ΔΗΚΟ: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας διάλυσης ή...

Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι η μεγαλύτερη απογοήτευση του πολιτικού σκηνικού και γι’ αυτό φταίνε πολλοί, με πρώτο και καλύτερο τον Πρόεδρο του, Μάριο Καρογιάν.

Ο κάποτε φέρελπις κ. Καρογιάν «κατάφερε» να εμφυσήσει στο κόμμα την ανασφάλεια, την οποία έλαβε και εκείνος με την σειρά του από τους συνεργάτες του, τον στενό του κύκλο, αυτούς που ο ίδιος επέλεξε να είναι γύρω του και να τον «συμβουλεύουν».

Αυτό έγινε από την πρώτη κιόλας στιγμή της εκλογής του στην προεδρία του κόμματος.
Αντί να αξιοποιήσει την ευνοϊκή στάση του τότε περίγυρου του Τάσσου Παπαδόπουλου προς το πρόσωπο του, επέλεξε να περιστοιχιστεί από άτομα, τα οποία κατά το παρελθόν έσυραν τον αείμνηστο Σπύρο Κυπριανού σε σωρεία λαθών και τα οποία κάθε άλλο παρά βοήθησαν στην προσπάθεια επανεκλογής του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί ο Μάριος Καρογιάν επέλεξε να γίνει ο εκφραστής της δήθεν τάσης των κυπριανικών, ενώ είχε ευεργετηθεί από τον Τάσσο.

Δεν κατάλαβα επίσης ποτέ, πως αυτοί οι κύκλοι, των οποίων ο Καρογιάν ηγείται, αυτοαποκαλούνται κυπριανικοί, αφού πόρρω απέχουν από αυτά που ο Σπύρος Κυπριανού είχε κατά νου σε σχέση με το κυπριακό.

Αυτοί λοιπόν οι κύκλοι καπηλεύτηκαν τον Κυπριανού, έβαλαν τον Καρογιάν μπροστά και έγιναν το αντίπαλο δέος των τασσικών.

Αυτοί  οι κύκλοι φέρουν μεγάλη ευθύνη για την ήττα του Τάσσου στις προεδρικές.

Αυτοί οι κύκλοι φέρουν την ευθύνη που εδώ και είκοσι ένα μήνες το ΔΗΚΟ είναι εγκλωβισμένο στην ασφυκτική μέγγενη του ΑΚΕΛ, του Χριστόφια και των μειοδοτικών χειρισμών του στο κυπριακό.

Αυτοί οι κύκλοι, των οποίων ηγείται ο Καρογιάν συνέχισαν να τα έχουν παθιασμένα με τους τασσικούς και μετά τις εκλογές.

Και οι τασσικοί; Τι κάνουν;

Τους δόθηκε η ευκαιρία μια φορά και πέτυχαν να κερδίσουν το έρεισμα της βάσης του κόμματος. Κολοκασίδης, Παπαδόπουλος και Κενεβέζος κέρδισαν τους αντιπάλους τους στις εσωκομματικές εκλογές, πλην όμως μέχρι εκεί.

Από εκεί και πέρα, οι ήττες στο Εκτελεστικό Γραφείο και στην Κεντρική Επιτροπή διαδέχονται η μια την άλλη, με αποτέλεσμα ο Καρογιάν να επικαλείται τις εύθραυστες και μπορεί επίπλαστες νίκες και να δίνει την εντύπωση του κυρίαρχου.

Η μεγαλύτερη ήττα των τασσικών είναι που δεν έχουν τολμήσει να θέσουν θέμα αποχώρησης του ΔΗΚΟ από την συγκυβέρνηση.

Και αν ανησυχούν ότι δεν θα περάσει από τα συλλογικά όργανα, τα οποία ελέγχει ο Καρογιάν (είδατε τι κάνουν οι ουδέτεροι!), ας ζητήσουν με κάποιο τρόπο κομματικό δημοψήφισμα, για να αποδείξουν ξανά ότι έχουν μαζί τους τη βάση του ΔΗΚΟ.

Και αν δεν τους δώσει ο Καρογιάν την ευκαιρία να αποδείξουν θεσμικά ότι άλλα θέλει η βάση του ΔΗΚΟ και άλλα οι επίπλαστες νίκες του Καρογιάν στα όργανα, ας σκεφτούν κάτι τολμηρό και ριζοσπαστικό:
Ας φύγουν λέγοντας ευθέως στο λαό την αλήθεια και όσοι δηκοϊκοί παραμένουν ακόμη πιστοί σε εθνική γραμμή, ας τους ακολουθήσουν.



… η λαθρο (συμ) βίωση αποκλινόμενων τάσεων;

• Υ.Γ. Όποτε με πλακώνει η απογοήτευση, κοιτάζω τον Μάνο και σκέφτομαι ότι για την διασφάλιση του μέλλοντος του σ’ αυτό τον τόπο, έχουμε καθήκον να συνεχίσουμε, ακόμα και αν είναι μόνο να τους γράφουμε!

------------------------------------------------------------------------------------------------