Θέλουμε λύση, αλλά όχι οποιαδήποτε λύση

ΔΙΑΒΑΣΑ τις πρόσφατες  δηλώσεις του κ Αλεξάντερ Ντάουνερ και ξεπρόβαλε πάλι η κατάθλιψη μου για το εθνικό μας θέμα. Ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ δηλαδή του οργανισμού που έχει σαν θεμέλια και σαν στόχους τις αρχές του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας είπε ότι είναι «συγκρατημένα αισιόδοξος» ότι η διαδικασία των συνομιλιών μπορεί να επιτύχει και ότι σε κάθε περίπτωση το σημαντικό πράγμα είναι να διατηρήσουν οι ηγέτες το momentum δηλαδή την φόρα που πήραν. Δεν αναφέρθηκε στην ουσία του προβλήματος που είναι η Τουρκική κατοχή και η πολιτική της Άγκυρας στο Κυπριακό που συνεχίζει να είναι καταστροφική.

Αν στηριχθώ στους διακηρυγμένους στόχους του ΟΗΕ που αναμένεται απ΄ αυτόν  να προωθεί δεν μπορώ να φανταστώ που  βρήκε την έστω συγκρατημένη «αισιοδοξία» ο Αυστραλός πολιτικός. Τέτοιους στόχους όμως ούτε ο ίδιος προωθεί ούτε και οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων. Αν πάρουμε δε την δήλωση ότι είναι σημαντικό να διατηρηθεί η φόρα των συνομιλιών τότε εύκολα μπορεί να φανταστεί ένας με βάση τα μέχρι τούδε δεδομένα ότι με την φόρα που πήραν οι δύο ηγέτες είτε που θα  νομιμοποιήσουν την διχοτόμηση και το δικαίωμα ελέγχου της Τουρκίας στην υπόλοιπη Κύπρο είτε (δεν θέλω να το πιστέψω) θα αυξάνουμε συνεχώς την συντήρηση και το «τσιμέντωμα» της Τουρκικής κατοχής με διάφορους τρόπους πχ. παροχή ηλεκτρισμού, καυσίμων, τροφίμων και άλλων εφοδίων στον κατοχικό στρατό με διευκολύνσεις στους έποικους και πλεονεκτήματα πέραν εκείνων των Ελληνοκυπρίων στους Τουρκοκύπριους.

Οπωσδήποτε δε με το momentum μας θα καλύψουμε πλήρως τα συνεχιζόμενα εγκλήματα της Τουρκίας στην Κύπρο σε βαθμό ακόμη ίσως συνενοχής μας εξουδετερώνοντας από την φαρέτρα μας και το τελευταίο ενοχλητικό κατά της Τουρκίας βέλος μας. Προβλέπω ακόμη ότι με την φόρα που πήραμε θα βάλουμε την Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ. Πρώτον διότι ο Πρόεδρος μας προσέτρεξε να πει ότι ως μικρή χώρα δεν μπορούμε να βάλουμε βέτο και δεύτερο διότι υπάρχει μια πανδημία ψευδαίσθησης ότι η Τουρκία όταν μπει στην ΕΕ θα συνέλθει και θα τηρήσει τις αρχές  δικαίου και  δικαιοσύνης ως καλό μέλος της Ένωσης προς όφελος μιας σωστής λύσης του Κυπριακού. Φοβούμαι όμως ότι η πραγματικότητα μιας ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ θα είναι η μεταφορά μαζί της και της κατοχής της Κύπρου και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων και των άλλων εγκλημάτων πολέμου τα οποία συνεχίζει να διαπράττει στην χώρα μας (έποικοι, εκτοπισμός πληθυσμού κλπ).

Και αυτό τον φόβο τον στηρίζω στα εξής γεγονότα:

 (α) η Τουρκική κατοχή της Κύπρου και οι άλλες παραβιάσεις του δικαίου συνεχίζουν μπροστά στα μάτια της ΕΕ χωρίς να καίγεται καρφί στους ηγέτες της ή στα όργανα της. Ούτε καν τα αναφέρουν.

 (β) Ούτε καν εμείς  τα καταγγέλλουμε.

(γ) Η Τουρκία προωθεί την ένταξη της με αυτοπεποίθηση που αν λάβει ένας υπόψη και τους συμμάχους της σ’ αυτό το θέμα  (με ό,τι λένε ή δεν λένε) είναι φανερό πως η υπόθεση της κυλά ομαλά χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η τραγωδία της Κύπρου. Μια τραγωδία η οποία σταδιακά και με την δική μας βοήθεια μετατράπηκε απλώς σε μια δικοινοτική διαφορά που και αυτή μπορεί, όπως υπολογίζει βάσιμα  η Τουρκία, να λυθεί έστω και αντίθετα με τις αξίες της ΕΕ βολευόμενη η «λύση» ως πρωτογενές δίκαιο της Ένωσης. Ο απεσταλμένος του ΓΓ του ΟΗΕ έστειλε και ένα άλλο μήνυμα: «πάνω απ’ όλα εξαρτάται από τους ηγέτες, την καλή θέληση και υποστήριξη των ηγετών και τον λαό. Αν ο λαός θέλει λύση και οι ηγέτες θέλουν λύση, τότε όλα μπορούν να επιτευχθούν, αν ο λαός δεν θέλει λύση τότε δεν θα συμβεί. Αλλά οι ηγέτες έχουν καλή θέληση και θέλουν λύση και έτσι προσβλέπουμε στην επόμενη συνάντηση, την Πέμπτη», είπε. Κύριε Αλεξάντερ αντιλαμβάνεσαι ότι υπεραπλοποιείς τα πράγματα μέχρι σημείου ανοητολογίας. 

Ο λαός θέλει λύση και οι ηγέτες θέλουν λύση. Όχι όμως οποιανδήποτε λύση. Εισηγήσου τις αρχές του ΟΗΕ που εκπροσωπείς και θα δεις πως θα λυθεί το Κυπριακό νόμιμα και μόνιμα. Τολμάς; Σ’ αφήνουν οι Δυνάμεις που ξέρουμε όλοι; Όχι βέβαια. Γιατί δεν λες και κάτι για την Τουρκία και τα ρίχνεις πάνω μας όλα; Κάπου-κάπου κακίζει την Τουρκία και ο Πρόεδρος μας. Όχι τόσον δυναμικά όπως πρέπει. Όμως κάτι λέει έστω κι αν το υποβαθμίζει με τις «διακοινοτικές συνομιλίες» και την προβολή της φιλοσοφίας του ότι «μόνο με τις συνομιλίες με τους Τουρκοκύπριους[!] θα λύσουμε το Κυπριακό»». Έστω κι αν εφοδιάζει  με βενζίνη τα Τουρκικά στρατεύματα για την παραμονή τους στην Κύπρο. Φταίμε για  την επισκίαση του προβλήματος μας.

 Αλλά αφού κ Αλεξάντερ ξέρεις την  πραγματικότητα και εσύ και οι πάτρωνες σου γιατί προσποιείσαι άγνοια; Καημένη Κύπρος. Δεν στερείσαι μόνο επαρκή πολιτική ηγεσία - από τον Πρόεδρο μέχρι την συμπολίτευση και την αντιπολίτευση. Στερείσαι και επαρκή διεθνή προστασία από τον ΟΗΕ μέχρι την ΕΕ. Όμως ο Κυπριακός λαός δεν είναι άμοιρος ευθυνών…

Ιοβόλος