Εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης ή ... γήπεδο πολιτικών παιγνιδιών;

Το μαύρο πέπλο της οικονομικής κρίσης, που η ανικανότητα και η ανευθυνότητα της κυβέρνησης έφερε στην κυπριακή οικονομία, έχει σκεπάσει και τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Η αβεβαιότητα για το αύριο και τα τεράστια προβλήματα της καθημερινότητας που πλακώνουν πλέον εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, έχουν θέσει τις δημοτικές εκλογές σε δεύτερη μοίρα, με αποτέλεσμα οι φόβοι για τα ψηλότερα ποσοστά αποχής από της ιδρύσεως της Δημοκρατίας να εντείνονται. Κάποιοι μιλούν για ποσοστά στο ύψος των ποσοστών αποχής των τελευταίων ευρωεκλογών, δηλαδή, γύρω στα 40%.

Η οικονομική κρίση, η αδιαφορία σε ένα εντελώς απολίτικο ποσοστό πληθυσμού είναι κάποιοι από τους λόγους της αποχής. Ωστόσο, υπάρχει και ένα σοβαρό ποσοστό των ψηφοφόρων που δεν θα προσέλθουν στις κάλπες (ή τουλάχιστον αυτό έχουν πει στις δημοσκοπήσεις ότι θα κάνουν) επειδή έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα η εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα και θα εκδηλώσουν την αντίδραση τους με την αποχή.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης των πολιτών έναντι των πολιτικών αυξάνεται λόγω των πολιτικών παιγνιδιών που παίζονται σ’ αυτές τις εκλογές. Ποιος σκεπτόμενος πολίτης θα πιστέψει ότι τα κόμματα ενδιαφέρονται για την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν βλέπει ότι έχουν συναφθεί όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί συνεργασιών και συμμαχιών; Ο ΔΗΣΥ συνεργάζεται με το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ και το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ και τους Οικολόγους.

Το ΑΚΕΛ συνεργάζεται με το ΔΗΚΟ, την ΕΔΕΚ και τους Οικολόγους. Το ΔΗΚΟ συνεργάζεται με τα δύο μεγάλαι κόμματα αναλόγως της περιπτώσεως. Η ΕΔΕΚ πράττει το ίδιο, αν και συνεργάζεται σε λιγότερες περιπτώσεις με το ΑΚΕΛ, απ’ ότι το ΔΗΚΟ, ενώ έχει συνάψει συνεργασία με τον ΔΗΣΥ σε σημαντικούς δήμους. Το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ τηρεί και πάλι μια πιο καθαρή αντιπολιτευτική στάση έναντι του ΑΚΕΛ. Έχουμε ακόμα και περιπτώσεις όπου συνεργάζονται όλοι, όπως την Αμμόχωστο.

Η πάλαι ποτέ τριμερής συνεργασία ΑΚΕΛ – ΔΗΚΟ – ΕΔΕΚ συναντάται σε περισσότερες περιπτώσεις από μια συμμαχία, που θα περιλάμβανε τα κόμματα που είχαν στηρίξει την υποψηφιότητα του Τάσσου Παπαδόπουλου το 2008. Το όλο σκηνικό δεικνύει ότι: Ο ΔΗΣΥ επιθυμεί να δημιουργήσει στενότερες σχέσεις με την ΕΔΕΚ και το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΜΜΑ. Επιθυμούσε το ίδιο και για το ΔΗΚΟ, αλλά η πολιτική φιλοσοφία του Καρογιάν δεν το επέτρεψε. Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ επιθυμεί να αποδείξει ότι η συνεργασία ΑΚΕΛ – ΔΗΚΟ έχει μέλλον και μπορεί να συνεχιστεί και μέχρι τις προεδρικές εκλογές. Το ΑΚΕΛ επιθυμεί να διατηρήσει το ΔΗΚΟ σε τροχιά δορυφόρου, με το βλέμμα στραμμένο στις προεδρικές εκλογές. Γιατί λοιπόν οι πολίτες – δημότες να εμπιστευθούν αυτό το συνονθύλευμα συμμαχιών και συνεργασιών; Πάντως, η αποχή δεν είναι η λύση. Οι πολίτες έχουν ακόμα μια ευκαιρία να αποστείλουν τα δικά τους μηνύματα στην πολιτική ηγεσία. Θα το πράξουν;