητο ο άνθρωπος που διαπραγματεύεται το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού; Και χρειάζεται να... εύχεται όπως οι δηλώσεις του πρωθυπουργού της Τουρκίας να αποτελούν αυθορμητισμό και όχι την πολιτική της Άγκυρας;
Όταν μιλά ο πρωθυπουργός μιας χώρας, εκφράζει την επίσημη πολιτική του κράτους του.
Και ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ο πανίσχυρος ηγέτης της Τουρκίας, ο οποίος μόλις πρόσφατα εξελέγη με συντριπτική διαφορά πρωθυπουργός. Και όταν μιλά, εκφράζει την επίσημη πολιτική της Τουρκίας.
Δεν είναι ούτε αυθόρμητος, ούτε ανεύθυνος. Αυτά που λέει αποτελούν την πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό. Ξεκάθαρα μας λέει να μην ελπίζουμε σε επιστροφή της Μόρφου, της Αμμοχώστου και της Καρπασίας, να μην περιμένουμε αποχώρηση έστω και ενός Τούρκου στρατιώτη, και ότι δεν υπάρχει κυπριακό κράτος. Αλλά μια ελληνοκυπριακή διοίκηση και ένα τουρκοκυπριακό κράτος. Ακόμη συστήνει στους Τουρκοκυπρίους να γεννοβολούν και αυτό δείχνει και τις απώτερες σκέψεις του, διά της ανατροπής της πληθυσμιακής αναλογίας, να φθάσει σε μια νέα Αλεξανδρέττα.
Ποια άλλη απόδειξη των τουρκικών σχεδίων θέλει να έχει ο Πρόεδρος Χριστόφιας, για να πεισθεί επιτέλους για το «πού το πάει ο Ερντογάν»; Πρώτα το πάει σε λύση δύο κρατών και σε συνέχεια σε καταβρόχθιση ολόκληρης της Κύπρου.
Η μεγαλύτερη τραγωδία της Κύπρου δεν είναι η τουρκική απειλή. Αλλά η ανικανότητα της ηγεσίας της να αντιληφθεί πού το πάνε οι Τούρκοι...
Ηλ.διεύθυνση: antoniouc@simerini.com
Εξ Αφορμής
Δύο ελεύθεροι άνθρωποι
| Εκτύπωση | 21/07/2011 | Με τον Μάριο Δημητρίου
Είδα προψές στο Προεδρικό τους νέους της ΕΔΟΝ ντυμένους ομοιόμορφα να παρελαύνουν σε σχηματισμούς και να φωνάζουν τα προκατασκευασμένα συνθήματά τους.
Παρόλο που συμφωνώ με αρκετά από τα συνθήματα, ανατρίχιασα άθελά μου για το μιλιταριστικό πνεύμα πίσω από αυτά.
Για τη στενόκαρδη πειθαρχία του οπαδού, που κουβαλούσαν.
Πιστέψτε με, μπορώ να νιώσω και να καταλάβω το φανατισμό των παιδιών αυτών, την κομματική τους αφοσίωση και κυρίως την πεποίθησή τους ότι αυτοί ξέρουν.
Ότι αυτοί είναι οι καλύτεροι.
Ότι αυτοί αντιπροσωπεύουν τον πατριωτισμό και τον ηρωισμό.
Βλέπετε, φοίτησα κι εγώ στην εφηβεία μου στην ίδια σχολή σκέψης, παρέλασα κι εγώ κορδώνοντας σαν γύφτικο σκεπάρνι μέσα στην ατσάλινη ψευδαίσθησή μου ότι όλοι οι άλλοι εκτός από εμένα και τους συντρόφους μου, δεν ξέρουν.
Ότι όλοι οι άλλοι δεν είναι τόσοι καλοί σαν εμάς.
Ότι όλοι οι άλλοι δεν είναι τόσο πατριώτες και ήρωες σαν εμάς. Και ότι όλοι οι άλλοι παραδέρνουν μέσα στα αδιέξοδα προβλήματα, σε αντίθεση με εμάς που έχουμε τις λύσεις των προβλημάτων, στο τσεπάκι μας.
Πέρασα προψές από την αποπνικτική σύναξη της ολοκληρωτικής νοοτροπίας μέσα στο Προεδρικό, στη σύναξη της αντίστασης σε αυτήν, έξω από το Προεδρικό.
Από όλες τις ομιλίες, ξεχώρισα αυτήν του φίλου μου συγγραφέα των καταπληκτικών βιβλίων «Μνήμες» και «Αγνοηθέντες 1974»:
«Ονομάζομαι Πανίκος Νεοκλέους και είμαι πρώην Ακελικός. Έφυγα γιατί δεν άντεχα τη χούντα του ΑΚΕΛ και του Χριστόφια. Είμαι μαζί σας απόψε, με το λαό, με τη νεολαία, για να αγωνιστούμε όλοι μαζί αφήνοντας πίσω τα πάθη και τα μίση, αφήνοντας κατά μέρος τους τσαρλατάνους πολιτικούς. Η Κύπρος ό,τι έπαθε το έπαθε από αυτούς τους καραγκιόζηδες τους πολιτικούς».
Ξεχώρισα ακόμα, την ομιλία του ανώνυμου 22χρονου, που μεταξύ άλλων είπε τα εξής:
«Είμαι 22 χρονών και είμαι ένας αγανακτισμένος πολίτης γιατί το μέλλον της δικής μας γενιάς διαγράφεται δυσοίωνο, γιατί τούτοι οι ανθρώποι μέσα σε δύο ώρες κατέστρεψαν την οικονομία, την ισοπέδωσαν κυριολεκτικά. Τι θα πουν οι επόμενες γενιές; Άκουσα από πολλούς ειδικούς ότι μπορεί να περάσουν και δυο γενιές ώσπου να φέρει η Κύπρος τα πόδια της. Σαν πολίτες αυτής της δημοκρατίας οφείλουμε να διαφυλάξουμε τους θεσμούς της και ο ελάχιστος τρόπος είναι να συναντιόμαστε εδώ για να εναντιωνόμαστε στην πολιτική εκείνων μέσα. Όπως ο προηγούμενος ομιλητής, είμαι κι εγώ πρώην Ακελικός και με το χέρι στην καρδιά, ρε παιδιά, ζητώ συγγνώμη και απολογούμαι για ό,τι έκαμαν».
Αυτούς τους δύο πρώην Ακελικούς, τον 22χρονο και τον 64χρονο, τους χωρίζουν σαράντα χρόνια μεταξύ τους.
Αλλά τους ενώνει η υπέροχη εμπειρία να έχουν σπάσει τα δεσμά του σταλινισμού και να έχουν κατακτήσει την πνευματική ελευθερία.
mardaf@hotmail.co.uk
Αντιστάσεις
Ο Ερντογάν σοβαρολογεί και οι ηλίθιοι κοιτάζουν το δάκτυλο
| Εκτύπωση | 21/07/2011 | Με τον Σάββα Ιακωβίδη
ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ έγκλημα που ένας ηγέτης μπορεί να διαπράξει σε βάρος του λαού και των συμφερόντων του είναι η υποτίμηση του εχθρού του. Από τη δεκαετία του 1950, η εκάστοτε πολιτική ηγεσία του τόπου αγνόησε και υποτίμησε κατά τρόπο τραγικό για τον Ελληνισμό, την Τουρκία και την πολιτική της. Ο Νιχάτ Ερίμ, από το 1956, είχε κωδικοποιήσει την τουρκική εθνική πολιτική στο Κυπριακό.
Αφού με τη συνέργεια των Εγγλέζων η Τουρκία κατέστη μέρος του προβλήματος, στη συνέχεια έγινε μια από τις εγγυήτριες χώρες για να καταλήξει, μετά το 1974, η χώρα που κατέκτησε μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Από το τουρκικό πραξικόπημα του 1963 και ειδικά μετά την τουρκική εισβολή, η Τουρκία διακήρυξε δύο ευδιάκριτους - ακόμα και στους αόμματους - στόχους. Πρώτον, δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεύτερον, στοχεύει στην κατάλυση και εξαφάνισή της, ως υποκείμενο της διεθνούς νομιμότητας και στην τελική κατάληψή της.
Αυτοί οι στόχοι δεν είναι νέοι. Στρατιές Τούρκων διπλωματών και πολιτικών, εδώ και μια 60ετία, κανοναρχούν τις ίδιες απαράλλαχτες θέσεις. Κι όμως: Οι ηγέτες μας, από την εποχή του Μακάριου μέχρι σήμερα, κατά τρόπο εγκληματικό και ολέθριο για την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού, εξακολουθούν να τρέφουν ψευδαισθήσεις. Πλέουν σε πελάγη πολιτικής αφέλειας, που ξεπέρασε ήδη τα όρια της πολιτικής βλακείας και ηλιθιότητας.
Ακόμα ελπίζουν ότι η Τουρκία θα αλλάξει πολιτική. Ακόμα οπτασιάζονται ότι η Τουρκία θα γίνει ευρωπαϊκή. Ακόμα… προβληματίζονται (!) ότι η Άγκυρα θα δει… φως και θα κατανοήσει ότι πρέπει να λειτουργήσει ως ευρωπαϊκό κράτος. Αυτές οι ολέθριες πλάνες και κωμικότητες της πολιτικής ηγεσίας του τόπου εκδηλώθηκαν και προχθές μετά τις δηλώσεις Ερντογάν. Τι είπε με κάθε σοβαρότητα και πλήρη καθαρότητα ο Πρωθυπουργός της κατοχικής χώρας; Ότι, αφού δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν συνομιλεί και αισθάνεται ντροπή να παρακάθεται μαζί της και να συζητά για την ΕΕ.
Θα παγώσει τις σχέσεις της Τουρκίας με την ΕΕ κατά την κυπριακή προεδρία. Δεν θα αποσύρει ούτε έναν Αττίλα. Να ξεχάσουμε Μόρφου, Κερύνεια και Καρπασία αλλά μας κάνει το χατίρι να τα επισκεπτόμαστε ως… τουρίστες και προσκυνητές. Η Τουρκία δεν θα κάνει καμία παραχώρηση, επειδή, ως έθνος, δεν σκύβει το κεφάλι. Και απαιτεί ξανά και για πολλοστή φορά λύση με δύο ισότιμα κράτη. Τι χρείαν άλλων τουρκικών θέσεων θέλει κανείς για να καταλάβει ότι οι Τούρκοι ανατίναξαν κυριολεκτικά τις συνομιλίες;
Τι ο πρόεδρος Χριστόφιας όφειλε να πράξει αμέσως; Να απευθυνθεί στους εταίρους μας και στον ΟΗΕ και να διαμηνύσει ότι υπό τους εκβιασμούς Ερντογάν, οι συνομιλίες έχουν εκμετρήσει το ζην. Δεν έχουν πια κανένα περιεχόμενο. Να απευθυνθεί προς την ΕΕ και να προειδοποιήσει έντονα και να το εννοεί ότι η Τουρκία, όσο δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και δεν συνομιλεί μαζί της, δεν πρόκειται να ενταχθεί στην Ευρώπη.
Αντ’ αυτών τι είπε ο Δ. Χριστόφιας; Απέδωσε τις δηλώσεις Ερντογάν σε… αυθορμητισμό του! Αμφιβάλλει ακόμα αν αυτή είναι η γραμμή της Τουρκίας. Και, χειρότερα, δεν κατανοεί «πού το πάει τελικά ο Ερντογάν». Ω! θεοί! Πόση απύθμενη αφέλεια. Πόση βροντώδης ασχετοσύνη. Πόση βλακώδης υποτίμηση του Τούρκου, που εννοεί πλήρως και αταλάντευτα όσα ο Ερντογάν διασαλπίζει. Πόση εγκληματική, πια, άγνοια ξεκάθαρων στόχων του Αττίλα σε βάρος μας.
Οι δηλώσεις Ερντογάν δεν ήταν… έκρηξη. Ήταν η ωμή αποτύπωση, ξανά, της τουρκικής πολιτικής κατά της Κύπρου. Και ο Πρόεδρος την ερμηνεύει ως αυθορμητισμό του Αττίλα Ερντογάν. Παντέρμη Κύπρος. Με αυτόν τον Πρόεδρο «δεν έχεις υπόθεση»!
Ειρήσθω
Ιδού… Πρόεδρος !
| Εκτύπωση | 21/07/2011 | Με τον Λάζαρο Μαύρο
Ο Π Ω Σ ΔΕΝ είχε επί τρία χρόνια τη στοιχειώδη επάρκεια προέδρου, την προνοητικότητα κάθε μέτριας έστω ευφυΐας υποψιασμένου ηγήτορα, ούτε τα ελάχιστα απαιτούμενα προσόντα υπεύθυνου αρχηγού κράτους, για τη στοίβα των 98 θανατηφόρων «εμπορευματοκιβωτίων» που, οι κακουργηματικές αμέλειες τού υπό την δική του αρχηγία κράτους, προκάλεσαν τον Όλεθρο της 11ης Ιουλίου, έτσι και χειρότερα αποδεικνύεται, ξανά και πάλι, η ανικανότητά του να υποψιαστεί καν τι προοιωνίζεται για το Κυπριακό, η στοιβαγμένη τριάμισι χρόνια, με «γινάτι», δική του «ευέλικτη» κι «αριστοτεχνική» πολιτική!
Η ανικανότητα, η ανεπάρκεια, η υποκειμενική αδυναμία του (τού ιδίου και των υπό τού ιδίου διορισμένων «για τα τουρκικά» γαμβρικών του συμβούλων) να αναγνώσει ορθά, να διαβάζει σωστά, για να γνωρίζει επαρκώς την πολιτική της Τουρκίας, ώστε, αν δεν μπορέσει έστω υποφερτά να την αντιμετωπίσει, να μην της προσφέρει τουλάχιστον και το σχοινί για να στραγγαλίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και τον Ελληνισμό.
Τ Η Ν ΔΙΑΚΗΡΥΓΜΕΝΗ επί 9ετία και επιμόνως υλοποιούμενη αδιαλείπτως νέο-οθωμανική πολιτική των κυβερνώντων Τουρκο-ισλαμιστών της Άγκυρας, εκείνην που από το 1999 έγραψε στο «Στρατηγικό του βάθος» ο Αχμέτ Νταβούτογλου, ως επαύξηση της επεκτατικής των κεμαλιστών στρατηγικής Νιχάτ Ερίμ του 1956, εναντίον του Ελληνισμού στην Κύπρο, διακήρυξε ξανά ερχόμενος παράνομα στα σκλαβωμένα εδάφη της ΚΔ ο νέο-σουλτάνος Ερντογάν. Στους σαδιστικούς πανηγυρισμούς της επετείου του Αττίλα.
Α Υ Τ Η ΤΗΝ πολιτική, που διαρκώς υλοποιείται ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κι ολοφάνερα από την Άγκυρα χωρίς την παραμικρή παρέκκλιση και αυτές τις διακηρύξεις Ερντογάν, τις οποίες εννοεί πλήρως κάθε μέτριας έστω γνώσης και ευφυΐας Έλλην Κύπριος απλός πολίτης, ο κ. Χριστόφιας ΔΕΝ εννοεί να αντιληφθεί. Το μυαλό του δεν έχει χώρο να τις χωρέσει. Και, πολύ περισσότερο, δεν διαθέτει βούληση να παράγει σκέψη για να την αποκρούσει. Νομίζει ότι πρόκειται για… «έκρηξη ενός αυθόρμητου ανθρώπου»! Του Ερντογάν! Και αυταπατάται ευχόμενος «να μην είναι αυτή η γραμμή της Τουρκίας»!
Ε Ι Ν Α Ι ΧΡΗΣΙΜΟ να έχουν μπροστά τους οι αναγνώστες της στήλης το απόσπασμα της δήλωσης Χριστόφια: «Δεν μπορεί κανείς να προβλέψει πού το πάει τελικά ο κ. Ερντογάν. Αντίθετα, αν αυτή είναι η επίσημη γραμμή της Τουρκίας, σημαίνει ουσιαστικά να οδηγήσουν τα πράγματα σε προσπάθεια αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Εύχομαι και ελπίζω να ήταν μια έκρηξη λόγω ενός αυθόρμητου ανθρώπου και να μην είναι αυτή η γραμμή της Τουρκίας»…
Π Ο Σ Ε Σ ακόμα χιλιάδες πολίτες για πόσα ακόμα βράδια πρέπει να διαδηλώνουν «Χριστόφια παραιτήσου» για να υπακούσει επιτέλους στην πλειοψηφία του δημοκρατικού λαού;
ΕΡΩΤΗΣΗ
Και δεν βρέθηκε ακόμα ΕΝΑΣ πολιτικός ηγέτης να υπακούσει στην πλειοψηφία του κυρίαρχου λαού, να φωνάξει το «Χριστόφια παραιτήσου» και προπάντων να παύσει ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ κάθε ενέργεια, συμμετοχή και παρουσία του σε διαδικασίες που παρατείνουν την ανοχή στην απεχθή, μειοψηφική κυβέρνηση του λαοκατάρατου Ολέθρου;
Οργισμένοι και οι Τ/κ για την καταστολή
22-07-2011
Οργή επικρατεί ανάμεσα στους Τ/κ για τη βίαιη επίθεση της ψευδοαστυνομίας, τις συλλήψεις και τους ξυλοδαρμούς που οδήγησαν συνδικαλιστές στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων προοδευτικών Τ/κ ενάντια στον Τούρκο Πρωθυπουργό, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ενδεικτική ήταν η τοποθέτηση του προέδρου της συντεχνίας Καμού-Σεν, Μεχμέτ Οζκαρντάς. Ο συνδικαλιστής χαρακτήρισε αχρείαστη τη βία που χρησιμοποίησε η ψευδοαστυνομία κατά των διαδηλωτών. Η συντεχνία κατηγορεί την ψευδοαστυνομία ότι με τη βία που άσκησε έχει εξαγριώσει ακόμη περισσότερο τους Τ/κ, ενώ κατήγγειλε την ψευδοκυβέρνηση ότι δεν πράττει τίποτε προς την κατεύθυνση της επίλυσης των προβλημάτων.
Αναχώρησε συνεχίζοντας τις προκλήσεις
Ο ίδιος ο Ερντογάν ολοκλήρωσε την παράνομη επίσκεψή του στα κατεχόμενα για τους προκλητικούς εορτασμούς της εισβολής το βράδυ της Τετάρτης. Με τη στήριξη της «μητέρας πατρίδας Τουρκίας», το ψευδοκράτος θα αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο είπε πριν την αναχώρησή του από τα κατεχόμενα. Ο κ. Ερντογάν αναφέρθηκε στα λεγόμενα εμπάργκο κατά των κατεχομένων και είπε ότι η Τουρκία στηρίζει το κατοχικό καθεστώς και με τη δική της βοήθεια θα ξεπεραστούν οι δυσκολίες που αντιμετωπίζονται λόγω των «άδικων», όπως ισχυρίστηκε, εμπάργκο.
Παράλληλα ο επικεφαλής της διεύθυνσης Βαλκανίων και ΕΕ του τουρκικού ΥΠΕΞ, Χακάν Οκτσάλ, επέμεινε προκλητικά ότι «δεν πρόκειται να συνομιλήσει με κράτος που δεν αναγνωρίζει». Ισχυρίστηκε δε ότι «το κράτος που αναφέρεται ως Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι το σημερινό κράτος. Δεν μπορεί σήμερα να γίνει λόγος για Κυπριακή Δημοκρατία»... «Δεν μπορεί ένας υπουργός μας να συνομιλήσει με υπουργό κράτους που δεν αναγνωρίζουμε. Εμείς συνεχίζουμε να τηρούμε την ίδια στάση από το 1974. Δεν είναι δυνατόν να υποχωρήσουμε. Ο Πρωθυπουργός μας το είπε ξεκάθαρα. Είπε ότι θα παγώσουν οι σχέσεις μας», συνέχισε. Τέλος, ικανοποιημένο για την τοποθέτηση Ερντογάν στο Κυπριακό είναι το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP), κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Τουρκία. Μάλιστα το CHP δηλώνει ότι φαίνεται ο Ερντογάν να κατανοεί όσα οι ίδιοι έλεγαν εδώ και χρόνια...
Γιά οργισμένους Ελληνοκύπριους γιατί δέν μιλάς ΧΑΡΑΥΓΗ δεν τους βλέπεις...ε./
Yπογραμμισεις - Αγανάκτηση και μοιρολατρία
22-07-2011
Τα προβλήματα, μικρά ή μεγάλα και σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας, δεν αντιμετωπίζονται ούτε συναισθηματικά ούτε με απογοήτευση ούτε και με αγανάκτηση. Στις δύσκολες καταστάσεις απαιτείται ψυχραιμία, σωστή και αντικειμενική εκτίμηση των προβλημάτων και ορθολογιστική λήψη αποφάσεων. Είναι ό,τι χειρότερο σε τέτοιες περιπτώσεις να καθοδηγούν τις αποφάσεις μας τα συναισθήματα και η αγανάκτηση. Σε όλα τα στάδια της κοινωνικής και πολιτειακής μας δράσης οι μάχες θα πρέπει να δίνονται με αισιοδοξία και όχι με μοιρολατρία. Με δυνατή θέληση και αποφασιστικότητα μπορούμε μέσα από δυσκολίες και εμπόδια να βγούμε ακόμη πιο δυνατοί. Φτάνει να διδαχθούμε από τα λάθη και τις παραλείψεις μας, να κάνουμε αντικειμενική κριτική και αυτοκριτική και όλοι μαζί να διορθώσουμε διαχρονικές αδυναμίες λειτουργίας του πολιτειακού μας συστήματος. Ετσι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το τραγικό συμβάν της έκρηξης στις 11 Ιουλίου 2011 στη Ναυτική Βάση στο Μαρί. Να αναλύσουμε τους λόγους και τις αιτίες που οδήγησαν στη φονική έκρηξη, να στηρίξουμε και να βοηθήσουμε τις έρευνες για να διαφανεί πώς, γιατί και ποιοι ευθύνονται. Να διαφανούν τα κενά και οι παραλείψεις, τα οποία οδήγησαν στο τραγικό αυτό συμβάν. Πέρα από το να αναζητούμε τα αίτια και τους αίτιους - θα διαφανούν μέσα από τις έρευνες - επιβάλλεται να κοιτάξουμε μπροστά. Με τις καθημερινές διαδηλώσεις των λεγόμενων «αγανακτισμένων» πολιτών έξω από το Προεδρικό Μέγαρο δεν πρόκειται ούτε οι ένοχοι να εντοπιστούν ούτε οι ευθύνες να αποδοθούν ούτε και τα προβλήματα να επιλυθούν. Η αγανάκτηση το μόνο που επιφέρει είναι μοιρολατρία κι αυτή με τη σειρά της οδηγεί σε πολιτειακά αδιέξοδα και σε αποτυχία στο να φθάσουμε εκεί που επιδιώκουμε και θέλουμε. Πέραν από το τραγικό συμβάν στο Μαρί, έχουμε να αντιμετωπίσουμε δύσκολα οικονομικά προβλήματα και κρίσιμες εξελίξεις στο Κυπριακό, οπότε οφείλουμε όλοι, πολίτες και πολιτικά κόμματα να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να συμπεριφερθούμε σοβαρά και υπεύθυνα για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε δυσκολίες και προβλήματα και να οδηγηθούμε μπροστά. Οι ενεργοί πολίτες που μάχονται για αλλαγές στην κοινωνία, επιζητώντας ένα καλύτερο αύριο, ούτε αγανακτούν ούτε μοιρολατρούν, αλλά πεισμώνουν ακόμη περισσότερο, για να αντιμετωπίσουμε κατεστημένα, σάπιες καταστάσεις και γραφειοκρατικούς μηχανισμούς. Αντλούμε διδάγματα από τα διαχρονικά λάθη και τις παραλείψεις, όπως όλοι τα γνωρίζουμε στην κοινωνία μας, με στόχο να διορθωνόμαστε και με αποφασιστικότητα να προχωρούμε μπροστά.Author: Γράφει ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ
Δ.Λ.Δ Δεν ξέρεις ποιοί έκαναν τα λάθη και θα ψάξουμε να τους βρούμε δεν μας παρατάς ρε νεοφύτου που μας πουλάς αρλουμπες,ξέρεις πολύ καλά ότι όλοι αυτοί που ευθύνονται και τους ξέρει και το παρδάλο κατσίκι όχι να παρετηθούν έπρεπε άλλα να αυτοκτονήσουν μόνο έτσι θα μπορούσαν να εξιλεωθούν από το μεγάλο κακό που επέφεραν στήν Κύπρο και στήν κοινωνία.Αυτά που γράφεις είναι προσβολή στην κοινωνία της Κύπρου και τίποτα άλλο.
Ο ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΣ σύμβουλος επί τουρκικών θεμάτων, γαμβρός του Δημήτρη Χριστόφια, Νίκος Μούδουρος τι του λέει άραγε του Προέδρου για την τουρκική πολιτική κι έδειξε τόση έκπληξη προχτές για τις δηλώσεις Ερντογάν;
Τον συμβουλεύει άλλ΄ αντ΄ άλλων;
Γιατί μόνο αν ήταν σε μεγάλη πλάνη, μετά από τόσα χρόνια χειροπιαστών αποδείξεων, με ξεκάθαρες τουρκικές προτάσεις και δηλώσεις και χειρισμούς σε όλα τα επίπεδα, θα αντιδρούσε λες κι έπεσε από τα σύννεφα όταν άκουσε τον Τούρκο Πρωθυπουργό να μιλά για δύο κράτη και να βρίζει και να απειλά ως γνήσιος Αττίλας.
Και πάντως ήταν τόσο πεπεισμένος ότι πάει καλά το ζήτημα, που ακόμα κι όταν άκουσε τις δηλώσεις, δεν ήθελε να το πιστέψει κι ευχόταν να μην είναι αλήθεια.
Ελπίζω, έλεγε, «να ήταν μια έκρηξη λόγων ενός αυθόρμητου ανθρώπου και να μην είναι αυτή η γραμμή της Τουρκίας, γιατί αν είναι αυτή, τα πράγματα είναι φοβερά δύσκολα με την έννοια ότι ουσιαστικά βάζουν δυναμίτιδα κάτω από τα θεμέλια των προσπαθειών επίλυσης του Κυπριακού». Άσε που αυτή η αντίδραση, εκτός από τις άκρως λανθασμένες εκτιμήσεις για την τουρκική ηγεσία, δείχνει και την ελλιπή αντίληψη και κρίση για την πολιτική και τη συμπεριφορά αρχηγών κρατών όπως ο Ερντογάν, οι οποίοι δεν ασκούν ποτέ πολιτική με εκρήξεις λόγων, προπάντων στα ζητήματα που θεωρούν εθνικά.
Ο Ερντογάν, αυτή τη φορά εκφράστηκε με πιο έντονη γλώσσα, επειδή βρισκόταν στα κατεχόμενα, αλλά η πολιτική γραμμή που περιέγραψε δεν είναι διαφορετική απ΄ αυτήν, που ακολουθεί σε όλη τη διάρκεια της προεδρίας Χριστόφια και εμπράκτως στο τραπέζι των συνομιλιών και αν ο Πρόεδρος δεν την έχει αντιληφθεί ακόμα κι ελπίζει ότι του ξεφεύγουν λόγια επειδή είναι αυθόρμητος άνθρωπος, αλλά η πολιτική του είναι καλύτερη από τα λόγια του, τότε όντως «τα πράγματα είναι φοβερά δύσκολα».
Όταν ο κ. Χριστόφιας δήλωνε μπροστά σε αμερικανικό ακροατήριο στην Ουάσιγκτον ότι ο Ερντογάν και ο Γκιουλ θέλουν λύση, προσφέροντας άλλοθι στην πολιτική τους («Δεν αμφιβάλλω ότι ο πρόεδρος Γκιουλ κι ο πρωθυπουργός Ερντογάν θέλουν λύση του Κυπριακού.
Ίσως τη θέλουν αργότερα», Βrookings Ιnstitution, 28/9/2010) και όταν μετά ζητούσε να τους συναντήσει στο Βόσπορο για ψάρι χωρίς όρους για να τους εξηγήσει το όραμά του, διότι ήταν βέβαιος ότι μαζί μπορούν να βρουν τη λύση, πίστευε πράγματι ότι η γραμμή της Τουρκίας είναι ίδια με την δική του;
Ότι υπάρχει μια κοινή βάση στις συνομιλίες και οι Τούρκοι δεν έχουν άλλη, δική τους στόχευση;
Πίστευε ότι όταν αυτοί μιλούν για επανένωση της Κύπρου είναι στην ίδια κατεύθυνση με τους Ελληνοκύπριους;
Τόσο καιρό ελπίζαμε ότι τα έλεγε αυτά διότι είχε κάποια τακτική, ότι εφάρμοζε δηλαδή μια στρατηγική που θα οδηγούσε κάπου τελοσπάντων, σ΄ έναν επιλεγμένο προορισμό.
Τώρα, αποδείχτηκε κάτι που δεν μπορούμε ούτε καν να το περιγράψουμε με πολιτικούς όρους:
Ότι όλα είναι τυχαία, ότι πάμε στα κουτουρού. Κι όπου μας βγάλει.
Εξ Αφορμής
Δύο ελεύθεροι άνθρωποι
Εκτύπωση | 21/07/2011 | Με τον Μάριο Δημητρίου
Είδα προψές στο Προεδρικό τους νέους της ΕΔΟΝ ντυμένους ομοιόμορφα να παρελαύνουν σε σχηματισμούς και να φωνάζουν τα προκατασκευασμένα συνθήματά τους.
Παρόλο που συμφωνώ με αρκετά από τα συνθήματα, ανατρίχιασα άθελά μου για το μιλιταριστικό πνεύμα πίσω από αυτά.
Για τη στενόκαρδη πειθαρχία του οπαδού, που κουβαλούσαν.
Πιστέψτε με, μπορώ να νιώσω και να καταλάβω το φανατισμό των παιδιών αυτών, την κομματική τους αφοσίωση και κυρίως την πεποίθησή τους ότι αυτοί ξέρουν.
Ότι αυτοί είναι οι καλύτεροι.
Ότι αυτοί αντιπροσωπεύουν τον πατριωτισμό και τον ηρωισμό.
Βλέπετε, φοίτησα κι εγώ στην εφηβεία μου στην ίδια σχολή σκέψης, παρέλασα κι εγώ κορδώνοντας σαν γύφτικο σκεπάρνι μέσα στην ατσάλινη ψευδαίσθησή μου ότι όλοι οι άλλοι εκτός από εμένα και τους συντρόφους μου, δεν ξέρουν.
Ότι όλοι οι άλλοι δεν είναι τόσοι καλοί σαν εμάς.
Ότι όλοι οι άλλοι δεν είναι τόσο πατριώτες και ήρωες σαν εμάς.
Και ότι όλοι οι άλλοι παραδέρνουν μέσα στα αδιέξοδα προβλήματα, σε αντίθεση με εμάς που έχουμε τις λύσεις των προβλημάτων, στο τσεπάκι μας.
Πέρασα προψές από την αποπνικτική σύναξη της ολοκληρωτικής νοοτροπίας μέσα στο Προεδρικό, στη σύναξη της αντίστασης σε αυτήν, έξω από το Προεδρικό.
Από όλες τις ομιλίες, ξεχώρισα αυτήν του φίλου μου συγγραφέα των καταπληκτικών βιβλίων «Μνήμες» και «Αγνοηθέντες 1974»:
«Ονομάζομαι Πανίκος Νεοκλέους και είμαι πρώην Ακελικός.
Έφυγα γιατί δεν άντεχα τη χούντα του ΑΚΕΛ και του Χριστόφια.
Είμαι μαζί σας απόψε, με το λαό, με τη νεολαία, για να αγωνιστούμε όλοι μαζί αφήνοντας πίσω τα πάθη και τα μίση, αφήνοντας κατά μέρος τους τσαρλατάνους πολιτικούς.
Η Κύπρος ό,τι έπαθε το έπαθε από αυτούς τους καραγκιόζηδες τους πολιτικούς».
Ξεχώρισα ακόμα, την ομιλία του ανώνυμου 22χρονου, που μεταξύ άλλων είπε τα εξής:
«Είμαι 22 χρονών και είμαι ένας αγανακτισμένος πολίτης γιατί το μέλλον της δικής μας γενιάς διαγράφεται δυσοίωνο, γιατί τούτοι οι ανθρώποι μέσα σε δύο ώρες κατέστρεψαν την οικονομία, την ισοπέδωσαν κυριολεκτικά.
Τι θα πουν οι επόμενες γενιές; Άκουσα από πολλούς ειδικούς ότι μπορεί να περάσουν και δυο γενιές ώσπου να φέρει η Κύπρος τα πόδια της.
Σαν πολίτες αυτής της δημοκρατίας οφείλουμε να διαφυλάξουμε τους θεσμούς της και ο ελάχιστος τρόπος είναι να συναντιόμαστε εδώ για να εναντιωνόμαστε στην πολιτική εκείνων μέσα.
Όπως ο προηγούμενος ομιλητής, είμαι κι εγώ πρώην Ακελικός και με το χέρι στην καρδιά, ρε παιδιά, ζητώ συγγνώμη και απολογούμαι για ό,τι έκαμαν».
Αυτούς τους δύο πρώην Ακελικούς, τον 22χρονο και τον 64χρονο, τους χωρίζουν σαράντα χρόνια μεταξύ τους.
Αλλά τους ενώνει η υπέροχη εμπειρία να έχουν σπάσει τα δεσμά του σταλινισμού και να έχουν κατακτήσει την πνευματική ελευθερία.
mardaf@hotmail.co.uk
Εξ Αφορμής
Ένα χυδαίο και ανυπόφορο ανέκδοτο
Εκτύπωση | 16/07/2011 | Με τον Μάριο Δημητρίου
«Ο γιος του 8ήμερου δεν δικαιούται να μιλά για εγκληματίες», τιτλοφόρησε χθες η «Χαραυγή» ένα παραπολιτικό σχόλιό της, στήνοντας στον τοίχο τον βουλευτή του ΔΗΣΥ Σωτήρη Σαμψών, για τις παρεμβάσεις του στο ζήτημα της δολοφονικής έκρηξης και της καταστροφής στη ναυτική βάση στο Μαρί. «Το έχει παρακάνει ο γιος του 8ήμερου προέδρου του προδοτικού πραξικοπήματος Σωτήρης Σαμψών», γράφει η εφημερίδα και συνεχίζει: «Η τραγωδία της 11ης Ιουλίου είναι αποτέλεσμα εγκληματικής αμέλειας, αλλά εγκληματίας δεν είναι κανένας μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου.
»Άλλοι εγκλημάτησαν τεκμηριωμένα και με αποφάσεις δικαστηρίων πριν από 37 χρόνια. Αυτό το έγκλημα κι αν κρατάει 37 χρόνια ασήκωτα, γιατί οι επιπτώσεις της εσχάτης προδοσίας του ΄74, βασανίζουν και πληγώνουν ολόκληρο τον κυπριακό λαό. Ας μην προκαλούν τουλάχιστον τα αισθήματα του λαού μας, μέρες που είναι».
Νομίζω όμως ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτοί που προκαλούν τα αισθήματα του λαού μας είναι οι συντάκτες τέτοιων μισαλλόδοξων σημειωμάτων, που διαιωνίζουν μιαν απάνθρωπη, αριστερή παράδοση πολιτικής προκατάληψης και στιγματισμού.
Το σημείωμα αυτό της εφημερίδας του ΑΚΕΛ, είναι ένα μνημειώδες δείγμα βιολογικού φασισμού και μιας νοοτροπίας σύμφωνα με την οποία, ένοχος πολιτικού εγκλήματος, δεν είναι μόνο εκείνος που κατηγορείται, αλλά και η οικογένεια και οι απόγονοί του.΄
Πρόκειται για έναν τρόπο σκέψης που έρχεται κατευθείαν από την αλήστου μνήμης σταλινική εποχή, όταν το σοβιετικό σύστημα έστηνε στο εκτελεστικό απόσπασμα, φυλάκιζε ή εξόριζε, όχι μόνο εκείνον που ταμπέλωνε ως «αποστάτη», ή «προδότη», αλλά και τον ή την σύζυγο, τους γονείς, τα παιδιά και όλους τους κοντινούς συγγενείς του.
Οι εγκληματίες ηγέτες του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος ξεκλήρισαν με αυτό τον τρόπο εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες κομμουνιστών που έπεσαν υπό τη δυσμένειά τους, για να τρομοκρατήσουν τους υπόλοιπους συγγενείς, αλλά και για να καταστρέψουν μελλοντικούς πυρήνες αντίστασης και εκδίκησης για τα ανοσιουργήματά τους.
Αλήθεια, ποια σχέση έχει ο Νίκος Σαμψών με τον Σωτήρη Σαμψών, σε πολιτικό επίπεδο; Σε τι φταίει ο Σωτήρης Σαμψών για το πραξικόπημα και τις ενέργειες του πατέρα του, όταν ο ίδιος ήταν παιδάκι δέκα χρονών; Τι έχει να κάνει ο 10χρονος Σωτήρης Σαμψών με το πραξικόπημα και την εσχάτη προδοσία του ΄74;
Και ποια σχέση έχει η τραγωδία της περασμένης Δευτέρας στο Μαρί, με την ένοπλη βία της χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄ πριν από 37 χρόνια;
Είναι προφανές ότι η συνεχής καπηλεία του πραξικοπήματος για να παραπλανεί η Αριστερά για σημερινά λάθη και ιδεοληψίες της, έχει καταντήσει χυδαίο και ανυπόφορο ανέκδοτο.
Κι αυτά δεν τα γράφει κανένας θαυμαστής του Σαμψών, πρεσβύτερου ή νεότερου, αλλά ένα θύμα ξυλοδαρμού από τους πραξικοπηματίες της ΕΟΚΑ Β΄ και αυτόπτης μάρτυρας της βίας και του φασισμού τους.
mardaf@hotmail.co.uk
Αντιστάσεις
Γιατί Χριστόφιας και Κυβέρνηση όφειλαν αμέσως να παραιτηθούν
Εκτύπωση | 19/07/2011 | Με τον Σάββα Ιακωβίδη
ΕΝΑΣ ηγέτης κρίνεται από τις κρίσιμες και εύτολμες αποφάσεις που καλείται να πάρει σε δύσκολες ώρες. Ο πρόεδρος Χριστόφιας κρίθηκε την ώρα που η γη του Μαρί μετατράπηκε σε κρανίου τόπο. Και οι ψυχές των 13 ηρώων μας, ως εύμορφοι αρχάγγελοι, ανέβαιναν πυρίκαυστοι στους ουρανούς, πυρφόρες καταγγελίες και ανελέητα «κατηγορώ» για το έγκλημα, που επιτράπηκε να διαπραχθεί. Η ασύλληπτη έκρηξη ξεσκέπασε το πολιτικό προσωπείο, που τόσα χρόνια ο Πρόεδρος έκτιζε.
Ο Δ. Χριστόφιας κρίθηκε, μετρήθηκε, ζυγίστηκε και βρέθηκε τελεσίδικα και αμετάκλητα: Πολιτικά ανεπαρκής. Επισημοποιήθηκε ότι δεν έχει το πολιτικό ανάστημα να κυβερνήσει υπεύθυνα και σοβαρά τον τόπο, να υπερασπίσει τα συμφέροντά του και να προστατεύσει τους πολίτες. Αυτό που συνετελέσθη στο Μαρί δεν ήταν μόνο ένα προμελετημένο έγκλημα. Ήταν και ένα μελετημένο λάθος.
Πρόεδρος και Κυβέρνηση εγκλημάτησαν από λάθος: Υποτίμησης του φοβερού κινδύνου, αμέλειας, αδράνειας, αδιαφορίας, απερισκεψίας, ατολμίας και πρωτοφανούς ασέβειας προς τους πολίτες. Αποτέλεσμα: Ανατίναξαν το κράτος, τους θεσμούς, την αξιοπρέπεια και τη σοβαρότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και κατερείπωσαν, κυριολεκτικά, την ήδη ασθμαίνουσα, εξαιτίας της βλακώδους πολιτικής τους, οικονομία. Παρέλαβαν κράτος και παραδίδουν καπνίζοντα ερείπια.
Όλοι οι μύθοι, που το ΑΚΕΛ και ο Χριστόφιας καλλιεργούσαν για τη δήθεν σοβαρότητα και ικανότητά τους να κυβερνήσουν, κατέρρευσαν ως τήκεται κηρός. Πρόεδρος και Κυβέρνηση -στη συνείδηση του απλού, οργισμένου, θυμωμένου πολίτη- κρίνονται ανεπαρκείς, ανεύθυνοι, ασεβείς και επικίνδυνοι. Είναι ανεπαρκείς, επειδή απέδειξαν ξανά ότι δεν μπορούν να διαχειριστούν κρίσεις. Είναι ανεύθυνοι, επειδή έθεσαν τις όποιες πολιτικές, ιδεολογικές και κομματικές σκοπιμότητές τους υπεράνω των συμφερόντων του κράτους.
Είναι ασεβείς, επειδή δεν είχαν την ευπρέπεια και το ήθος να υποκλιθούν στην αξιοπρέπεια των πολιτών και να απολογηθούν εκ βαθέων με ένα εύτολμο mea culpa. Είναι, πρώτιστα, επικίνδυνοι, επειδή ασκούν πολιτική, που δεν έχουν ούτε τις δυνατότητες ούτε τις ικανότητες να διεκπεραιώσουν αποτελεσματικά για τα συμφέροντα του τόπου. Αδέλφια τους είναι οι δικτάτορες της Συρίας, του Ιράν, της Κούβας και της Βενεζουέλας. Η έκρηξη στο Μαρί επιβεβαίωσε πως ούτε καν μαθητευόμενοι μάγοι δεν θα επεδείκνυαν τόση εγκληματική ανεπάρκεια. Γνώριζαν εξαρχής, αλλά αδιαφορούσαν. Αγνόησαν υποδείξεις και επείγουσες εκκλήσεις για λήψη μέτρων.
Η πολιτική διαχείριση των εκρηκτικών προκαλεί εφιαλτικούς συνειρμούς και για τη διαχείριση του Κυπριακού. Πρόεδρος και Κυβέρνηση έπαιξαν ηλίθια παιγνίδια με τη μοίρα, τα συμφέροντα και την επιβίωση του τόπου. Δήθεν δεν ενημερώθηκαν. Δήθεν δεν γνώριζαν. Δήθεν δεν είχαν χρόνο να εφαρμόσουν μέτρα. Δήθεν φταίει ο... εθνικισμός και ο φασισμός.
Από το πρωί της Δευτέρας, 11/7/2011, ο Πρόεδρος και η Κυβέρνηση όφειλαν αυθωρεί να υποβάλουν τις παραιτήσεις τους. Να προκηρύξουν εκλογές. Να αποφασίσει ο λαός ποιους άλλους εμπιστεύεται να τον κυβερνήσουν υπεύθυνα και με σοβαρότητα. Ο τόπος κινδυνεύει και από εσωτερικούς εχθρούς. Αυτοί είναι η κυβέρνηση Χριστόφια, η ολέθρια πολιτική της στο Κυπριακό, η διαφθορά που ανέχθηκε και εξέθρεψε, η ΑΚΕΛική ευνοιοκρατία, η υπονόμευση των θεσμών, η εξαχρείωση της πολιτικής ζωής, η κατερείπωση των αξιών, η αχρήστευση της άμυνάς μας. Πρόεδρος και Κυβέρνηση οφείλουν να παραιτηθούν. Ο λαός δεν τους θέλει πια! Δεν τους εμπιστεύεται καθόλου. Δεν τους ανέχεται άλλο!
Ειρήσθω
Ιδού… Κόμματα!
Εκτύπωση | 22/07/2011 | Με τον Λάζαρο Μαύρο
Κ Α Κ Ο Υ Ρ Γ Η Μ Α Τ Ι Κ Ο Υ βαθμού αμέλειες του κράτους προκάλεσαν τον Όλεθρο της 11ης Ιουλίου. Οι θανατηφόρες επιπτώσεις του, οι καταστροφές στην ηλεκτρική ενέργεια και στην οικονομία, προπάντων η κατάρρευση της εμπιστοσύνης ή έστω της ανοχής των πολιτών προς τους κυβερνώντες, δημιούργησαν πραγματική Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης.
Τ A ΠΛΗΘΗ του δημοκρατικού λαού στους δρόμους απαιτούν την παραίτηση εκείνου που φέρει την πρώτιστη, την αρχηγική ευθύνη: Του αρχηγού του κράτους, προέδρου Χριστόφια. Ο λαός, αυτοπροσώπως ενεργός στις λαϊκές κινητοποιήσεις, αξιώνει, με τον πιο αγνό, αυθεντικό κι ανόθευτα δημοκρατικό τρόπο, ν’ απαλλαγεί από την υπαίτια του Ολέθρου κυβέρνηση.
Απαιτεί από τον Χριστόφια να πράξει, έστω και καθυστερημένα, ό,τι έπραξε από την 1η μέρα του Ολέθρου ο αρχηγός ΓΕΕΦ κι ο υπουργός Άμυνας. Να παραιτηθεί. Η συνεχιζόμενη άρνησή του, εξαγριώνει τον λαό. Η απόπειρά του να επιστρατεύσει, υπέρ της αρχομανίας του και εναντίον του λαού, τον κομματικό του φατριασμό, εκκολάπτει κινδύνους Εθνικού Διχασμού. Ολεθριότερους του Ολέθρου της 11ης Ιουλίου.
Κ Ι ΕΝΩ ΑΥΤΗ είναι η Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης, για 1η φορά τόσο έκρυθμη μετά το 1974 για τον τόπο και τον λαό, ΟΥΔΕΜΙΑ από τις ηγεσίες των κομμάτων θεώρησε πρέπον, χρήσιμο, ωφέλιμο και αναγκαίο δη-μο-κρα-τι-κά, να συγκαλέσει εκτάκτως κομματικό συνέδριο. Ή, έστω, έκτακτη συνεδρία ολομέλειας του πιο πολυάριθμου υπό τις περιστάσεις συλλογικού κομματικού οργάνου. Καμιά κομματική ηγεσία δεν αισθάνεται, άραγε, την ανάγκη και πολύ περισσότερο τη χρησιμότητα τής ευρύτερης «εσωκομματικής δημοκρατίας»;
Μήπως διότι δεν αισθάνεται ικανή να εξηγήσει πειστικά, στην κομματική ολομέλεια, την ψόφια, την παραλυμένη, την πρακτικά αναποτελεσματική δική της στάση απέναντι στην Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης, απέναντι στον αρνούμενο να παραιτηθεί Χριστόφια και, προπάντων, απέναντι στον αγανακτισμένο στους δρόμους λαό;
Κ Α Μ Ι Α ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ηγεσία δεν θέλει, άραγε, ν’ ακούσει και πολύ περισσότερο να υπακούσει, σε τέτοια Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης, ούτε καν στον «δικό της» λαό, στα εν συνεδρίω μέλη του κόμματός της, μέλη ταυτόχρονα της πλειοψηφίας του αγανακτισμένου και εν κινητοποιήσει δημοκρατικού λαού; Σε απελπιστικά επαίσχυντη σύγκριση με τον καταιγισμό των φανφαρόνικων πολυπληθών κομματικών συνεδρίων - πανηγύρεων, για τις κοστουμαρισμένες επιδείξεις «δημοκρατικής» έγκρισης των… κομματικών ψηφοδελτίων του παρελθόντος Μαΐου. Συμπέρασμα: Όση περιφρόνηση επιδεικνύει απέναντι στη δημοκρατία η αρχομανία Χριστόφια, άλλη τόση και τα ανεχόμενα τον Χριστόφια κόμματα…
ΕΡΩΤΗΣΗ
Όλα εκείνα που οι Κομματάρχες κι οι υποτελείς τους, δήλωναν -θυμάστε- κι αρθρογραφούσαν, κλαυθμηρίζοντας, υπέρ της συμμετοχής των πολιτών κι ενάντια στην Αποχή των εκλογών του Μαΐου, τώρα που ο λαός βρίσκεται αυτοπροσώπως στους δρόμους, είδατε πώς τα ξέχασαν και τα… ξέγραψαν; Ακελιστί κυρίως; Των στηριχτών της Αρχομανίας πρωτίστως;
Διαδρομές
Κατώτερος των περιστάσεων
Εκτύπωση | 15/07/2011 | Με τον Μιχάλη Παπαδόπουλο
Ενώ βλέπουμε τις ζωές μας να μετατρέπονται σε σκουπιδότοπο του πολιτικού καιροσκοπισμού και της κρατικής ηλιθιότητας, ευθυνόφοβοι κρατούντες επιχειρούν να εξορκίσουν τα επίχειρα του θράσους τους...
Όσοι περίμεναν κάτι περισσότερο από το χθεσινό διάγγελμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, θα πρέπει να απογοητεύτηκαν οικτρά.
Δυστυχώς, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, στο πολυαναμενόμενο, απ’ όλη την κοινωνία, διάγγελμά του, απεδείχθη δραματικά κατώτερος των περιστάσεων, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο το κλίμα της λαϊκής αγανάκτησης.
Αντί να επουλώσει, έστω κατά τι, βάθυνε κι άλλο τις πληγές.
Γιατί δεν έδωσε καμία ένδειξη ότι έχει συναίσθηση της πραγματικότητας, γιατί δεν έπεισε ότι αντιλαμβάνεται τις ευθύνες του ιδίου, της Κυβέρνησης και των άμεσων συνεργατών του, ότι διακρίνεται από διάθεση, έστω, ανάληψής τους.
Αντ’ αυτών, και αντί να επιχειρήσει να δώσει κάποιες στοιχειώδεις, τουλάχιστον, απαντήσεις, επέλεξε την ξύλινη ρητορική του βερμπαλισμού, επιδόθηκε στην ευθυνόφοβη τακτική της μετάθεσης των προβλημάτων, επιχείρησε να μολύνει το πάγκοινο αίτημα για κάθαρση και απονομή δικαιοσύνης στην αναβράζουσα χολή διχαστικών ιδεολογημάτων.
Θυμήθηκε τη… Χούντα και την επάρατη ακροδεξιά, που, υπό το προσωπείο, δήθεν, της λαϊκής οργής, επιχειρεί να παραβιάσει τη δημοκρατική νομιμότητα, θυμήθηκε την ανάγκη συλλογικότητας εν όψει των κρίσιμων εξελίξεων στο Κυπριακό και της διαφαινόμενης καταβαράθρωσης της οικονομίας, την οποία ο ίδιος απαξίωσε και αρνήθηκε στο πολιτικό και κοινωνικό σώμα.
Επέλεξε να κωφεύσει στον παλμό της κοινωνίας και, αντί να αφουγκραστεί την αγωνία της, αιρόμενος στο ύψος των περιστάσεων, επιδόθηκε στον περι-σπασμό της μικροπολιτικής. Κι ούτε ένα mea culpa ή μία ανθρώπινη συγγνώμη τόλμησε να ψελλίσει.
Ο Πρόεδρος έσπασε, τελικά, τη σιωπή του, μια σιωπή που τον καθιστούσε δραματικά αμέτοχο στα συγκλονιστικώς διαδραματιζόμενα τις τελευταίες ημέρες στην κυπριακή κοινωνία, αλλά, δυστυχώς, ο λόγος του διεύρυνε ακόμη περισσότερο το χάσμα που τον χωρίζει από τους πολίτες.
Μαζί του, συμπαρασέρνει σε μια ολοένα εντεινόμενη κρίση νομιμοποίησης ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, τραυματίζοντας ακόμη περισσότερο τον, έτσι κι αλλιώς, εύθραυστο πολιτικό δεσμό.
Είχε, χθες, την ευκαιρία, με άλλο ύφος κι έναν υπεύθυνα εμπνευσμένο λόγο, να δώσει μιαν ανάσα στην περιρρέουσα συλλογική ασφυξία μας, όμως, την απώλεσε.
Αισθάνομαι ότι, από χθες, το ήδη θλιβερό πολιτικό μας τοπίο έγινε θλιβερότερο.
Ωστόσο, οι αυθόρμητα οργανωμένες κινητοποιήσεις των πολιτών εκπέμπουν μια μαρμαρυγή ελπίδας μέσα στη ζοφερή αχλύ του πένθους.
Το ίδιο και οι κηδείες των ηρωικών νεκρών μας, μέσα και παρά τη συγκινησιακή φόρτιση.
Η ανιδιοτελής θυσία τους μοιάζει να είναι ένα έσχατο αποκούμπι, για να ακουμπήσουμε πάνω του το σάπιο κορμί της πνευματικής μας κατάπτωσης.
Ανάρτηση Σχολίου