Σκόρπιες σκέψεις …

Τελείωσαν τα ταξίδια του Χριστόφια σε Ηνωμένες Πολιτείες και Κούβα και με έχει πιάσει ένα σύγκρυο, κάτι σαν να έχουν τελειώσει οι διακοπές και με περιμένει ένα βουνό δουλειά!
Γιατί;
Επειδή, θα επαναρχίσουν οι απευθείας συνομιλίες και θα αρχίσει το περίφημο πάρε – δώσε και θα γίνει πια ορατή η μέχρι τώρα κεκαλυμμένη επιδιαιτησία και θα αρχίσουν οι πιέσεις για να εξευρεθεί το «μεσαίο έδαφος» κατά πως μας είπε ο κύριος Μπαν και δυστυχώς αυτό το «μεσαίο έδαφος» μου θυμίζει μεσαίο δάκτυλο και δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό μου προκαλεί συνειρμούς!
Και επειδή ο κύριος Λυν Πάσκο μας είπε ξεκάθαρα να μην χάσουμε την δεύτερη καλύτερη ευκαιρία μετά το σχέδιο Ανάν και προφανώς δεν εννοεί την δεύτερη καλύτερη ποιοτικά ευκαιρία για μας, αλλά εννοεί ότι το σχέδιο Ανάν έχει μια δεύτερη ευκαιρία να μας επιβληθεί!
Το σύγκρυο επιτείνεται όταν συνεχίζω να βλέπω (δεν το θέλω, αλλά ο άνθρωπος δεν λείπει από τα κανάλια) τον Συλικιώτη να το παίζει Ρομπέν των παράνομων αλλοδαπών, αλλά να μην δίνει δεκάρα για τα δικαιώματα των νόμιμων πολιτών αυτού του δύσμοιρου τόπου που ο ίδιος και η παρέα του κυβερνούν!
Κάτι μεταξύ γέλωτα και κλάματος μου έρχεται όταν βλέπω την Ηλιάνα Νικολάου να την αππώνουν κάποιοι αυτοχαρακτηριζόμενοι «προοδευτικοί» δημοσιογράφοι και να λέει πράγματα άνω ποταμών!
Μετά επέρχεται εκνευρισμός, γιατί βλέπω και ακούω τον Χριστόφια να εκθειάζει την Κούβα, τον Φιντέλ, τον Τσε και τους αγώνες τους και να συγκινείται και να τον συνεπαίρνει το επαναστατικό του, αλλά στην Κύπρο ο ίδιος και τα τσογλάνια του εργολαβικά χαρακτηρίζουν εθνικιστές όσους λένε τα ίδια ακριβώς που είπε και έκανε ο Τσε, που είπε και έκανε ο Φιντέλ!
Ακολούθως θυμάμαι που ο Χριστόφιας και ο Αναστασιάδης, προεκλογικά έβλεπαν δήθεν σκάνδαλο στο θέμα του φυσικού αερίου, αλλά μετεκλογικά ο Χριστόφιας δεν έπραξε απολύτως τίποτε για να έρθει το φυσικό αέριο στην Κύπρο και βρίζω τους ανυποψίαστους ψηφοφόρους, που ότι και να γίνει θα πάνε στο μαντρί τους!
Διερωτώμαι με αγωνία πότε θα πληρώσουμε εμείς, οι πολίτες, τη νύφη του προστίμου που επιβλήθηκε στις εταιρίες πετρελαιοειδών, γιατί είμαι σίγουρος ότι, όλοι μαζί, κυβέρνηση, εταιρίες και πρατηριούχοι, θα βρουν κάποιο τρόπο να μας το φορτώσουν και αυτό!
Τα παίρνω στο κρανίο όταν σκέφτομαι το πήξιμο για ώρα πολύ μέσα στο κυκλοφοριακό κομφούζιο των δρόμων της έρμης πρωτεύουσας, όταν θυμάμαι πως έχω να πληρώσω λογαριασμούς για να έχουν ρευστότητα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και γενικά που ζω σ’ αυτό τον τόπο!
Μα έλα που τον αγαπώ!

… για μια σκόρπια κατάσταση!

• Υ.Γ. Μ’ αρέσει που κτυπάς το χέρι πάνω στο τραπέζι και απαιτείς το φαγητό σου και το παιγνιδάκι σου! Αυτό σημαίνει ότι θα μάθεις να διεκδικείς τα δίκαια σου! Όχι σαν εμάς!