Ο λαός αρχίζει και διερωτάται τι συμβαίνει...

ΞΕΚΙΝΗΣΕΣ με τις πιο φιλόδοξες προθέσεις Πρόεδρε έστω κι αν ήσουν εντελώς απροετοίμαστος και με περιορισμένες δυνατότητες για το στόχο που έταξες δηλαδή την επανένωση της Κύπρου. Δεν ξέρω πως την αντιλαμβανόσουν την επανένωση διότι μας δημιούργησες κάποια σύγχυση ίσως λόγω της από μέρους σου άγνοιας στοιχείων του Κυπριακού, έλλειψης γνώσεων πολιτειακών θεμάτων και σχετικής ορολογίας. Γι’ αυτό δεν είμαι σίγουρος αν εννοούσες επανένωση με τους έποικους ή με εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου όπως έλεγες ή εννοούσες απλώς διασφάλιση διακίνησης με τα κατεχόμενα με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων έναντι βενζίνης προς τον κατοχικό στρατό, ελεύθερη πρόσβαση προς τα Τούρκικα καζίνα, συνεταιρισμό και νομιμοποίηση του διαμοιρασμού της Κύπρου σε Τούρκους και Έλληνες.

Το γεγονός παραμένει ότι αντί να πλησιάσεις προς μια λύση πραγματικής ενοποίησης της Κύπρου μας απομάκρυνες και πέραν ακόμη του Σχεδίου Ανάν, με αποτέλεσμα ο σύντροφος σου ο Ταλάτ να μας απειλεί τώρα με τον Τούρκο προϊστάμενο του  υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας ότι πρέπει να τελειώνουμε, να δεχτούμε λύση όπως την θέλουν εκείνοι, δηλαδή δυο ισότιμα συνιδρυτικά κράτη στο πλαίσιο πολιτικής ισότητας που θα συνεργάζονται κάπως άρα μια συνομοσπονδία  ή μια μόνιμη διαίρεση. Πως τα κατάφερες να φέρεις τα πράγματα σ’ αυτό το σημείο κοτζάμ ηγέτης του κουμμουνιστικού κόμματος της Κύπρου; Βέβαια πολλοί σαν εμένα δεν εκπλήττονται αφού έτρεχες να λύσεις το Κυπριακό, όπως έλεγες, χωρίς να βλέπεις μπροστά σου χωρίς στρατηγική και χωρίς να έχεις την ανάλογη αγωγή. Προβαίνεις σε ενέργειες χάριν εντυπωσιασμού χωρίς να βλέπεις που το πάνε οι Τούρκοι.

Αποφεύγεις  να προβάλεις τις Τουρκικές βαρβαρότητες διεθνώς που θα σε βοηθούσαν να δείξεις πως έχεις κάποιον μοχλό πίεσης με αποτέλεσμα η «ευγένεια» σου αυτή για να μην πω αφέλεια να βοηθά την Τουρκική επιθετικότητα και αλαζονεία. Παρουσιάζεσαι πως ξέρεις τα θέματα σου καλά και είσαι απόλυτα προετοιμασμένος με αποτέλεσμα δυστυχώς να αποκαλύπτεται στην συνέχεια ότι κάνεις λάθη στην ορολογία και στις συμφωνίες σου και τρέχεις στο Συμβούλιο Ασφαλείας να τους πείσεις να παραλείψουν τα σφάλματα σου από τα ψηφίσματα τους.

Αντί να καταρτίσεις ένα σώμα συμβούλων της προκοπής σε πολιτικά, οικονομικά και νομικά θέματα  ρωτάς απ’ εδώ και απ’ εκεί με αποτέλεσμα να μην έχεις την αναγκαία συνολική εικόνα που χρειάζεται ένας για να κάνει συνομιλίες με τους παμπόνηρους τους Τούρκους και τους διπλά παμπόνηρους Εγγλέζους που είναι δίπλα τους. Οι αδυναμίες σου σε εμποδίζουν να αντισταθείς στις ιδέες και φράσεις που προσπαθούν να σου μεταδώσουν οι ξένοι διπλωμάτες με αποτέλεσμα να έρχεσαι στον Κυπριακό λαό να επαναλαμβάνεις αυτά που σου λένε αντί αυτά που έπρεπε εσύ να τους πεις. Παραδείγματα τέτοιων αναμεταδόσεων είναι η άποψη που μας εξέπεμψες αχρείαστα ότι «η Κύπρος είναι πολύ μικρή για να βάλει βέτο» και ότι πρέπει να λέμε κι εμείς ότι φταίμε όπως απαιτεί να ακούει η διεθνής Κοινότητα! Ποιος σου τα είπε αυτά;

Κανένας Άγγλος ή Αμερικάνος διπλωμάτης ή κανένας άλλος φίλος των Τούρκων; Απορρίπτεις την συνομοσπονδία, όπως λέεις, και αναμασάς το «μια διεθνής προσωπικότητα, μια υπηκοότητα και κυριαρχία» αγνοώντας ότι τα στοιχεία αυτά μπορεί να συνυπάρξουν με κάποιο τρόπο και σε μια συνομοσπονδία όπως είναι για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Ένωση της οποίας μάλιστα τα κράτη μέλη υποτάσσονται σε κεντρικά πολιτικά όργανα, νομοθεσίες και ανθρώπινα δικαιώματα – χωρίς μάλιστα φυλετικές διακρίσεις - πιο αποτελεσματικά από ότι η προτεινόμενη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία που μας προτείνεις. Τελικά έχει δίκαιο ο κ. Κολοκασίδης πως οδηγείς τα πράγματα σε συνομοσπονδία, δηλαδή σε δυο ξεχωριστά κράτη με διακοσμητικά στοιχεία ενότητας γι’ αυτό καλό θα ήταν τόσο εσύ όσο και ο εκπρόσωπος σου κ. Στεφάνου να ενημερωθείτε για την διαφορά μεταξύ ομόσπονδου κράτους και συνομοσπονδίας και να μην ζητάτε τεκμηρίωση γι’ αυτά που λέει ο κ. Κολοκασίδης διότι με την προσωπική σας ενημέρωση θα βρείτε και την τεκμηρίωση.

Και κάτι άλλο που πρέπει να το αντιληφθείς εσύ και οι γύρω σου και προπαντός ο Γ.Γ. Άντρος δηλαδή περίπου αυτοί που γαλουχήθηκαν στα κουμμουνιστικά ιδεώδη και συστήματα και πιστεύουν ότι το να κατακρίνεις  τον αρχηγό του κράτους για τις πολιτικές του πράξεις και παραλείψεις ισοδυναμεί με «υπονόμευση» του και παρεκτροπή από τον επιβαλλόμενο σεβασμό που πρέπει να επιδεικνύεται προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πρέπει να μάθετε ότι η κριτική αποτελεί το θεμέλιο λίθο της Δημοκρατίας και ότι ο σεβασμός προς οποιονδήποτε θεσμό δεν επιβάλλεται αυτομάτως λόγω του θεσμού αλλά πρέπει να την κερδίζει ο κάτοχος του αξιώματος του θεσμού με τις ενέργειες του και την συμπεριφορά του. Άλλως πως δικαιούται ο λαός να μην τον σέβεται διότι ο σεβασμός όπου δεν αξίζει να εκφράζεται αποτελεί επιδοκιμασία της αναξιότητας και ανεπάρκειας.  

Ο λαός αρχίζει και διερωτάται τι συμβαίνει. Εκείνοι που είναι καλύτερα ενημερωμένοι είναι απελπισμένοι με την πολιτική σου. Μη ζεις όμως με την ψευδαίσθηση ότι όσους σπούδασε, εργοδότησε, στήριξε, βάφτισε και πάντρεψε το ΑΚΕΛ αποκλείεται να ξυπνήσουν. Ιδίως με την βοήθεια… του Άγιου Μάμα.

Ιοβόλος