Η παγίδα της διχόνοιας…

Τώρα, να αρχίσω να σας γράφω για το «διαίρει και βασίλευε» των εγγλέζων και πως αυτό βρήκε το καλύτερο πεδίο εφαρμογής του στους έλληνες, θα είναι σαν να ακούγομαι σαν χαλασμένο τζουκ μποξ που κόλλησε και επαναλαμβάνει το ίδιο κουτσουρεμένο μοτίβο.
Θα προσπαθήσω να μην γίνω κουραστικός, αλλά να δώσω αυτό που θέλω ως μήνυμα.
Και ειλικρινά είναι αγωνιώδες το μήνυμα μου.
Αυτός ο τόπος έχει υποφέρει τα πάνδεινα, όχι μόνο από τους εχθρούς του, αλλά και από την ίδια την ξεροκεφαλιά του λαού του.
Οι τεχνητοί (σε μεγάλο βαθμό) διαχωρισμοί τύπου μακαριακοί – γριβικοί, εξελίχθησαν σε ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας διαμάχες, οι οποίες επηρέασαν αρνητικά το εσωτερικό μέτωπο.
Όντως υπήρξε εποχή όπου ίσως οι συνθήκες, ίσως η ανωριμότητα μας ως κοινωνία και ως πολιτικά όντα, ίσως η αδυναμία μας να καταλάβουμε ότι κάποιοι επί σκοπού υποδαύλιζαν τον διαχωρισμό με στόχο να μας αποδυναμώσουν έναντι σε διάφορες μεθοδεύσεις, προκάλεσαν την δημιουργία δύο παρατάξεων.
Τα εύηχα συνθήματα και από τις δύο πλευρές, τα οποία ήταν σε αρκετές περιπτώσεις ψευδεπίγραφα, παράσυραν πολλούς και δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για εθνικές καταστροφές.
Αυτή η ατμόσφαιρα άρχισε να φθίνει σταδιακά και διαλύθηκε σαν σαπουνόφουσκα το 2004.
Τι έγινε το 2004;
Το 2004, ενόψει του κινδύνου της διάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της υποθήκευσης του μέλλοντος του Ελληνισμού της Κύπρου στους τούρκους, οι κάποτε μακαριακοί και οι κάποτε γριβικοί ξέχασαν εντελώς τις ταμπέλες τους και ενώθηκαν στον κοινό αγώνα να μην περάσει το ξενόφερτο και καταστροφικό σχέδιο λύσης του κυπριακού.
Εξ ου και το 76% της αντίδρασης κατά του σχεδίου Ανάν.
Αυτό το 76% είναι που θέλουν κάποιοι, εντός και εκτός Κύπρου, να το εξανεμίσουν και προσπαθούν να το πετύχουν με διάφορους τρόπους.
Ένας από αυτούς είναι η επαναφορά των ταμπελών, ακόμα και αν οι συνθήκες που εξέθρεψαν τις ταμπέλες πέρασε εδώ και σαράντα χρόνια.
Και έχουν αρχίσει να μιλούν για γριβισμό, για μακαριακούς, για ΕΟΚΑ Β΄, για καταπιεστικά καθεστώτα, για μασκοφόρους βομβιστές και διάφορα άλλα που μας παραπέμπουν σε μια εποχή που τόσο έχει πληγώσει την Κύπρο, τον Ελληνισμό, τον λαό.
Αυτό έχει αφετηρία ξένα κέντρα, αλλά και ντόπιους πράκτορες των ξένων κέντρων, οι οποίοι ένα και μόνο σκοπό έχουν:
Να διχάσουν το λαό, να τον διαμοιράσουν ανάμεσα σε «φασίστες» και «αντιφασίστες», «ανθέλληνες» και «υπερέλληνες».
Δυστυχώς, κάποιοι από αυτή την μεγάλη παράταξη της αντίδρασης κατά δοτών, ετεροβαρών και καταστροφικών σχεδίων έπεσαν στην παγίδα, ποιος ξέρει γιατί. Ίσως γιατί νομίζουν, εσφαλμένα, πως θα δικαιωθούν δήθεν.
Θερμή έκκληση προς όλους:
Αφήστε τα όλα αυτά!
Ο Μακάριος και ο Γρίβας έχουν πάρει τη θέση τους στην ιστορία και κρίνονται από αυτή!
Έχουμε πολλούς αιώνες μπροστά μας να αναλύσουμε τα γεγονότα και να απονείμουμε ευθύνες!
Τώρα, έχουμε μπροστά μας τον κοινό εχθρό!
Κοινός εχθρός για όλους μας, ανεξαρτήτως «χρώματος» ή προ αμνημονεύτων χρόνων πεποίθησης, είναι η κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και η υποθήκευση του μέλλοντος του Κυπριακού Ελληνισμού στους τούρκους!
Αυτό θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι!      


…και το αξιοπρεπές (απορριπτικό) μέτωπο!

Υ.Γ. Μακάρι πάντα, Εμμανουήλ, να σκορπάς το χαμόγελο σου αφειδώλευτα σε όλους. Ακόμα και σε αυτούς που ίσως να μην το αξίζουν!
------------------------------------------------------------------------------------------------