Τα «αμερικανάκια» ... της νήσου Κύπρος!

Χρονιά προεκλογικής περιόδου για κάποιες χώρες, θα είναι το 2012. Σε προεκλογική περίοδο μπήκαν ήδη η Ελλάδα, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ποιος θα εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ (αφού, τουλάχιστον ως αντίκτυπος στις διεθνείς εξελίξεις, δεν έχει καμία σημασία, καθώς δεν κυβερνά ο Πρόεδρος στην ουσία), παρακολουθούμε από τα δελτία ειδήσεων την μάχη για το χρίσμα του υποψήφιου των Ρεπουπλικάνων, στην οποία προηγείται ο Μιττ Ρόμνυ.

Ακούσαμε και δηλώσεις του Ρόμνυ ενώπιον αμερικανών πολιτών – μελών του Ρεπουπλικανικού Κόμματος. Ήταν «βαρυσήμαντες» και «μεστές» μηνυμάτων! «Ευχαριστώ Νιου Χάμσιαϊρ! Σήμερα, γράφουμε ιστορία!», είπε σε μία από τις δηλώσεις του και οι αμερικανοί ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.

Ακούσαμε και άλλα του τύπου «Οι ΗΠΑ είναι μεγάλη χώρα...» και λοιπές άλλες απλοϊκές κουβέντες που κανονικά θα έπρεπε να απευθύνονται σε παιδιά του νηπιαγωγείου που ενθαρρύνονται να φάνε το αυγό τους. Θυμηθήκαμε και την προεκλογική εκστρατεία του Ομπάμα – «Yes we can!» και μειδιάσαμε για τους ευκολόπιστους αμερικανούς, που κυβερνούν τον κόσμο και που έχουν κάνει και την πολιτική Χόλλυγουντ.

Και αφου ειρωνευτήκαμε τους αμερικανούς, μετά κατάπιαμε τη γλώσσα μας, γιατί θυμηθήκαμε τα δικά μας. «Δίκαιη λύση», «δίκαιη κοινωνία». «εμείς μπορούμε καλύτερα» ήταν τα βασικά συνθήματα, με τα οποία ο Χριστόφιας, το 2008, κοροΐδευσε τους ευκολόπιστους κύπριους (εκτός των ακελικών, γιατί οι ακελικοί είναι πεπεισμένοι εκ γενετής), οι οποίοι τον έκαναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Να μην τα λέμε πάλι: προωθεί λύση άδικη και ρατσιστική και που ξεπουλά τα υποτίθεται αναφαίρετα δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων, επί της θητείας του οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι και η οικονομία έπιασε πάτο, ενώ το ρουσφέτι κυριαρχεί και γενικά όχι μόνο μπόρεσε καλύτερα, αλλά είναι η χειρότερη διακυβέρνηση στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο πολιτικά και προσωπικά υπεύθυνος για το θάνατο δεκατριών ναυτών και πυροσβεστών, για την καταστροφή της ενεργειακής υποδομής της χώρας, για την οικονομική καταβαράθρωση, όχι μόνο δεν έχει φύγει για το σπίτι του, αλλά σκέφτεται (!) να συνεχίσει (!) το έργο (!) του και προβληματίζεται να θα συνεχίσει να σώζει την Κύπρο και το λαό της (!) Αν τελικά αποφασίσει ότι θέλει να μας σώσει ολοσχερώς, να δείτε που θα μας πει ότι αναγκάζεται να το κάνει μετά από πολλές πιέσεις! Και τότε, δεν θα μπορούμε να πούμε λέξη για τους αμερικανούς. Γιατί «αμερικανάκια» θα είμαστε εμείς. Ή μάλλον θα συνεχίσουμε να είμαστε τα «αμερικανάκια» που γίναμε το 2008.