Μαθήματα χρήσης της σαμπάνιας...
Όσοι οπαδοί της Ομόνοιας βιάστηκαν να ανοίξουν σαμπάνιες, παρακαλούνται όπως επικοινωνήσουν με την καν Τζούλια Αλεξανδράτου για οδηγίες χρήσης. Ευχαριστούμε.
- Τελικά μόνο η παρέμβαση του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου θα διαλευκάνει την κατάσταση με την περίεργη χρεωκοπία στην εταιρία νερού της Ιεράς Μονής. Φαίνεται ότι ο πανιερώτατος δεν μπορεί ή δεν θέλει να εξυγιάνει την κατάσταση. Εμείς θέσαμε τα ερωτήματα αλλά μάλλον δεν έγινε τίποτα. Είναι κρίμα να κλονίζεται η πίστη των απλών χριστιανών όταν ακούν τέτοια πράγματα. Γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι μόνο η παρέμβαση του αρχιεπισκόπου θα δώσει απαντήσεις στα σκληρά ερωτήματα.
Ο εκνευρισμός δεν λέει να σταματήσει στο ΔΗΣΥ σχετικά με την πολύ κακή επικοινωνιακή εικόνα που εκπέμπει το κόμμα. Η έλλειψη συνοχής στον πολιτικό λόγο από τα στελέχη του κόμματος και οι συχνές δημόσιες αντιπαραθέσεις μεταξύ βουλευτών, οι παλινδρομήσεις του Νίκου Αναστασιάδη στο Κυπριακό και η αδυναμία τοποθέτησης σε άλλα τρέχοντα ζητήματα επιβάλλουν επανεξέταση της κακής επικοινωνιακής εικόνας του ΔΗΣΥ. Ήδη σε μία σύναξη στελεχών του κόμματος πριν από λίγες μέρες στη Λάρνακα πολλοί ήταν εκείνοι που υποστήριξαν ανοικτά ότι με αυτή την κακή εικόνα που παρουσιάζει το κόμμα δεν μπορούν να αναμένουν πολλά στις βουλευτικές εκλογές του 2011.
- Μπράβο στον τερματοφύλακα του ΑΠΟΕΛ Διονύση Χιώτη για τον αλτρουϊσμό που επέδειξε στον Γολγοθά της 9χρονης Μαρίας Μόκα από την Κατερίνη. Η πράξη του αναδεικνύει την πτυχή του ήθους που πρέπει να διακατέχει τους αθλητές και έξω από τα όρια των γηπέδων.
Πολύ σάλο προκάλεσε στο πανεπιστήμιο Κύπρου το ψηλό αρνητικό ποσοστό που έλαβε ο πρύτανης Σταύρος Ζένιος στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Φιλελεύθερο. Πολλοί είναι αυτοί που στο πανεπιστήμιο Κύπρου μιλούν πλέον ανοικτά για την οικτρή αποτυχία του πρύτανη και του αντιπρύτανη Κώστα Χριστοφίδη να αντιμετωπίσουν τα χρόνια και σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το κρατικό εκπαιδευτικό ίδρυμα. Περισσότεροι είναι αυτοί που αποδίδουν τις ευθύνες για την χειροτέρευση της κατάστασης λόγω των κακών χειρισμών των δύο αυτών πανεπιστημιακών. Ήδη, απ’ ότι πληροφορούμαστε άρχισαν να κυκλοφορούν και ανέκδοτα για την αποτυχημένη θητεία του διδύμου Ζένιου - Χριστοφίδη.
- Άλλο ένα αστέρι του πανεπιστημίου Κύπρου, ονόματι Στέλιος Γεωργίου, καθηγητής εκπαιδευτικής ψυχολογίας, συνεχίζει να μας ψυχαγωγεί με κωμικές εκθέσεις ιδεών μέσα από τα άρθρα του στον ΠΟΛΙΤΗ. Τέτοια βλέπει και διαβάζει ο κόσμος και μετά αναρωτιούνται οι φωστήρες του πανεπιστημίου Κύπρου γιατί ο κόσμος δεν τους παίρνει πλέον στα σοβαρά.
Έκανε την επανεμφάνισή της στην αρθρογραφία του ΠΟΛΙΤΗ της περασμένη Κυριακής η Ξένια Κωνσταντίνου, μέλος του πολιτικού γραφείου της ΝΕΔΗΣΥ, με τη γνωστή πάλι φωτογραφία η οποία θυμίζει μαθητριούλα που γελά χωρίς λόγο. Στο αρθρίδιό της η γελαστή Ξένια επιτίθεται κατά του βουλευτή του κόμματός της Ανδρέα Θεμιστοκλέους για κάποιες δηλώσεις που έκανε ο βουλευτής σχετικά με τους γάμους ομοφυλοφίλων. Η απορία μας είναι η εξής: γιατί τόσο προσωπικό και έντονο ενδιαφέρον της γελαστής Ξένιας για τους γάμους ομοφυλοφίλων;
- Η εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ, για όσους θυμούνται πολύ καλά, χλεύαζε πριν από καιρό άλλες εφημερίδες, όπως τη Σημερινή και το Φιλελεύθερο, γιατί απέλυαν προσωπικό και μάλιστα δημοσιογράφους που «έφτυσαν αίμα γι’ αυτές τις εφημερίδες». Έχει όμως ο καιρός γυρίσματα. Όταν άρχισε ο ΠΟΛΙΤΗΣ να απολύει προσωπικό που «έφτυσε αίμα σε καιρούς δύσκολους για την εφημερίδα» και να μειώνει μισθούς κάποιοι, λαλίστατοι και αυτόκλητοι τιμητές των πάντων, δημοσιογραφίσκοι του ΠΟΛΙΤΗ έχασαν την γλώσσα τους. Τώρα που ο μάστρος τους έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο μπήκαν στο καβούκι τους.
Όταν βλέπεις στην τηλεόραση τον Κώστα Γουλιάμο, νυν σύντροφο και άλλοτε υμνητή του Τάσσου Παπαδόπουλου, να ταυτίζεται με τον Γ. Λουκαϊδη και την Α. Γκιούρωφ του ΑΚΕΛ, είναι οι στιγμές που ρωτάς τον εαυτό σου: σε ποια κατάντια μπορεί να πέσει κάποιος;
- Πριν από δύο εβδομάδες γράψαμε ότι σοβαρό πρόβλημα φαίνεται να δημιουργείται σε στρατιωτική μονάδα με πρωταγωνιστή νεαρό αξιωματικό, ο οποίος το έπαιζε κάποτε και τουρκομαθής, μέχρι που τον πήραν χαμπάρι, και με φάτσα που θυμίζει τη γουρουνίτσα του Μάππετ Σόου (θυμάστε τη Miss Piggy). Αφού δέχθηκε πολλές φορές παρατηρήσεις για την τεμπελιά του, άρχισε να διαβάλλει προϊσταμένους του με αποτέλεσμα να τον έχουν τώρα στριμώξει. Απ’ ό,τι ακούμε δεν λέει να συνετιστεί και συνεχίζει να διαβάλλει. Καιρός να του πάρει κάποιος το αυτί.
Τελικά τα έκανε λάχανα η επιτροπή που διόρισε το υπουργείο παιδείας για τα αναλυτικά προγράμματα. Πρώτα δεν τα βρήκαν μεταξύ τους και μετά όσοι έμειναν κατάφεραν να εκνευρίσουν ακόμη και τους δικούς τους.
del.icio.us |
Digg
Email to a friend
Print version
Plain text
Οι Ε/Κ πρόσφυγες και οι Τ/Κ σημερινοί κάτοικοι αναστηλώνουν μαζί τα μνημεία
Έργα μνήμης στην Κοντέα
Τριάντα έξι χρόνια μετά, επιδιορθώνεται η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, οι «ηλιακοί», η φράγκικη έπαυλη και το παλιό υδραγωγείο, ενώ το Πάρκο της Ειρήνης στήνεται εκεί που βρίσκονταν τα παρατημένα χαρουπόδεντρα
Χίλιοι εξακόσιοι ήταν περίπου οι κάτοικοι της Κοντέας που έγιναν πρόσφυγες τον Αύγουστο του ΄74. Εγκαταλείποντας, στη δίνη του πολέμου, την εύφορη κοιλάδα της Μεσαορίας, άφησαν πίσω και τις αναμνήσεις μιας κοπιαστικής, αλλά γλυκιάς, αγροτικής ζωής στην ιστορική κοινότητα, που περιστρέφονταν τόσο γύρω από την πλατεία του χωριού, με τους καφενέδες, όσο και γύρω από το σύμπλεγμα των μνημείων που υπήρχαν στα νοτιοδυτικά της Κοντέας: H εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, οι «ηλιακοί», όπου γίνονταν τα πανηγύρια, η μεγαλοπρεπής φράγκικη έπαυλη, το παλιό υδραγωγείο και το πάρκο με χαρουπόδεντρα που είχαν φυτέψει οι ίδιοι, το 1965.
Με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, οι Κοντεάτες άρχισαν να επιστρέφουν, ως επισκέπτες πια, στην πατρική γη, για να συναντήσουν εκεί τους νέους κατοίκους του χωριού, Τουρκοκύπριους από τα Πλατανίσκεια και τον 'Αγιο Θωμά της Λεμεσού. Το 2006, όταν τα Ηνωμένα Έθνη ζήτησαν προτάσεις για έργα προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, κάποιοι κάτοικοι σκέφτηκαν πως είναι η ευκαιρία να αναστηλώσουν τα μνημεία της Κοντέας που ρημάζουν από την εγκατάλειψη. «Πήγαμε στο χωριό και ρωτήσαμε τους προύχοντες Τουρκοκυπρίους. Μας είπαν ΅είναι δικό σας το χωριό, να κάμετε ό,τι θέλετε΄ και ξεκινήσαμε», δήλωσε στον «Π» ο πρόεδρος του Ιδρύματος Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κοντέας, Χαράλαμπος Περικλέους.
Η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου
Όπως εξηγεί, τα μνημεία βρίσκονται στο νοτιοδυτικό άκρο της Κοντέας, σε ένα σύμπλεγμα που αποτελείται από την εκκλησία του Αγίου Χαράλαμπου και τα βοηθητικά της κτήρια, μια σειρά «ηλιακών» -όπου στήνονταν τα πανηγύρια-, ένα καθολικό παρεκκλήσι και κοιμητήριο, ένα φράγκικο αρχοντικό της εποχής των Σταυροφοριών και ένα οθωμανικό σύστημα ύδρευσης, από πέτρινες στέρνες και υδραγωγούς. Το 2000 στην περιοχή προστέθηκε ένα τζαμί από τους σημερινούς κατοίκους του «Turkemnkoy», όπως αποκαλούν την Κοντέα. «Είναι ένα σύμπλεγμα που αποτυπώνει ουσιαστικά την ιστορία της Κύπρου», αναφέρει ο κ. Περικλέους, υπογραμμίζοντας τόσο την ιστορική σημασία των μνημείων, όσο και το συμβολισμό της συνύπαρξης στο χωριό τριών θρησκευτικών δογμάτων.
Όταν πήγαν πρώτη φορά στην Κοντέα, μετά από δεκαετίες, οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι βρήκαν τα μνημεία εγκαταλελειμμένα και ρημαγμένα. «Η εκκλησία εσωτερικά δεν είχε τίποτα, είχαν αφαιρεθεί όλα. Το κτήριο είναι σε σχετικά καλή κατάσταση, όμως έχει διαβρωθεί αρκετά και θέλει πολλή δουλειά για να επανέλθει στην πρότερη κατάσταση. Οι ΄ηλιακοί΄ αποτελούνταν από καμάρες και υπόστεγα, όμως σήμερα έχουν μείνει μόνο οι καμάρες, περίπου το 30% του κτηρίου», σημειώνει ο κ. Περικλέους.
Τριπλή συνεργασία
Στόχος τους είναι η πλήρης αποκατάσταση των «ηλιακών» και της εκκλησίας και η προστασία των φράγκικων κτηρίων και για την επίτευξή του, εργάζονται οι παλιοί Ελληνοκύπριοι και οι σημερινοί Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του χωριού, Ευρωπαίοι απόγονοι της φράγκικης οικογένειας που ζούσε στο αρχοντικό, ο Όμιλος Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κοντέας και η Ένωση Επιμελητηρίων Τουρκοκυπρίων Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων, η οποία είναι αναγνωρισμένη από τη Δημοκρατία ήδη από το 1960. Οι υποομάδες, που αποτελούνται από μηχανικούς και τεχνικούς, συναντιούνται δύο με τρεις φορές το μήνα και όταν ολοκληρώνονται τα σχέδια, αναλαμβάνει η ομάδα των Τουρκοκυπρίων μηχανικών και προχωρά με προσφορές, εργολαβίες κτλ. Σύμφωνα με τον κ. Περικλέους, τα μνημεία έχουν αποτυπωθεί πλήρως και θα επιδιορθωθούν, ώστε να επανέλθουν στην αρχική τους μορφή. Μάλιστα, έχουν ήδη καθαριστεί και απομένει η διαδικασία των προσφορών, ώστε να ξεκινήσει η αναστήλωσή τους. Το πρόγραμμα αποτελεί την πρώτη φάση ενός σχεδίου που άρχισε το 2007 με τίτλο «Κύκλος Διατήρησης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς» και στηρίζεται οικονομικά από το UNDP και το USAID.
________________________________________
Το Πάρκο Ειρήνης
Εκτός από τα ιστορικά μνημεία, οι κάτοικοι της Κοντέας προχώρησαν ήδη στη δημιουργία ενός πάρκου ειρήνης, ως τόπου για πικνίκ και υπαίθριες εκδηλώσεις. Το πάρκο δημιουργήθηκε δίπλα στα στρέμματα χαρουπιών που είχαν φυτευτεί το 1965, τα οποία, μετά το ΄74 αφέθηκαν και έγιναν βοσκότοπος. Τα εγκαίνια του πάρκου ειρήνης της Κοντέας θα τελέσει αυτή την Κυριακή, 16 Μαΐου, στις 3 μ.μ., ο πρέσβης των ΗΠΑ, Frank C. Urbancic Jr, μαζί με την κ. Ανδρούλα Αλέκου και την κ. Nursal M. Vahit. Στην τελετή θα μιλήσουν εκπρόσωποι των οργανώσεων που δημιούργησαν και που στήριξαν το πάρκο, θα απονεμηθούν διπλώματα στους ανθρώπους που συνέβαλαν στην υλοποίηση του έργου, ενώ θα υπάρχει ψυχαγωγικό πρόγραμμα με το πολυεθνικό συγκρότημα Tango, που αποτελείται από Ε/Κ και Τ/Κ. «Είμαστε ενθουσιασμένοι που ολοκληρώθηκε το πάρκο και ελπίζουμε ότι στο μέλλον θα καταστεί σημείο συνάντησης Ε/Κ και Τ/Κ. Έχουμε δημιουργήσει σχέση ανθρώπινη μαζί τους και περάσαμε το μήνυμα ότι τα μνημεία δεν είναι πολιτική, ανήκουν στους κατοίκους και δεν τα διαχωρίζουμε».
ΧΡΥΣΤΑ ΝΤΖΑΝΗ
Κωδικός άρθρου: 945832
ΠΟΛΙΤΗΣ - 14/05/2010, Σελίδα: 41
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΠΟΙΟΥΣ ΚΟΡΟΙΔΕΥΤΕ ΕΜΑΣ ΟΙ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ???. ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΤΙΣΕΤΕ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. ΑΝ ΤΑ ΘΕΩΡΟΥΣΑΝ ΔΙΚΑ ΣΑΣ (ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΥΣ) ΘΑ ΕΦΕΥΓΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΣΑΝ,ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΤΑΥΤΙΣΤΗ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ.
ΠΗΓΑΤΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΥΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ ,ΓΙΑ ΠΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΤΟΥΣ ΡΩΤΗΣΑΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΛΕΜΕΝΑ ΕΔΑΦΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ.
ΠΕΡΝΟΥΜΕ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΜΑΣ. Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΚΑΤΑΚΤΗΤΗ ΜΕΣΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΛΗ ΚΑΙ ΜΕΣΟΝ ΕΜΑΣ ΠΛΕΟΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΦΑΙΝΕΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ.
ΛΑΟΙ ΠΟΥ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ ΕΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟ.ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΠΟΧΗ.
ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΙΡΑΣΜΕΝΗ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΙ ΤΟΥΣ ΘΕΛΕΙ!!!
Μετά από 36 χρόνια, επισκέφθηκε το κατεχόμενο χωριό του Αγριδάκι
Ο 63χρονος Θεοφάνης Κωνσταντίνου, 36 χρόνια μετά τον εκτοπισμό του και επτά χρόνια από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων, πήρε την απόφαση και επισκέφθηκε για πρώτη φορά το σπίτι του στο κατεχόμενο χωρίο Αγριδάκι της επαρχίας Κερύνειας.
Η «Αλήθεια» συνόδευσε τον κ. Θεοφάνη στο σπίτι του, όπου διαμένει τώρα οικογένεια Τ/κ, από χωρίο της επαρχίας Πάφου.
Ο 63χρονος Θεοφάνης Κωνσταντίνου, 36 χρόνια μετά τον εκτοπισμό του και επτά χρόνια από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων πήρε την απόφαση και επισκέφθηκε για πρώτη φορά το σπίτι του στο κατεχόμενο χωρίο Αγριδάκι της Επαρχίας Κερύνειας.
Η «Αλήθεια» συνόδευσε πριν από μερικές μέρες τον κ. Θεοφάνη στο σπίτι του, όπου διαμένει τώρα οικογένεια Τουρκοκυπρίων, η οποία κατάγεται από χωρίο της επαρχίας Πάφου.
Με ευγένεια η Τουρκοκύπρια μητέρα τριών παιδιών, «δέχθηκε» τον Θεοφάνη στο ίδιο του το σπίτι.
Ο ίδιος ήταν σχετικά ψύχραιμος, αφού γνώριζε τι θα συναντούσε, μέσα από φωτογραφίες αλλά και τις περιγραφές άλλων συγχωριανών και συγγενών του που είχαν επισκεφθεί προηγουμένως το Αγριδάκι. Όταν παντρεύτηκε το 1973 είχε κατοικήσει σε καινούριο σπίτι που έκτισε με κόπο και θυσίες. Ενάμιση περίπου χρόνο μετά ήρθε η συμφορά.
Ο Θεοφάνης στις 20 Ιουλίου 1974 πήγε στην Κερύνεια για να καταταχθεί στην ΕΦ και έπεσε στα χέρια των Τούρκων που είχαν ήδη αποβιβαστεί. Έζησε τη φρίκη της αιχμαλωσίας στην Τουρκία.
Η γυναίκα του με το πρώτο τους παιδί ηλικίας έξι μηνών στην αγκαλιά, μαζί με άλλους συγγενείς πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς. Ο 26χρονος τότε Θεοφάνης όταν αφέθηκε ελεύθερος από την αιχμαλωσία, επανασυνδέθηκε με την οικογένεια του και μετά από μερικά χρόνια έφτιαξε νέο σπίτι στο Στρόβολο, εργαζόμενος το επάγγελμα του, αυτό του επιπλοποιού - ξυλουργού, που γνώριζε πολύ καλά. Απόκτησε αλλά δύο παιδιά όλα σήμερα ενήλικα. Παράλληλα χαίρεται τα τρία εγγονάκια του. Όταν το 2003 άνοιξαν τα οδοφράγματά ο Θεοφάνης Κωνσταντίνου, έκανε τη σκέψη να επισκεφθεί το κατεχόμενο σπίτι του στο Αγριδάκι ωστόσο δεν το έπραξε τελικά, ίσως και λόγω ενδοιασμών στο οικογενειακό του περιβάλλον.
Τον Θεοφάνη Κωνσταντίνου τον γνωρίσαμε πριν ένα περίπου χρόνο και μας μιλούσε συχνά για το χωρίο του το Αγριδάκι της Κερύνειας. Το χωριό βρίσκεται στη νότια πλευρά της οροσειράς του Πενταδακτύλου προς το δυτικό άκρο. Η απόσταση του από την Κερύνεια είναι 16 χιλιόμετρα, ωστόσο η πρόσβαση προς τη Λευκωσία λόγω οδικού δικτύου είναι πιο εύκολη. Από τον Άγιο Δομέτιο μέχρι το Αγριδάκι ένας οδηγός αυτοκινήτου δεν χρειάζεται περισσότερο από 20 λεπτά για να φτάσει.
Συχνά ο κ. Θεοφάνης μας έδειχνε, από τις ελεύθερες περιοχές, το σημείο όπου βρίσκεται το χωρίο του στην οροσειρά του Πενταδακτύλου. Ο ίδιος επειδή γνώριζε έβλεπε και λεπτομέρειες. Με τη βοήθεια τηλεσκοπίου έφερνε κοντά του και τα κτίρια στο χωριό του, συμπεριλαμβανομένης και της εκκλησίας του Αγίου Χαραλάμπους. Συμφωνήσαμε να τον συνοδεύσω στο Αγριδάκι με την ιδιότητά μου ως δημοσιογράφου.
Με τη βοήθεια χάρτη και τον κατάλογο των χωριών με την ελληνική και τουρκική ονομασία ξεκινήσαμε γύρω στις 2:00 το απόγευμα. Περάσαμε το οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου και προχωρήσαμε στο δρόμο προς Μόρφου. Από το σταυροδρόμι προς τον Άγιο Βασίλειο στρίψαμε δεξιά. Αυτός ήταν ο δρόμος που προϋπήρχε του 1974, ωστόσο σε κάποιο σημείο βρεθήκαμε σε αδιέξοδο, αφού σταματήσαμε λίγο πριν την πύλη στρατοπέδου.
Οι Τούρκοι στρατιώτες σκοποί μας είδαν, τους είδαμε και ψύχραιμα κάναμε επαναστροφή. Πρέπει να έφτιαξαν νέο δρόμο σκεφτήκαμε και για να το επιβεβαιώσουμε, ζητήσαμε τη βοήθεια ενός Τουρκοκύπριου ο οποίος με δεύτερο πρόσωπο θέριζαν πιο κάτω με τη χρήση θεριστικής μηχανής.
Ο μεγαλύτερος σε ηλικία Τουρκοκύπριος γύρω στα 60 καταγόταν από τον Άγιο Σωζόμενο, όπως μας είπε, γνώριζε ελληνικά και μας καθοδήγησε με τον καλύτερο τρόπο. Πράγματι υπήρχε δεύτερος δρόμος που παράκαμπτε τη στρατιωτική περιοχή τον οποίο και ακολουθούσαμε. Άγιος Βασίλειος, Σκυλούρα, Άγιος Ερμόλαος, Σύσκληπος, Αγριδάκι. Στον Άγιο Ερμόλαο κάναμε και σταθμό όταν ένας Τουρκοκύπριος θαμώνας καφενείου μας φώναξε να σταματήσουμε.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟY hadjidemetriou@alithia-news.com
Η Τ/Κύπρια τον «δέχθηκε» στο σπίτι του
Μετά την κουβέντα μας με τον Ομέρ προχωρήσαμε προς το σπίτι του Θεοφάνη. Στο μπαλκόνι εμφανίσθηκαν δύο αδέλφια ηλικίας 8-10 χρόνων.
Η συνεννόηση μαζί τους ήταν δύσκολη ωστόσο μετά από πέντε λεπτά φώναξαν τη μητέρα τους η οποία γνώριζε μερικές λέξεις ελληνικά.
Ο πατέρας της μας είπε, είναι από τη Σταυροκόννου της Πάφου. Η ίδια, όπως συμπεραίνεται, γεννήθηκε μετά το 1974. Της ζήτησα να περάσουμε εντός για να δει ο Θεοφάνης Κωνσταντίνου το σπίτι του. Ήταν θετική.
Στην αυλή το κλίμα και το γιασεμί που είχε φυτέψει ο κ. Θεοφάνης, μεγάλωσαν και ρίζωσαν για τα καλά. Ανεβαίνοντας τη σκάλα ο κ. Θεοφάνης με κάπως διστακτικά βήματα, σχολίαζε ότι όπως άφησε το σπίτι του το 1974 το άφησαν, χωρίς ουσιαστικά συντήρηση. Οδηγηθήκαμε στην είσοδο του σπιτιού και καθίσαμε στο χολ. Η Τουρκοκύπρια μαζί με τους δύο της γιους και τη μικρότερη κόρη της ήταν ευγενική, πρότεινε καφέ, ωστόσο της είπαμε ότι έπρεπε να συνεχίσουμε την περιοδεία μας.
Εξάλλου η επικοινωνία λόγω γλώσσας ήταν δύσκολη και ο κ. Θεοφάνης ένιωθε κάπως άβολα.
Το πατρικό
Προχωρήσαμε προς το πατρικό σπίτι του Θεοφάνη ο ανηφορικός δρόμος ήταν υπό κατασκευή πλακόστρωτος. Το πατρικό σπίτι ήταν συντηρημένο και φαινόταν καλά φροντισμένο. Κτυπήσαμε την εξώπορτα ωστόσο δεν υπήρχε ανταπόκριση. Προχωρήσαμε προς τον κύριο δρόμο όπου λίγο πιο κάτω επισκεφθήκαμε τη βρύση (λαούμι) από την οποία έτρεχε νερό.
Η ρεματιά μας είπε ο κ. Θεοφάνης ήταν φυτεμένη με πολλές καρυδιές.
Στο σημείο υπήρχαν τώρα μόνο μια ή δύο μικρές καρυδιές. Ο κ. Θεοφάνης μας μιλούσε για το κάθε σπίτι σε ποιο συγγενή του ή συγχωριανό του ανήκει.
Έστω και με τη φθορά του χρόνου, 36 χρόνια μετά, το γκαράζ από τσίγκους πού είχε φτιάξει για το αυτοκίνητό του βρισκόταν στη θέση του.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟY hadjidemetriou@alithia-news.com
Εγώ απλά το μεταφέρω από έκδοση της εφημέριδας <αληθεια> τα συμπεράσματα δικά σας.
Αντιστάσεις Το ΔΗΚΟ τώρα δεν έχει άλλη επιλογή: Οφείλει ν' αποχωρήσει
Εκτύπωση | 14/10/2010 |
Με τον Σάββα Ιακωβίδη
Η ΑΠΟΦΑΣΗ του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ είναι σαφέστατη: Οι προτάσεις Χριστόφια απορρίπτονται επειδή δεν μπορούν ν' αποτελούν βάση για διαπραγμάτευση του περιουσιακού. Ευθύς τίθεται το μέγα ερώτημα:
Αφού το ΔΗΚΟ διαφωνεί σε ένα κεφαλαιώδες ζήτημα, στο περιουσιακό, που συναρτάται προς άλλες, εξίσου σημαντικές πτυχές του Κυπριακού, τι θα πράξει; Θα συνεχίσει να συνεργάζεται με τον Πρόεδρο Χριστόφια, την πολιτική του οποίου η πλειοψηφία των μελών και των αξιωματούχων του ΔΗΚΟ απορρίπτει, επειδή τη θεωρεί ολέθρια, καταστροφική και επικίνδυνη για τον τόπο; Να το θέσουμε πιο ωμά και κυνικά:
Το ΔΗΚΟ και τα μέλη του θα επιμένουν να συνεργάζονται και να στηρίζουν έναν Πρόεδρο, που θεωρούν επικίνδυνο όσον αφορά την υπεράσπιση και διεκδίκηση των ευρύτερων συμφερόντων του τόπου; Τα ερωτήματα αυτά τίθενται προς το κόμμα, προς τον Πρόεδρό του και, φυσικά, προς όσους διαφωνούν με τη στήριξη Καρογιάν στον Δ. Χριστόφια.
Όλοι καλούνται και οφείλουν να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους, επειδή συνέχιση της παρούσας ανώμαλης και σχιζοφρενικής κατάστασης επιτείνει τη γελοιοποίηση και την απαξίωση όλων. Το ΔΗΚΟ, μετά και την απόφασή του για το περιουσιακό, δεν έχει παρά μία και μοναδική επιλογή: Να αποχωρήσει, επιτέλους, από το κυβερνητικό σχήμα και να διαχωρίσει τη θέση του. Δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, για τους εξής λόγους: Πρώτον, το κόμμα ήδη διαφωνεί έντονα με τις γενναιόδωρες, μονομερείς και χωρίς ανταλλάγματα παραχωρήσεις Χριστόφια στους Τούρκους, με την εκ περιτροπής προεδρία, την παραμονή 50.000 εποίκων και τη σταθμισμένη ψήφο. Δεύτερον, το ΔΗΚΟ διαφωνεί με την οικονομική πολιτική του Δ. Χριστόφια-ΑΚΕΛ και ειδικά στο φορολογικό, στην παιδεία, στην άμυνα και σε πολλές πτυχές της διακυβέρνησης. Τρίτον, μόλις προ 20ημέρου, ο Κοιν. Εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ είχε δηλώσει ότι το ΔΗΚΟ στηρίζει την πολιτική Χριστόφια, ανεξάρτητα από επιμέρους επιφυλάξεις. Ισχύει ή όχι ακόμα αυτή η υποστήριξη;
Τέταρτον, τι θα κάνει τώρα, ο Μ. Καρογιάν; Θα συνεχίσει να ψαλμωδεί το γνωστό τροπάρι περί εμβολιασμού, ενίσχυσης, πάλης για το καλύτερο, κτλ. όταν και ο Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ, χλευαστικά του διαμηνύουν ότι ο… εμβολιασμός του δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται; Πέμπτον, όσα επιχειρήματα ή ερείσματα ο Καρογιάν νομίζει ότι μπορεί να προτάξει για να διευκολύνει ξανά τον Δ. Χριστόφια, κονιορτοποιούνται από την απόφαση του ΕΓ για το περιουσιακό. Έκτον, ποια στάση θα τηρήσουν οι διαφωνούντες στο ΔΗΚΟ, που συναποτελούν την πλειοψηφία του κόμματος μαζί με τα μέλη;
Λογικά θα πρέπει να απαιτήσουν ξανά ξεκαθάρισμα πολιτικής συμπεριφοράς από τον Μ. Καρογιάν και αποκρυστάλλωση της γενικότερης στάσης του ΔΗΚΟ έναντι του Χριστόφια-ΑΚΕΛ. Η απόφαση για το περιουσιακό συνιστά μεγάλη νίκη για τους αντιπολιτευόμενους τον Μ. Καρογιάν και τον Δ. Χριστόφια. Δικαιώνονται στις θέσεις και στην πολιτική τους και αμφισβητείται ευθέως και πλήττεται η αξιοπιστία του Προέδρου του ΔΗΚΟ.
Ο Μ. Καρογιάν έχει δύο επιλογές: Ή θα επιχειρήσει να κολοκυνθίσει, δηλ. να αμφισβητήσει πλαγίως και να αποδυναμώσει τη σαφή απόφαση του ΕΓ για να διατηρήσει τη συνεργασία με τον Χριστόφια, αλλά θα προκαλέσει καταλυτική κρίση στο κόμμα. Ή θα συμμορφωθεί πλήρως με την απόφαση του ΕΓ, θα συνταχθεί με τους διαφωνούντες και θα ισχυροποιήσει την ενότητα του ΔΗΚΟ, που εδώ και δύο χρόνια ταλανίζεται από αμείωτες αντιπαραθέσεις, γελοιοποιείται από τον μεγάλο εταίρο του και χλευάζεται από τους πολίτες. Η τελική επιλογή για το κόμμα αυτό είναι τώρα πλήρως ξεκάθαρη: Να αποχωρήσει για να διασώσει τα τελευταία ίχνη αξιοπρέπειας και σοβαρότητας.
Ανάρτηση Σχολίου