Τη μονογραφή σου και τη…

Να τα μας!

Το είχαμε γράψει πριν από πολύ καιρό και δεν είχε διαψευστεί από κανένα.

Μετά το θέμα ξεχάστηκε για λίγο και επανήλθε, προφανώς όχι τυχαία, αλλά για να σφυγμομετρηθούν οι αντιδράσεις, από τον «αξιότιμο» Ειδικό Σύμβουλο του ΓΓ του ΟΗΕ, Αλεξάντερ Ντάουνερ, ο οποίος είπε, μετά από συνάντηση που είχε με τον κατοχικό ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ότι συγκρατημένα αισιόδοξος πως θα μπορούσε να επιτευχθεί μονογραφή εγγράφου για διεξαγωγή δημοψηφίσματος το πρώτο εξάμηνο του 2010!

Μήπως αυτή η δήλωση, η οποία σίγουρα τυχαία δεν έγινε και δεν ήταν ολίσθημα της γλώσσας του Ντάουνερ, πρέπει να μας προκαλέσει ιδιαίτερη ανατριχίλα, ανησυχία και προβληματισμό;

Μήπως είναι περιττό, εμείς οι ασήμαντοι δημοσιογραφίσκοι να υποδείξουμε στην «υπεύθυνη» ηγεσία μας, ότι αυτό το κόλπο, περί μονογραφής εγγράφου πριν την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά μια επικίνδυνη μπανανόφλουδα παγίδα, την οποία, με κανένα τρόπο ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν πρέπει να πατήσει;

Μήπως είναι περιττό, εμείς οι ανόητοι να υποδείξουμε στην «άξια» ηγεσία μας ότι με αυτό το κολπάκι καταργείται η δυνατότητα του λαού να έχει λόγο στο μέλλον του και να ορίσει τη μοίρα του, καθώς ακόμα και να απορριφθεί το οποιοδήποτε σχέδιο λύσης του κυπριακού στο δημοψήφισμα, το ήδη μονογραφημένο έγγραφο θα δημιουργεί ενός είδους δέσμευση;

Μήπως είναι περιττό εμείς οι τιποτένιοι να υποδείξουμε στην «ευέλικτη» ηγεσία μας ότι με αυτή τη μεθόδευση αναιρείται επίσης η αρχή πως τίποτα δεν είναι συμφωνημένο, αν δεν έχουν συμφωνηθεί όλα;

Υποτίθεται η ομόφωνη απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου προσφέρει τη δυνατότητα στον Χριστόφια να αποσύρει τις «γενναίες προσφορές», που όπως ο ίδιος είπε έκανε στους τούρκους, όπως στο θέμα των εποίκων, εφόσον δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση από την άλλη πλευρά.

Θα τολμήσει ο Χριστόφιας να δεσμευτεί περαιτέρω, να δέσει τα χέρια κι άλλο και μαζί με τα χέρια του να δέσει και το μέλλον των γενεών των Ελλήνων σ’ αυτό τον τόπο;


…πρόσεξε που τη βάζεις!

Υ.Γ. Εκεί στη βίαια τερματισμένη Οδό Λήδρας, Μάνο, δεν γίνεται πανηγύρι. Δεν είναι παιδότοπος, δεν πουλούν μπαλόνια, δεν πουλούν γλυκά, δεν είναι χώρος αναψυχής. Εκεί στην βίαια τερματισμένη Οδό Λήδρας, που μετά την «επανένωσαν» ζωγραφίζοντας μας μια ψεύτικη πόρτα, εκπέμπεται όλη η χαμένη αξιοπρέπεια ενός λαού. Κάποτε θα καταλάβεις. Προς το παρόν βλέπε απλά περίεργα.